Laatst schreef Aaf Brandt Corstius dat ze moeite heeft met mensen die zingen op de fiets. Een begrijpelijke emotie. Toch voel ik juist nu sterk de behoefte om te zeggen dat we dat wel moeten doen.
We moéten zingen op de fiets, uit volle borst en met onze ogen dicht! Tegelijkertijd moeten we al onze vingers in onze oren stoppen om de kans te verkleinen dat we minister Faber c.s. horen roepen dat ‘de mensen in het land er helemaal klaar mee zijn’, en als we zulke kreten desondanks toch nog horen moeten we zingend op de fiets met onze ogen dicht en onze vingers in onze oren in de spiegel kijken en zeggen ‘zie, een mens’ en daarna om ons heen en zeggen ‘wauw, het land’, en vervolgens moet wie het missen kan veel geld overmaken aan goede doelen. En als u nu vraagt gaat het wel goed met die Donkers, dan zeg ik: vandaag even niet.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant