Home

‘Voorheen wist iedereen wie ik was als ik ergens kwam, nu niet meer’

Sheila Struyck werkte voor diverse bedrijven, en volgde uiteindelijk haar hart. Ze ging koken en werd culinair schrijver. Ze pendelt regelmatig tussen Nederland en Spanje – met de trein, want ze wil graag duurzaam leven.

Foto Mona van den Berg

Sheila: „Op de middelbare school overwoog ik al om naar de hotelschool te gaan. Maar ‘dat deed je niet’ als je ook naar de universiteit kon. En dus ging ik bedrijfskunde studeren in Rotterdam. In mijn studietijd werkte ik in de bediening in een restaurant. Omdat de eigenaar wist dat ik graag kookte, mocht ik in de vakanties de kok vervangen.

„Toch koos ik na mijn studie voor het zakenleven. Ik ging werken bij Procter & Gamble, onder andere in Frankfurt als communicatiestrateeg. In 1997 heb ik een eigen reclamebureau opgezet. Dat heb ik zeven jaar gehad. Toen belde Philips, waar ik op termijn hoofd marketing Consumentenproducten wereldwijd werd. Ik heb er zes jaar gewerkt. In 2012 ben ik gaan werken bij Shift Invest, een duurzame investeringsmaatschappij die durfkapitaal steekt in start-ups. Als aandeelhouder ben ik er nog steeds aan verbonden. Maar mijn hele carrière heb ik in mijn achterhoofd gehad: als alles mislukt, kan ik altijd nog de keuken in.

In het kort

Sheila Struyck (59) studeerde bedrijfskunde in Rotterdam en volgde een culinaire opleiding in Parijs en Londen. Ze had diverse banen in het bedrijfsleven en werkt nu als zelfstandig kok en culinair schrijver. Ze publiceerde het boek Lekker is dat – duurzaam koken kun jij ook.

Ze woont afwisselend in Nederland en in Spanje.

Haar inkomen ligt iets boven modaal.

„En toen viel ik van mijn paard en bleek mijn pols verbrijzeld. Er waren wel vier operaties nodig om de zaak weer een beetje recht te zetten. Ik zat intussen niet stil, hoor. Ik was in die tijd betrokken bij de oprichting van een ziekenhuis voor borstkanker, zat in de raad van toezicht van Luzac en was adviseur van Koninklijke Horeca Nederland. In 2015 ben ik gaan werken bij Europcar in Parijs, waar ik verantwoordelijk was voor internationale innovatie. Ik reisde vaak naar Nederland, naar mijn partner. Maar het koken bleef in mijn hoofd zitten. Toen heb ik mijn baan opgezegd en ben ik gaan studeren aan de Parijse ‘kookuniversiteit’ Le Cordon Bleu. Ik wilde een duurzame kok worden, tenslotte werkte ik al tien jaar bij een duurzame investeringsmaatschappij.”

Reizen per trein

„Dankzij mijn banen in de zakenwereld kon ik mijn hypotheek afbetalen. Dat gaf de mentale vrijheid om mijn leven om te gooien en kok te worden. Ik ben stage gaan lopen in het restaurant van een vriendin in Rotterdam en volgde een cursus vegan koken. Ik kreeg er zoveel lol in dat ik wist: ik wil hiermee door. In 2019 ben ik gaan werken als oproepkok, maar toen kwam Covid. In die tijd heb ik mijn website gelanceerd en ben ik culinair schrijver geworden: onder andere voor het culinaire platform Food Inspiration en voor de website We’re Smart. Ik wilde geen eigen restaurant – dat is me te intensief. Bovendien wilde ik nog heel veel nieuws leren, zoals de transitie naar lokaal en plantaardig koken. Ik word nu ingehuurd als spreker en kook af en toe voor zakelijke gezelschappen. En onlangs heb ik een boek geschreven over duurzaam koken. Ik verdien net genoeg om niet in te teren op mijn spaargeld.

„Ik pendel regelmatig tussen Nederland en Spanje, naar ons huis aan de Costa Brava. Mijn partner verblijft daar een paar maanden per jaar, verder is hij veel onderweg, hij houdt van reizen. Dus zien we elkaar niet elke dag. Maar dat is prima, we hoeven niet bij elkaar te zijn om gelukkig te zijn. In de winter heb ik veel werk in Nederland. Dan kook ik vaak voor bedrijven of geef ik presentaties. In Spanje werk ik dikwijls met een vrouwelijke kok die veel in de natuur of bij mensen thuis kookt. Reizen doe ik per trein, want je kunt niet zeggen dat je een duurzame kok bent en dan veel vliegen. Eenmaal per jaar ga ik met de auto. Dan neem ik onze twee honden mee.”

Weinig spullen

„Ik mis het corporate leven niet. De eerste jaren wel, het was alsof ik mijn ‘sociaal kapitaal’ kwijt was. Voorheen wist iedereen wie ik was als ik ergens kwam, nu niet meer. Dat voelde aanvankelijk wat ‘naakt’, maar dat is overgegaan. Ik ben nu echt een doener, heb minder geduld met praten en vergaderen.

„Geld geef ik uit aan de treinreizen naar Spanje en aan eten bij chef-koks die ik bewonder, maar niet te vaak. Verder heb ik weinig nodig. Ik koop bewust weinig spullen, omdat ik duurzaam wil leven. Ik laat nu veel dingen repareren. Ik koop ook wel eens dure kleding op tweedehandssites, die draag ik dan weer járen. Mijn doel is om zonder één cent dood te gaan.

„Eigenlijk heb ik het nu drukker dan in mijn vorige leven, in de zin dat ik meer tijd aan dingen besteed. Maar er staat minder druk op. Ik heb nu veel meer lol in mijn werk. Ik vind mezelf niet meer zo belangrijk. Ik ben waar ik zijn wil.

„Ik vermoed dat ik het leven als kok nog wel een aantal jaar leuk blijf vinden, het hangt er natuurlijk ook van af hoe fit je blijft. Ik kan me voorstellen dat ik nog een boek ga maken en andere dingen ga schrijven. En ik heb het geluk dat ik een ‘draagbaar’ beroep heb: ik kan ook een half jaar in Mexico gaan koken. Maar bij een terugkeer naar het bedrijfsleven kan ik me niks voorstellen. Misschien ga ik over tien jaar wel in Spanje wonen, dat zie ik dan wel. Daar denk ik nu nog niet over na.”

Wonen

Sheila heeft een vrijstaand huis in Muiderberg en verblijft regelmatig in haar huis in Spanje. Ze heeft twee honden: een uit het asiel, de andere is een afgekeurde jachthond. Zodra het licht wordt, staat ze op om met hen te wandelen.

Sporten

Hardlopen en tweemaal per week naar de sportschool. In Spanje fietst Sheila veel en golft ze.

Koken

Thuis eet Sheila heel simpel. Of ze kookt voor een paar dagen. „Ingewikkelde dingen doe ik al in mijn werk, ik wil aan koken voor mezelf niet te veel tijd kwijt zijn.”

Laatste grote uitgave

De ecologische herinrichting van haar tuin. Er staan nu alleen eetbare planten in, wat meer vogels en insecten trekt.

Sparen

Geen vast bedrag per maand. Wel heeft ze een buffer voor onvoorziene uitgaven. „Echt sparen heb ik gedaan in mijn corporate leven en daarvan heb ik de hypotheek afbetaald.”

In Spitsuur vertellen stellen en singles hoe zij werk en privé combineren. Meedoen? Mail naar werk@nrc.nl

Schrijf je in voor de nieuwsbrief‘Slim Leven’

Elke maandagochtend ontvang je in je mailbox stukken en gidsen waar je meteen wat aan hebt: over carrière, geld, gezondheid, duurzaamheid en tips voor wat je kunt doen

Uitgelichte artikelen

Source: NRC

Previous

Next