Jenning de Boo deed vrijdagavond in Hamar iets wat nog niemand gelukt was: Jordan Stolz verslaan op de WK afstanden. Het leverde de 21-jarige schaatser een historische wereldtitel op de 500 meter op. "Ik ben gewoon fucking wereldkampioen."
Als De Boo vlak voor een rit het kapje van zijn schaatspak over zijn hoofd trekt en richting de startlijn rijdt, ontstaat er een leegte in zijn hoofd. Niet denken helpt hem om de altijd aanwezige zenuwen te verdrijven.
Zijn eerste gedachte komt pas weer als hij over de streep rijdt en zijn tijd op het scorebord ziet. Tenminste, zo is het normaal. Maar vrijdagavond in het Vikingskipet in Hamar is het direct na zijn 500 meter weinig denken en vooral heel uitbundig juichen. Door een baanrecord van 34,24 is De Boo voor het eerst wereldkampioen.
"Wat je zag, was pure ontlading", vertelt de Groninger na de podiumceremonie met een grote glimlach. "Ik wilde dit zó graag. Voor de race zei ik tegen mezelf: je kan dit. Dat het dan ook echt lukt, is ontzettend fijn."
De Boo pauzeert heel even. "Poeh, wat een opluchting. Dit is niet normaal", zegt hij. "Ik rijd hier mijn beste 500 meter ooit. Het moet allemaal nog indalen."
Vijf maten van De Boo, jonge mannen die hij al kent sinds de basisschool in Groningen, zijn deze week naar Noorwegen gevlogen om hun vriend aan te moedigen. Het is dat vijftal dat de sprinter na zijn race meteen ziet op de tribunes.
"Ze stonden vlak na de finish op zo'n verhoging", vertelt De Boo. "Dus ik schreeuwde en juichte in de richting van hen. Ik ken die gasten al superlang. Dat zijn de OG's (straattaal voor original gangsters, red.)."
Die vrienden weten als geen ander hoe bijzonder het schaatsverhaal van De Boo is. Hij was bij de junioren lang een goede shorttracker, maar door zijn lange lichaam (1,95 meter) was dat niet de ideale sport voor hem.
Twee jaar geleden stapte De Boo over naar het langebaanschaatsen. Hij was een totale onbekende in die wereld en had ook geen lijst met aansprekende resultaten om een ploeg te overtuigen. Op het allerlaatste moment - de voorbereiding op het seizoen 2023/2024 was al begonnen - kreeg hij een klein contractje bij Team Reggeborgh.
"Op dat moment wist ik niet eens of ik de andere jongens van mijn team zou kunnen bijhouden in de trainingen", vertelt De Boo. "En nu ben ik gewoon fucking wereldkampioen."
Jordan Stolz was de afgelopen twee winters praktisch onverslaanbaar op de 500 en 1.000 meter. Het leek er sterk op dat de jonge Amerikaan jarenlang alle grote prijzen zou pakken en de andere sprinters om de tweede plek moesten strijden.
Maar dit seizoen kwam De Boo steeds dichter bij zijn generatiegenoot. Twee weken geleden, bij de wereldbeker in Heerenveen, versloeg de Nederlander Stolz voor het eerst, op de 500 meter. Maar toen was de zesvoudig wereldkampioen door de naweeën van een long- en keelontsteking niet fit.
Stolz voelt zich in Hamar een stuk beter. Met 34,38 noteert de titelverdediger een redelijke tijd, al is hij na afloop zeker niet tevreden. "Technisch ging het goed, maar ik had gewoon de benen niet", zegt Stolz. "Alles wat vorige maand gebeurd is, met mijn ziekte, zal daar vast mee te maken hebben."
De Boo laat de zeldzame kans om Stolz te verslaan niet liggen. De Nederlander zal altijd de eerste schaatser blijven die het fenomeen uit Kewaskum heeft geklopt op de WK afstanden.
"Dat voelt heel gek", zegt de nieuwe wereldkampioen. "Ik ben bijna het hele seizoen tweede geworden achter Stolz. Natuurlijk zorgde dat vandaag voor wat extra brandstof. Misschien is Stolz nog steeds niet helemaal 100 procent. Maar dat neemt niets weg van mijn wereldtitel."
Source: Nu.nl algemeen