Het verhaal vanuit Red Bull-oogpunt is inmiddels bekend. Het team uit Milton Keynes voerde langdurig gesprekken met Porsche, maar die liepen uiteindelijk op niets uit. Het Duitse sportwagenmerk wilde met aandelen graag een partner ‘auf Augenhöhe’ worden, maar Red Bull vreesde zeggenschap te verliezen en het vermogen om snel te kunnen schakelen. Christian Horner heeft dat laatste zelfs één van de belangrijkste aspecten binnen Red Bull genoemd. Met inspraak van de Volkswagen Groep – en alle bijbehorende bestuurslagen – zou die kwaliteit wegvallen. “We zijn zes maanden met Porsche in gesprek geweest en dat werkte niet. Met Ford heeft het van start tot finish, dus tot het tekenen van het contract, twaalf weken geduurd”, vertelt Horner aan een select groepje media, waaronder Motorsport.com.
Ford zag het stuklopen van Red Bulls onderhandelingen met Porsche als buitenstaander en rook meteen een buitenkansje. “Het werd voor ons, in ieder geval wat we langs de zijlijn meekregen, heel duidelijk dat het met Porsche niet zou werken voor Red Bull”, laat Mark Rushbrook als hoofd van Ford Motorsports weten. “Ik heb vervolgens letterlijk het e-mailadres van Christian gekregen, hem een mail gestuurd en gevraagd ‘hi, wil je misschien met ons praten?’” Het leidde tot de eerste gesprekken, waarover Horner al eerder een vermakelijke anekdote heeft gedeeld: “Op weg naar Brazilië hadden we een meeting in Dearborn. Dat was een gesprek met jou [Rushbrook], Bill Ford en Jim Farley. Toen ik Jim met een pet van Sergio Pérez op zijn hoofd zag binnenkomen, dacht ik ‘oké, dit ziet er goed uit!’ Je merkte gewoon erg veel enthousiasme vanuit de top van het bedrijf. Bill Ford was erg enthousiast over het terugkeren naar de Formule 1 en Jim is zelf ook een echte racer.”
Nadien is het snel gegaan, al blijft de vraag overeind waarom Ford specifiek voor Red Bull heeft gekozen voor dit nieuwe hoofdstuk in diens Formule 1-historie. Ford heeft een rijke geschiedenis in de koningsklasse van de autosport en vierde onder meer succes met de befaamde Cosworth DFV-motoren, al was het sinds eind 2004 – toen men het Jaguar-team verkocht aan nota bene Red Bull – afwezig. De groeiende populariteit en het technisch reglement voor 2026 hebben de mening op het hoofdkantoor in Michigan doen kantelen. “Als je me vijf jaar geleden had gevraagd of Ford terug zou keren naar de Formule 1, en dat hebben mensen me toen ook daadwerkelijk gevraagd, dan was het antwoord nee geweest. Op dat moment dachten we niet dat F1 de juiste plek voor ons zou zijn, maar daarna zijn de dingen veranderd”, laat Rushbrook tijdens een exclusief interview met Motorsport.com weten.
“Als je ziet hoe de reglementen voor 2026 zijn opgeschreven met meer elektrificatie en duurzame brandstoffen, en ook de ambitie om net-zero te zijn in 2030, dat past allemaal bij onze eigen waarden en bij de dingen die wij belangrijk vinden. De groeiende populariteit van de sport speelt ook een rol.” Volgens Rushbrook sluit de Formule 1-terugkeer aan bij de twee voornaamste dingen die Ford wil bereiken in de autosport. “Wij racen voor de innovatie en voor de tech transfer, dus het overdragen van technologie van het circuit naar de gewone weg en als het kan ook omgekeerd. En we willen ook racen om het verhaal van ons bedrijf, onze mensen en onze producten te vertellen. Tweeënhalf à drie jaar geleden werd duidelijk dat veel dingen aan het veranderen waren en dat we weer serieus naar de Formule 1 moesten kijken. En dus zijn we nu hier.”
Dat laatste is nog wel ietwat kort door de bocht. Tussen de ambitie om terug te keren en het daadwerkelijk tekenen van een deal, zit immers nog de stap van alle opties afwegen. Rushbrook doet uit de doeken dat Ford ook naar andere mogelijkheden heeft gekeken toen eenmaal duidelijk was dat het concern wilde terugkeren in de Formule 1. “Voor deze deal met Red Bull hebben er veel gesprekken plaatsgevonden. Sommige Formule 1-teams hebben ons benaderd en wij hebben ook enkele teams benaderd. We moesten het landschap leren kennen en de verschillende opties om deze sport in te komen analyseren. Je kunt een team kopen, je kunt een motorproject helemaal zelf doen of je kunt gewoon een klantenmotor aanbieden. Maar in dat laatste geval heeft Ford zelf niets in [een team] geïnvesteerd. Toen we deze optie met Red Bull voorbij zagen komen, werd heel snel duidelijk dat dit de juiste kans zou zijn.”
Desondanks zijn ook de andere mogelijkheden onder de loep genomen. “We hebben zelfs gekeken ‘oké, moeten we een team kopen?’”, vervolgt Rushbrook. De lessen uit het verleden, meer specifiek met Jaguar, leren echter dat dit niet per definitie de expertise van Ford is. “Als je ziet wat dit team is geworden en wat het was als Jackie Stewart Racing en Jaguar, dan laat het zien dat dat niet onze competentie is, of wel? Ja, we zijn actief in vele takken van autosport, maar nergens hebben we een eigen team. We werken altijd met een partner samen, of dat nou Dick Johnson Racing in Australia is, Penske in NASCAR, Bob Tasca in NHRA of M Sport in rally. Door deze kans kunnen we samenwerken met wat in onze optiek het beste team uit het kampioenschap is”, duidt Rushbrook op Red Bull Racing. “We zijn complementair en vullen elkaar op de juiste manier aan.”
In de eerste gesprekken met de Red Bull-leiding kreeg Ford al vrij snel het idee dat het tot een deal zou leiden. “Het eerste gesprek was alleen met Christian en ikzelf”, blikt Rushbrook terug. “Mijn allereerste vraag aan hem was: 'Wat zoek je in een partner?' In de eerste twintig minuten van het gesprek voelde ik al dat we aardig op één lijn zaten. Natuurlijk niet op alle punten, maar in brede zin was er wel overeenstemming. Ik voelde dat er potentie was en vanaf dat punt zijn de gesprekken steeds verder voortgezet. In het allereerste gesprek hebben we ook al voorzichtig besproken met welke aspecten van de power unit en van het team Red Bull hulp nodig had, en wat wij konden toevoegen. Dat is daarna doorgegaan, al is de lijst van wat we bijdragen nu langer dan in het eerste gesprek.”
Ford zou in eerste instantie vooral helpen met de elektrische delen van de 2026-motor, al maakt Rushbrook duidelijk dat er achter schermen inmiddels meer gebeurt dan dat. “Additive manufacturing [met 3D-printen en modellen] is daar een voorbeeld van. Daar hebben we goede middelen en materialen voor. Het stond niet op de initiële lijst, maar gebeurt nu wel. Hetzelfde geldt voor bijdragen aan de interne verbrandingsmotor en de turbo. Voor die dingen hebben we veel kennis van modellen en het testen en kunnen we dus helpen.” Het maakt volgens Rushbrook duidelijk dat Ford wel degelijk iets meer doet dan alleen geld overmaken in ruil voor een sticker. “Verder zijn we natuurlijk vooral geïnteresseerd in de elektrificatie, dus in de batterij, de elektrische motorcomponenten, de omvormer en ook de software. Daar liggen allemaal kansen”, duidt Rushbrook op het leren van F1 voor de ‘gewone’ straatauto’s.
Volgens Horner is deze werkwijze compleet anders dan wat er met Porsche is besproken. “Het mooie van deze samenwerking is dat Mark en Jim Farley vanaf het begin hebben gezegd ‘jullie doen de Formule 1, dat is jullie brood en boter. Wij gaan jullie niet onze methodologie opleggen. Zeggen jullie maar waar we mee kunnen helpen, waar we mee kunnen assisteren”, laat de teambaas aan deze website weten. “Het was een heel open boek richting 2026, met als hoofdvraag: hoe kunnen we helpen om zo competitief mogelijk te zijn? Het voelt echt als een samenwerking waarbij de engineers geen dingen worden opgelegd. Dat gebeurt soms wel in dergelijke relaties en daar waren we bang voor in die andere optie waar we naar keken”, doelt Horner op Porsche. “Dit is meer een samenwerking op basis van de vraag ‘wat hebben jullie nodig?' en die verzoeken kunnen van week tot week en van maand tot maand veranderen.”
Hoe competitief het uiteindelijke product van deze samenwerking in 2026 gaat zijn, weet geen mens, al heeft Horner wel eerlijk aangegeven niet de illusie te hebben dat het eerste jaar zonder uitdagingen verloopt. Ook in dat opzicht ziet Horner een voordeel voor Ford in de huidige constructie. Het Amerikaanse merk zal door de huidige opzet niet overal publiekelijk op worden afgerekend. “Het is een beetje zoals het zijn van opa en oma”, grapt Horner. “Je krijgt alle voordelen van het kind, maar daarna kun je het teruggeven aan de ouders en heb je geen last van de slapeloze nachten en het verschonen van de luiers. Die vergelijking gaat hier ook tot op zekere hoogte op, al zijn wij vooral blij dat we Ford terug hebben in de Formule 1. Natuurlijk gaan er risico’s gepaard met wat we doen. Als je kijkt naar de investeringen en alles wat we nu doen, dan is dat misschien wel een tikkeltje krankzinnig. Maar zoals Dietrich Mateschitz altijd zei: no risk, no fun. Dat geldt ook hiervoor. En we hadden dit in ieder geval nooit kunnen doen zonder een partner met dezelfde mentaliteit”, sluit Horner af.
Source: Motorsport