Opnieuw mondde een ontmoeting tussen Emmanuel Macron en Donald Trump afgelopen maandag uit in een non-verbaal schaakspel. Hoe heeft de Franse president zich gehouden tegen het machtsvertoon van zijn Amerikaanse collega?
is nieuwsverslaggever van de Volkskrant.
Voor Donald Trump is iedere ontmoeting met een collega-wereldleider een spel van winnaars en verliezers. Dat begint al bij de eerste begroeting, wanneer de Amerikaanse president de eerste tik hoopt uit te delen met zijn inmiddels beruchte handdruk.
De focus op het non-verbale aspect van zo’n ontmoeting valt volgens algemeen directeur Denise Dechamps van de Body Language Academy te rechtvaardigen. ‘Als het verbale en non-verbale elkaar tegenspreken, geloven we het non-verbale. Je kunt nog zo’n mooie tekst schrijven, maar als je slecht geslapen hebt waardoor je lichaamstaal bijvoorbeeld minder overtuigend of energiek is, dan wordt het veel moeilijker om de boodschap over te brengen.’
En dus lag de non-verbale communicatie tussen Macron en Trump maandag opnieuw onder een vergrootglas. De Franse president was naar Washington afgereisd om te praten over een einde aan de oorlog in Oekraïne. De inzet was een plek voor Europa aan de onderhandelingstafel over de toekomst van Oekraïne, en daarmee misschien wel die van het continent. Wat volgde was een non-verbaal schaakspel tussen twee grootmeesters in de beeldvorming.
‘Trump maakt van dit soort ontmoetingen een show, een soort machtsspel’, zegt professor Onderhandelen Katia Tieleman aan de Belgische Vlerick Business School. De meest recente uitvoering van Macron en Trump omschrijft ze als een mix van ‘bromance en powerplay’. ‘Ze waren aan het touwtrekken en armworstelen, bijna als twee jonge honden die aan het stoeien waren.’
Lichaamstaalexpert Dechamps zag hoe Macron een aantal strategische trucjes toepaste om Trumps dominantie van repliek te dienen. ‘Hij spreidt zijn vingers bijvoorbeeld dusdanig dat ze op Trumps pols terechtkomen. Je pols is een kwetsbaar lichaamsdeel, mensen vinden het invasief en dominant als je die aanraakt.’
Ondanks de trucjes spraken de twee volgens Tieleman wel dezelfde onderhandelingstaal. ‘Trump heeft zowel verbaal als non-verbaal de aanpak van shake and yank: handschudden en trekken, om iemand letterlijk uit evenwicht te brengen. Macron vindt daar steeds als één van de besten een antwoord op.’
Tieleman memoreert de eerste ontmoeting tussen Trump en Macron, in 2017. De Franse president bezorgde zijn Amerikaanse collega witte knokkels, omdat hij zijn hand zo stevig vasthield. Trump trok uiteindelijk als eerste zijn hand terug.
Onderhandelingsexpert Tieleman zag hoe Macron maandag opnieuw het hoofd bood aan Trumps machtsvertoon. ‘Hij was respectvol, maar niet bang om Trump tegen te spreken.’ Dat deed Macron bijvoorbeeld toen Trump valselijk beweerde dat Europa enkel geld leent aan Oekraïne, en dat Kyiv dat later zal terugbetalen.
‘Dat was heel symbolisch. Hoe hij Trump aanraakte op zijn arm, waarmee hij hem verzekerde: wij blijven bro’s, maar ik laat je niet wegkomen met allerlei verhalen. Er zijn maar weinig wereldleiders die erin slagen tegelijkertijd vriendelijk maar ook stevig te blijven. En blijkbaar viel dat bij Trump wel in de smaak, want hij sprak Macron niet tegen’, aldus Tieleman.
Wat lichaamstaalexpert Dechamps nog meer opviel, was de handdruk aan het einde van de persconferentie, waar Macron opnieuw handig inspeelde op Trumps tactiek. ‘Trump trekt Macron naar zich toe voor een normale handdruk, in een uiting van dominantie. Hij draait Macrons pols omhoog alsof hij een handkus gaat krijgen. Macron draait zijn hand vervolgens rechtsom in een soort verticale handdruk. Doordat zijn hand weer meer in beeld is en gelijk met die van Trump, komt Macron steviger over. Ze reageren op elkaar, het is echt een schaakspel.’
Video wordt geladen...
Al met al heeft Macron een goede indruk gemaakt op Dechamps. ‘Hij bleef op het einde het langst dominant in de signalen. Maar Trump oogde tijdens de gehele ontmoeting heel ontspannen, die zat er echt bij alsof hij een potje aan het schaken was, dat kun je ook opvatten als dominantie. Macron was dat minder, al maakte hij wel de goede keuzes.’
Volgens Tieleman kan Macron terugkijken op een geslaagde ontmoeting. ‘Zijn doel was gelijkwaardigheid zoeken, en bij Trump weer een luisterend oor vinden voor de boodschap van Europa. Macron heeft Europa wel weer op de kaart kunnen zetten. Als hij meer wil dan dit, zal hij met Europa zelf het onderhandelingsspel moeten gaan bepalen, in plaats van dat van Trump mee te spelen.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant