Skeletonster Kimberley Bos is vrijdagnacht na jaren van opofferingen wereldkampioen geworden. De manier waarop verrast haar. Met een verschil van liefst 0,67 seconden nam ze revanche op het WK in 2023, toen ze op 0,01 seconden het goud misliep. "Het is me eindelijk gelukt."
Na haar laatste run van vier afdalingen kijkt Bos met enigszins verbazing naar het scorebord in Lake Placid. "Het is heel bijzonder dat het verschil zo groot is", zegt Bos vanuit het Amerikaanse dorpje tegen NU.nl. "Vorig jaar ging het over een paar honderdsten. Nu over 0,67 seconden."
"Met zo'n groot verschil winnen is mijn sport niet normaal", vertelt de kersvers wereldkampioene uit Ede. "Dit zie je bijna nooit. Zeker niet bij de vrouwen."
Bij het ingaan van de laatste run was het verschil tussen Bos en de nummer twee nog 0,28 seconden. Ondanks haar drie ijzersterke afdalingen, wist Bos dat de wereldtitel nog lang niet binnen was. "Zeker niet zelfs. Deze baan is heel lastig. Als je één klein foutje maakt, verlies je al snel een seconde."
De zenuwen gierden door het lijf van Bos. "Ik moest twee uur lang wachten op de vierde run. Dan loopt de spanning steeds verder op. Ik ben ook maar gewoon een mens hè", zegt ze lachend.
Toen ze eenmaal op haar slee sprong, liet ze alle spanning van haar afglijden. "Omdat ik de zenuwen afgelopen dagen ook onder controle had, wist ik dat het nu weer ging lukken."
Bos bleef in tegenstelling tot de rest van het veld foutloos in alle vier haar afdalingen. Skeleton is misschien wel de extreemste vorm van sleeën. Bos en haar concurrenten gaat met het hoofd naar voren liggend op de slee naar beneden. "Ik maakte wel kleine foutjes, maar die wist ik goed op te vangen. Als je vier constante runs neerzet, kom je in zo'n wedstrijd bovendrijven en ben je opeens wereldkampioen. Daar ben ik heel trots op."
Twee jaar eerder was Bos in het Zwitserse St. Moritz ook al dichtbij haar eerste wereldtitel, maar toen liep ze op één honderdsten WK-goud mis. "Dit voelt als revanche", zegt de Gelderse aan de andere kant van de lijn. "Het is me eindelijk gelukt. Ik wilde zo graag een keer die wereldtitel winnen."
"Vorig jaar mislukte het, maar dat het nu wel lukt is geweldig", vervolgt Bos, die ook nog aan het idee moet wennen. "Ik begin het beetje bij beetje te geloven, maar nog niet helemaal hoor."
Na jarenlang doen mag opofferingen Bos zich eindelijk wereldkampioen noemen. Ze had een lange tijd geen vaste sponsoren en moest over elke honderd euro nadenken. Sinds dit seizoen hoeft ze zich voor het eerst geen zorgen meer te maken om geld. "Dit is de wereldtitel die er al een aantal jaren aan zat te komen, maar het moest er gewoon een keertje uitkomen."
"Daar helpt die financiering ook heel erg bij", beaamt Bos, die zich door nieuwe sponsoren en samenwerkingen minder zorgen hoeft te maken over de financiën. "Ik heb hier in Amerika veel meer stafleden mee kunnen nemen. Dat zorgt voor rust en ruimte. Dan kan je aan de juiste dingen werken en bepaalde keuzes maken, die je voorheen niet kon maken."
Met diezelfde aanpak hoopt ze over een klein jaar op de Spelen haar ultieme doel te bereiken: olympisch goud in het Italiaanse Cortina d'Ampezzo. "Maar daar kijk ik niet anders naar dan voor deze wereldtitel", zegt Bos. "Ik weet dat ik goed kan sleeën, maar het gaat een hele andere wedstrijd worden op een andere baan, die nog niet eens af is. Er zijn nog heel veel vraagtekens."
"Dat ik een goede atleet ben, weet ik. Maar of ik match met de baan en hoe die baan gaat zijn, gaan we het komende jaar zien", zegt Bos. "Ik ga eerst eens van deze wereldtitel genieten. Mijn coach is ook nog jarig, dus het is dubbel feest. Hoe we het allemaal gaan vieren weet ik nog niet, maar een taartje gaat er wel in hoor."
Source: Nu.nl algemeen