Gen Z groeide, net als velen voor hen, op met het beeld dat alles in Amerika groter, beter en gaver was. Maar nu deze generatie tot wasdom komt in tijden van Trump, blijft daar weinig van over.
De Verenigde Staten waren ooit het toonbeeld van coolheid voor mijn generatie Z. Alles wat gaaf was, begon daar. Als kind groeide ik op met talloze Amerikaanse tv-series waarin alles groter, beter en cooler leek. Maar de politieke realiteit heeft die droom officieel vernietigd.
Nu ik de wereld als historica in spe met andere ogen bekijk, zie ik een Amerika dat niet langer ‘the greatest country on earth’ is, maar een natie in verval. Niet langer de stoere held à la Clint Eastwood, maar de pestkop op het schoolplein. Met als dieptepunt de aanvaring van Donald Trump met de Oekraïense president Volodymyr Zelensky.
Mijn eerste kennismaking met Amerika kwam niet uit geschiedenisboeken, maar uit films en series als High School Musical, Hannah Montana en iCarly. Van 2007 tot 2015 domineerden Amerikaanse kinder- en tienerseries de tv van mijn generatie. Ik was compleet geïmponeerd door het beeld van Amerikaanse high schools en droomde ervan cheerleader te worden. Amerika voelde als het culturele referentiepunt.
Over dit artikel
Isabelle van Kuilenburg is student geschiedenis aan de Universiteit Utrecht.
Dit is een ingezonden bijdrage, die niet noodzakelijkerwijs het standpunt van de Volkskrant reflecteert. Lees hier meer over ons beleid aangaande opiniestukken.
Eerdere bijdragen in deze discussie vindt u onder aan dit artikel.
Maar dat was slechts een geïdealiseerde versie van de VS, waarin vrijheid, succes en entertainment hand in hand gingen. Mijn droom van de Amerikaanse high school bleef een fantasie en uiteindelijk moest ik het gewoon doen met de standaard Nederlandse middelbare school – zonder football games en prom nights.
Misschien een geval van het gras is altijd groener aan de overkant van de oceaan? Want achteraf ben ik toch blij dat ik mijn schoolcarrière heb doorlopen zonder angst voor schietpartijen. Alleen al in mijn middelbare schooltijd (2015 - 2020) waren er maar liefst al 244 high school shootings in de VS.
Toen ik ouder werd, verschoof mijn blik naar de echte Amerikaanse geschiedenis. Ik begon te twijfelen: was Amerika echt zo cool en altijd de held in het verhaal?
Mijn kijk op de VS veranderde definitief toen ik geschiedenis ging studeren. Mijn fascinatie bleef, maar de toon veranderde. Ik zag steeds meer de schaduwzijde van Amerika: een geschiedenis van buitenlandse inmenging, politieke polarisatie en structurele ongelijkheid. Oorlogen zoals Vietnam en Irak lieten zien dat Amerikaanse ‘vrijheidsexport’ ook veel lijden met zich meebracht. Na 11/9 traden de VS hard op tegen terreur om de westerse democratie te beschermen, maar worstelden ze met de balans tussen veiligheid en moreel leiderschap.
En nu lijkt Trumps agenda vooral gericht op afbraak. Historisch gezien is een anti-beleid zelden een goede voorbode voor de koers van een land. In zijn eerste vijfitg dagen als president trok Trump de stekker uit hulporganisatie USAID – in 2024 verantwoordelijk voor 42 procent van de wereldwijde noodhulp. Ook herintroduceerde hij plannen voor een anti-transgenderbeleid in het leger. Via honderd decreten ging hij als een olifant door de maatschappelijke porseleinkast.
En de grootste schok? Via een live driftbui tegen Zelensky maakte hij abrupt een einde aan de militaire steun voor Oekraïne. In hoeverre is Amerika nog een betrouwbare Navo-partner? Amerika is de pestkop geworden. Maar niet alles is afbraak. Trump stelde het Department of Government Efficiency (DOGE) in, dat fors wil bezuinigen op Amerikaanse overheidsdiensten en bureaucratie. Dit onder leiding van Elon Musk, een man die veel dingen is, maar zeker geen coole jongen.
Toen ik al deze nieuwsberichten las, bekroop mij een sterk gevoel van Weltschmerz. Mijn grootouders bewonderen de VS nog steeds: de natie die Europa redde, de coole jongens én de leider van de vrije wereld.
Maar mijn generatie – die tot wasdom komt met beelden van massaschietpartijen, abortusbeperkingen en een land dat zichzelf langzaam ondermijnt – ziet de Amerikaanse droom steeds meer als een historische voetnoot.
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant