Bij de EK baanwielrennen in België stond voor de vrouwen voor het eerst de ‘kilo’ – de individuele tijdrit over 1 kilometer – op het programma. Hetty van de Wouw kwam, zag en overwon: ze pakte haar eerste individuele goud, en een wereldrecord.
Net voor ze haar eerste ronde heeft afgelegd, vouwt Hetty van de Wouw zich op en legt haar armen in het ligstuur. Niet nog één, maar drie ronden te gaan. Zaak om nu zo aerodynamisch mogelijk te blijven zitten en door te trappen. De snelheid raakt de 56 kilometer per uur. Vasthouden. Na iets meer dan een minuut komt ze over de finish. Ze kijkt omhoog, begint te glimlachen en steekt haar arm in de lucht.
Met een tijd van 1.04,497 is ze op de kilometer tijdrit ruim een seconde sneller dan de Italiaanse Martina Fidanza, die tweede wordt op de EK baanwielrennen in Heusden-Zolder. Het betekent voor Van de Wouw (26) haar eerste individuele gouden medaille op een internationaal toernooi. En dat op een afstand die ze tot een paar uur daarvoor nog nooit had gereden.
De ‘kilo’, de individuele wedstrijd tegen de klok over 1.000 meter, stond tijdens deze EK baanwielrennen voor het eerst bij de vrouwen op het programma. Jarenlang ging dit onderdeel bij de vrouwen over een afstand van 500 meter, maar sinds dit jaar heeft de Internationale Wielerunie (UCI) besloten dit te veranderen naar de kilometer.
Ook de afstand van de individuele achtervolging bij de vrouwen is gelijkgetrokken aan die van de mannen, van 3.000 meter naar 4.000 meter. Deze nieuwe afstanden blijven voorlopig onderdeel op de EK’s en WK’s, maar of ze ook olympisch worden, is nog niet duidelijk.
Voorafgaand aan het toernooi vertelde Van de Wouw, die in 2024 doorbrak met zilver op de Spelen en daarna driemaal zilver op de WK, dat ze uitkeek naar de kilo. Ze was benieuwd hoe de nieuwe afstand haar fysiek zou afgaan, en hoe ze zich zou verhouden tot de concurrentie. Ze had een voorgevoel dat de afstand haar goed zou liggen. Van de Wouw kan immers hard starten en doorversnellen, maar heeft ook de inhoud om de snelheid lang vast te houden, en daarmee in de laatste ronde niet in te storten.
Maar als je iets nog nooit gedaan hebt, hoe weet je dan hoe je het moet doen? ‘Je wil hard starten, maar niet te hard dat je daarna niks meer over hebt’, zegt Van de Wouw zaterdagavond op het middenterrein van de Velodroom in Zolder, als ze net haar gouden medaille en kampioenstrui om heeft gekregen.
Een paar uur eerder kon ze tijdens de kwalificatie haar eerste ervaringen op doen. ‘Toen kreeg ik het gevoel: zo is het dus om een kilometer te rijden, zo voelt het starten uit de machine en het liggen op het stuurtje. Ik dacht dat ik misselijk zou worden, maar dat gebeurde niet.’
Van de Wouw reed ’s middags veruit de snelste tijd. ‘Daar haalde ik vertrouwen uit. Ik dacht toen wel: oké, als ik het vanavond nog een keer zo goed kan doen, dan zou goud zomaar kunnen. Maar daar wilde ik nog niet te veel mee bezig zijn. En met het wereldrecord al helemaal niet.’
Terwijl haar concurrenten in de finale langzamere tijden noteerden dan een paar uur daarvoor, verbeterde Van de Wouw juist haar tijd. In haar eerste ronde was ze ruim twee tienden sneller. Daarmee pakte ze ook het wereldrecord, dat een dag eerder werd gereden op de Oceanische kampioenschappen door de Nieuw-Zeelandse Ellesse Andrews, tweevoudig Olympisch kampioene van Parijs.
‘Het is echt supermooi om nu een wereldrecord en individueel goud te hebben’, aldus Van de Wouw. Eerder die week pakte ze al goud op de teamsprint, samen met Kimberly Kalee en Steffie van der Peet. Zondagmiddag voegde ze daar nog eens brons aan toe op de keirin.
In totaal haalde de Nederlandse baanploeg zestien medailles, waarvan acht keer goud. Zo won Lorena Wiebes het omnium en grepen Maike van der Duin en Lisa van Belle het goud op de koppelkoers. Ook pakte Van der Peet de titel op de keirin.
Bij de mannen werd Harrie Lavreysen voor de vierde keer Europees kampioen op de sprint en de keirin. Op het laatste onderdeel van het toernooi wonnen ook Vincent Hoppezak en Yanne Dorenbos goud. Het werden daarmee de succesvolste EK baanwielrennen ooit voor Nederland.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant