De wereldorde lijkt flink door elkaar geschud, is de opening van Eva Jinek in haar talkshow Eva van maandagavond – hoog tijd om eens orde op zaken te stellen, voordat de vredesonderhandelingen tussen Rusland en de VS over de oorlog in Oekraïne het zonder de meningen van voormalig ambassadeur Ron Keller, journalist Suse van Kleef en Jort Kelder moeten doen.
‘Is Europa wakker?’, staat er onheilspellend op de talkshowschermen – iets waar Kelder z’n twijfels over heeft, de vertrouwensband tussen de VS en Europa is kaduuk, de vriendschap opgezegd. Reden: Europa gedraagt zich als een naïef kind, met Christoph Heusgen, scheidend voorzitter van de veiligheidsraad München die tijdens diezelfde raadsvergadering in huilen uitbarstte, als summum.
Instemmend geknik van Keller en Van Kleef, Europa had zich beter moeten voorbereiden op oorlogstijd, op een veranderende rol van Amerika, het had zijn defensieuitgaven in de jaren voor de Russische invasie niet moeten afschalen. Het zie-je-wel-gehalte is hoog aan Jineks avocadotafel; wat een toch al huilend kind daar nou mee moet, blijft in de lucht hangen. Rusland heeft vooralsnog niet op Kelders beweringen gereageerd.
Ik trek die kinderthematiek nog even door, zappend naar Grote gezinnen, grote vakanties op SBS 6, een knutselwerkje bestaand uit Een huis vol en Campingtijd. Ongetwijfeld ten overvloede: in Grote gezinnen, grote vakanties worden grote gezinnen gevolgd die op een grote vakantie gaan, in dit geval over de grens. Het is een condoom van een programma, met net als op het wereldtoneel veel geweld (‘Houd toch op met die kutfoto’s!’), afpakken wat van een ander is (‘En nu is het klaar!’) en algehele puinzooi – maar ach, Malindy Scheerhoorn, 36 jaar en moeder van acht, wast wel weer af bij de toiletten van de Duitse camping, met hulp van dochter Chrissy Lyn dit keer.
Zelf wil ze waarschijnlijk geen kinderen, zegt Chrissy Lyn, met haar 18 jaar even oud als toen haar moeder haar kreeg. Als ze dan toch de behoefte voelt, leent ze wel een broertje of zusje. Groot gelijk, Chrissy Lyn, want in de chaos (spullen, spullen, spullen) van deze familie is de waaromvraag nogal prangend: die acht kinderen, à la, maar om er dan ook nog eens mee te gaan kamperen, ga er maar aanstaan. De montere psychologie van de grotegezinnenouder blijft mateloos intrigerend.
Dan wel weer charmant is de vakantie van de samengestelde familie Nijenhuis, zeven puberdochters, op Gran Canaria. Geheel in de sfeer van vakantiedrama Aftersun (2022) laven ze zich aan de zon, ledige en wolkenloze dagen, de meiden met op de strandboulevard gedraaide vlechtjes in hun haar, de helft al oud genoeg voor cocktails, Sex on the Beach, Pina Colada. Ze trekken de aandacht op het resort, waar pokdalige jongens naar ze lonken. De meiden: ja doeeeeei, waarop vader Nijenhuis bromt: ‘Gewoon negeren, dames.’
En dan, zoals het een verblijf op een resort betaamt, meedoen aan de animatie, alle zeven meiden op het podium voor de karaoke, met Eleonora van zanger Jannes. ‘Kom en zing, ga met me mee/ De zon schijnt dan weer voor ons twee’ – top dit, roept hun vader ze toe vanuit zijn campingstoel, en hoe kun je dat nou eigenlijk niet met hem eens zijn.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns