Om incidenten met wolven te voorkomen, geldt sinds zaterdag op een groot deel van de Utrechtse Heuvelrug een aanlijnplicht voor honden. Luca, Nora en Babsie hebben geluk: hun baasjes vinden de nieuwe maatregel maar overdreven. ‘Los is toch leuker.’
is regioverslaggever van de Volkskrant in Noord-Nederland.
Zelf zijn ze nog nooit een wolf tegengekomen. Maar Leon en René hebben wel het vermoeden dat hun Luca er een keer eentje rook – en zijn plaats kende. ‘Luca ging er met de staart tussen zijn pootjes vandoor.’
Het stel uit Amersfoort laat hun hond twee keer per week uit in hondenlosloopgebied in de boswachterij van Austerlitz. Ook nu is de kruising tussen een boerenfox en een podenco niet aangelijnd. Dat terwijl met ingang van vandaag dat officieel wel verplicht is op deze plek.
De maatregel werd vrijdag aangekondigd door Staatsbosbeheer, stichting Utrechts Landschap, de provincie Utrecht, RUD Utrecht en de gemeente Zeist. De aanlijnplicht geldt van 15 maart tot 15 september in alle bosgebieden in de kern van het gebied op de Utrechtse Heuvelrug waar wolven leven. Het besluit volgt op een unaniem advies van meerdere wolvenexperts. Zij zien de aanlijnplicht als manier om het risico op confrontaties tussen mens, wolf en hond te beperken.
Omdat honden genetisch verwant zijn aan wolven, kunnen honden door de wolf gezien worden als bedreiging. Zeker in de lente en zomer, wanneer wolven welpen krijgen en deze willen beschermen. ‘De aanlijnplicht vergroot het bewustzijn over het samenleven met de wolf en helpt mensen veiliger met hun hond te wandelen’, menen de instanties. ‘Natuurlijk zal dit wennen zijn, niet iedereen zal meteen op de hoogte zijn van de nieuwe regels’, aldus de Utrechtse provinciebestuurder Mirjam Sterk (Natuur en landbouw).
Op de hoogte zijn bijna alle hondenbezitters wel, zo blijkt tijdens de stralende ochtend waarop het nieuwe regime van kracht is geworden. De nieuwe neongele bordjes zijn dan ook bijna niet te missen tussen de dennen: ‘Let op: wolvenleefgebied. Honden aan de lijn.’
Pure betutteling, vinden de baasjes van Luca, die hun hond net twee uur burgerlijk ongehoorzaam uitgelaten hebben. ‘Die hond moet z’n energie toch kwijt?’, zegt René. Ze weten dat de wolf hier ook leeft. ‘Dat is onze eigen verantwoordelijkheid’, vindt Leon.
De verhoudingen tussen dieren onderling zijn vaak veel duidelijker dan tussen mens en dier,meent hij te hebben afgeleid uit het vluchtgedrag van Luca. ‘Maar in Nederland moet voor alles weer een regel komen.’ Rene vraagt zich af: ‘Gaan ze straks ook de dassen evacueren?’
De regel is overdreven en onzinnig – het is het overheersende sentiment op de zandpaden, waar aangelijnde honden deze zaterdag de uitzondering zijn. De meeste hondenbezitters zijn nooit een wolf tegengekomen. En bovendien: andere uitwijkmogelijkheden zijn er in de omgeving amper.
Wie zich wel aan de regel houdt, heeft daar soms een heel andere reden voor. ‘Ik vind het maar link, met al die auto’s op bij de parkeerplaats’, zegt de eigenaar van een Friese stabij. Al is het bij het populaire losloopgebied vandaag wel een stuk rustiger dan normaal, is hem opgevallen. ‘De wolf is hier allang. Het is jammer als het losloopgebied voor honden daardoor wordt ingeperkt.’
Dat is ook het belangrijkste bezwaar van Lydia van der Meer uit Zeist. Nadat de maatregel vrijdag werd aangekondigd, vormde zich in een mum van tijd een appgroep met 350 overrompelde hondenbezitters uit de omgeving. ‘Er wordt erg veel rekening gehouden met de wolf, maar aan de hond wordt amper gedacht’, zegt Van der Meer, die zelf een labrador heeft. ‘Met ons is bovendien niet overlegd.’
Voor de dieren is de inperking ingrijpend, stelt Van der Meer. ‘Honden zijn heel bewegelijk. Spelen en sociaal gedrag aanleren gaat een stuk minder goed aan de lijn.’ Bovendien, zegt ze, voelen honden zich wanneer ze zijn aangelijnd eerder bedreigd en wordt hun territoriumdrift erdoor aangewakkerd.
Ze kent de risico’s. ‘Een paar huizen verderop stond er een in de tuin. En een hond van een kennis van me is gebeten.’ Zij en andere kritische hondenbezitters willen het verhitte wolvendebat ook niet verder oppoken. Maar een aanlijnplicht, vindt Van der Meer, is een buitenproportionele kortetermijnoplossing. ‘Dat er meer welpen en wolven komen, is gewoon een feit. Maar dat mag niet ten koste gaan van honden.’
Van der Meer pleit voor eigen verantwoordelijkheid – ‘Een baas kent zijn hond het beste’. Dat was vorig jaar nog het beleid, toen slechts een aanlijnadvies gold, zegt Jan, een senior die in Woudenberg woont. ‘Nora moet gewoon rennen. Ik loop hier al jaren en heb nog nooit iets vervelends meegemaakt.’
Nu hij richting de auto loopt, heeft hij zijn Australische herder na een vaste wandeling langs het Witte Huis toch aangelijnd. Maar als Nora zo enthousiast op labradoodle Babsie afstormt dat haar baasje verstrikt raakt in de riem als ware het een lasso, is één blik genoeg: af die riemen. Snuffelend, buitelend en blaffend gaan de dames door het zand. ‘Los is toch leuker. Hier doe je het voor.’
Sofie en Robin komen uit de Utrechtse stadswijk Zuilen. ‘Babsie is pas tien maanden. Haar los laten lopen langs de Vecht durven we nog niet, met al dat verkeer daar.’ Ze ontdekten dit losloopgebied bij Austerlitz pas vorige week. ‘Perfect, dachten we.’
Omdat de regel ingrijpend en nieuw is, worden de eerste zes weken nog geen boetes maar enkel waarschuwingen uitgedeeld. Al is er vanmorgen geen boswachter of boa te bekennen.
Dan moet Nora toch aan de lijn. Want helemaal zonder ongemak is de natuur niet. ‘Daar verderop is een heel vieze plek’, zegt pensionado Jan. ‘Daar wil ze altijd in rollen.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant