De Rabobank neemt andermaal de Nederlandse sport op de schouders. De bank wordt sponsor van TeamNL, de goudhaantjes die Nederland afgelopen zomer in Parijs naar de zesde plek van het medailleklassement voerden. Wat moet dat wel niet worden als straks de Rabobank-miljoenen worden ingezet? Ik verwacht dat Trump in 2028 in Los Angeles mataglap wordt van het Wilhelmus en het per decreet verbiedt.
Ook Rabobank staat voor een transitie. De bank boekte over 2024 een recordwinst van ruim vijf miljard euro, terwijl de sponsoring die de naamsbekendheid de vorige keer naar extreme hoogten voerde nog niet eens was begonnen! ABN Amro kan wel inpakken, of ze moeten Picnic PostNL overnemen.
Over de auteur
Bert Wagendorp is voormalig sportverslaggever van de Volkskrant, oprichter van wielertijdschrift De Muur en auteur van wielerroman Ventoux. Hij schrijft wekelijks een sportcolumn. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
De terugkeer van Rabo naar het wielrennen is minstens zo spectaculair als de wederkomst van Christus. Op 19 oktober 2012 verklaarde de toenmalige CFO van de bank, Bert Bruggink, dat het even daarvoor verschenen Usada-rapport onomstotelijk bewees dat het wielrennen door en door verrot was. De verdorvenheid besmeurde het imago van de bank, dat tijdens de bankencrisis toch al niet al te fris meer was. Stoppen was de enige optie.
Rabobank was zeventien jaar lang, sinds 1996, hoofdsponsor van de wielerploeg – een voorbeeldige geldschieter die zich ook verantwoordelijk voelde voor de opleiding van jong talent en de organisatie van dikkebandenraces. Bijna alle topwielrenners die Nederland in de daaropvolgende jaren voortbracht – Mathieu VDP uitgezonderd – kwamen uit de opleidingsploeg van de bank.
Er zat een hypocriet kantje aan alle morele verontwaardiging die zich in 2012 opeens meester maakte van de bankleiding. Uit reconstructies, onder meer van de Volkskrant, bleek dat Rabobank het dopinggebruik van haar renners jarenlang had getolereerd. Je zou zelfs kunnen zeggen dat sprake was van stilzwijgende aanmoediging – de bank wilde waar voor zijn geld en in die jaren was winnen zonder epo onmogelijk.
Ze keurden het bij de bank natuurlijk niet goed dat kopman Michael Boogerd in Oostenrijk op bezoek ging bij de gifmenger Matschiner en dat supertalent Thomas Dekker hulp zocht bij de Italiaanse preparatore Cecchini. Maar Dekker en Boogerd bezorgden de ploeg tenminste zeges en publiciteit. Michael Rasmussen had in 2007 zelfs bijna de Tour de France gewonnen en daarmee de kroon op de jarenlange sponsoring gezet. Tot de ploegleiding zich gedwongen zag de Deen naar huis te sturen omdat doping niet langer viel te ontkennen. Op het hoofdkantoor van de bank in Utrecht staken ze de kop voor alle zekerheid nog wat dieper in het zand. Opportunistisch, zeker, maar dat hoef je bankiers niet te vertellen.
Dat was toen. Donderdag verklaarde CEO Stefaan Decraene hoogstpersoonlijk dat de wielersport weer maagdelijk schoon is en dat niets een terugkeer in de weg staat. Het is waar dat het wielrennen sinds 2012 een andere sport is geworden. Data en een wetenschappelijke benadering hebben de plek ingenomen van doping en andere ontucht. Visma-Lease a Bike is in die ontwikkeling een van de koplopers en daar sluit de bank zich graag bij aan.
Een jaar of twintig geleden was wielrennen nog een beetje een louche sport die was gemaakt voor de even louche banken met hun woekerpolissen en rentemanipulatie. Nu is alles anders. ‘Bijdragen aan de samenleving’ luidt het nieuwe bankevangelie en in de sport draait het tegenwoordig om de cleane cijfers van wattages en calorieën. En laten ze nou bij Rabobank toevallig alles weten van cijfers. Cijfers zijn de handel van de bank en in 2025 ook die van de professionele wielerploeg: match made in heaven.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant columns