Jack White overrompelt het Utrechtse TivoliVredenburg woensdag met een onvergetelijke rockshow vol White Stripes-hits én een ode aan Gerrit Rietveld.
schrijft voor de Volkskrant over popmuziek.
Twee avonden TivoliVredenburg. Dat betekent: een vrije dag in Utrecht, die door de Amerikaanse rocker Jack White (49), sinds jaar en dag liefhebber van Gerrit Rietveld en kunstbeweging De Stijl, deels wordt besteed in het Rietveld-Schröderhuis.
Dat bezoek zet de toon voor avond twee. Al na een paar nummers wordt de beroemde ‘Rietveldstoel’ het podium opgedragen. Een replica, voor White geleend bij het depot van het Centraal Museum.
Hij neemt even plaats, veert op en speelt met zijn band, naadloos op rij, vijf liedjes van het album De Stijl dat hij in 2000 met zijn toenmalige band The White Stripes maakte: hard, gedreven en steengoed, een onvergetelijk een-tweetje tussen artiest en gaststad.
Vanavond ontrolt zich het concert waarop veel fans niet meer gerekend hadden. White en zijn band zijn op het sterke nieuwe album No Name (2024) teruggekeerd naar de ‘White Stripes-sound’: riffrock met een scheut rauwe blues. Een greep in de oude doos past daarbij.
Het zaalgeluid is hard maar helder. White praat weinig, maar heeft er zichtbaar schik in. Zijn gitaarwissels verlopen als geoliede pitsstops: het ene nummer is nog niet weggestorven of de openingsriff van het volgende buitelt er al overheen.
Weg is de gereserveerdheid van recente bezoeken aan de Afas Live in Amsterdam. White rockt met de remmen los. Hij speelt zó veel White Stripes-werk dat het podium wel in ‘White Stripes-rood’ uitgelicht had mogen worden, in plaats van in zijn ‘solokleur’ blauw.
Icky Thump. Seven Nation Army. De Raconteurs-hit Steady, As She Goes. Wat een toegift, wat een setlist. Het kan niet op, op deze woensdag. (Sorry, dinsdag.)
Pop
★★★★★
26/2 TivoliVredenburg, Utrecht
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant