Hamas besteedt veel aandacht aan de overdracht van (lichamen van) Israëlische gijzelaars, met ceremonies op speciale podia in Gaza. Israël wil de overdracht van Palestijnse gevangenen juist stilletjes laten verlopen. Dit is een bewuste strategie van beide partijen, zeggen experts tegen NU.nl.
De overhandiging van de (lichamen van) gijzelaars door Hamas kunnen we gerust een "show" noemen, zegt Edwin Bakker. Hij is hoogleraar terrorisme en contraterrorisme aan de Universiteit Leiden. "Ze zetten een podium neer in een platgewalst landschap", zegt hij. "Dat is natuurlijk absurd. Met een ceremonie erbij genereren ze de maximaal haalbare hoeveelheid media-aandacht."
Daar zit een weloverwogen strategie achter, denkt ook hoogleraar terrorisme en politiek geweld Bart Schuurman. Aan de ene kant gebruikt Hamas het podium om te bewijzen dat ze de afspraken van het akkoord naleven. "Anderzijds wil de organisatie laten zien dat ze nog altijd krachtig is, ondanks maandenlange militaire druk van Israël."
Militair gezien is Hamas zwakker en heeft de militante beweging harde klappen gekregen van het Israëlische leger, legt Schuurman uit. Maar ze zijn niet verslagen en hebben nog steeds macht in Gaza, en dat is voor Hamas extra belangrijk om te tonen aan de buitenwereld.
"Want wie wil zich aansluiten bij een partij die totaal vernietigd is?", vraagt Schuurman zich af. "Terroristische organisaties willen nieuwe mensen en fondsen aantrekken voor bijvoorbeeld wapens. Dan moeten ze laten zien dat ze nog altijd dé partij zijn voor mensen die zich willen verzetten tegen Israël."
De gijzelaars overdragen is voor Hamas een "gouden kans" om die boodschap uit te dragen, zegt Bakker. "Ze hebben zich de afgelopen tijd vooral schuilgehouden en weinig van zichzelf kunnen laten zien. Nu staan de Hamas-leden met bivakmutsen en wapens op het podium en krijgen ze ook aandacht van internationale media."
Daarnaast maakt Hamas van de gelegenheid gebruik om anti-Israël-propaganda te verkondigen. Zo hangen achter de gewapende leden spandoeken met slogans, merkt Bakker op. "Ze willen dus veel meer zeggen, maar westerse media besteden daar weinig aandacht aan. Veel media realiseren zich dat ze zich dan voor het Hamas-karretje laten spannen."
De hoogleraar vermoedt dat Israël spijt heeft van de gefaseerde overdracht van (lichamen van) gijzelaars en gevangenen. Want bij iedere overdracht krijgt Hamas opnieuw een podium, letterlijk en figuurlijk. Bakker vraagt zich daarom af wat er gebeurt als alle gijzelaars zijn vrijgelaten. "Hamas verdwijnt dan weer ondergronds en het wordt weer moeilijker om aan hun achterban te bewijzen dat ze niet onder de duim van Israël zitten. De tijd moet uitwijzen hoe Hamas dan de aandacht opzoekt."
Israël volgt juist een heel andere strategie. Waar Hamas een publiekelijke ceremonie organiseert, willen de Israëlische autoriteiten de overdracht van Palestijnse gevangenen zo stil mogelijk laten verlopen. "Het staat niet goed om als militair sterkere partij de eisen van je vijand in te willigen. Zeker niet nadat je hebt verkondigd dat je die vijand zou vernietigen."
Daarbij heeft Israël een lange traditie van weigeren om te praten met terroristen, stelt Bakker. Laat staan onderhandelen en tegemoetkomen. "Nu moet Israël als het ware buigen voor Hamas. Dat vinden ze gênant."
Toch verschijnen beelden van de vrijlating van Palestijnse gevangenen in de media, bijvoorbeeld via Arabische en westerse kanalen. Veel mensen kennen daardoor de beelden van Palestijnen die feestvieren en familieleden weer in de armen sluiten, zoals in de video hieronder te zien is.
Maar het is niet helemaal stil aan de kant van Israël. Zo besteedt de Israëlische regering ook graag aandacht aan de door Hamas overgedragen (lichamen van) gijzelaars. Dat kan gezien worden als een overwinning van Israël, omdat de bevolking al maandenlang druk heeft uitgeoefend op de regering om de gijzelaars terug te krijgen.
"Het valt dus te vieren dat de gijzelaars weer naar huis kunnen", zegt Schuurman. "Tegelijkertijd wil Israël niet aan de grote klok hangen dat de tegenpartij ook mensen terugkrijgt."
Ook zijn er Israëlische maatschappelijke bewegingen die veel aandacht besteden aan de vrijlating van de gijzelaars. Dat doen ze bijvoorbeeld uit solidariteit naar de gijzelaars en hun familie of als protest tegen de regering van premier Benjamin Netanyahu. "Ze zijn bijvoorbeeld boos dat de gijzelaars niet eerder zijn vrijgelaten."
Source: Nu.nl algemeen