Tegenstanders van de wolf togen woensdag naar Arnhem voor een spoeddebat over het roofdier. ‘U belooft deze mensen iets wat u niet kunt waarmaken.’
is regioverslaggever van de Volkskrant in Oost-Nederland.
Om haar angst voor de wolf te benadrukken heeft Miranda Boels (49) haar hond met drie poten meegenomen naar het Gelderse Huis der Provincie. Niet dat cockerspaniël Dora haar ledemaat verloor bij een wolvenaanval. Maar Boels denkt dat het een kwestie van tijd is voor haar verzwakte huisdier ten prooi zal vallen aan het roofdier dat dagelijks ronddoolt bij haar huis in de Valk, een buurtschap in de gemeente Ede.
‘Ik word er moedeloos van’, zegt de vrouw van wie drie van haar vijf schapen werden doodgebeten door een wolf. ‘Ik wil mijn dieren beschermen, maar het lukt me niet. Ik heb 6.000 euro uitgegeven aan wolfwerende rasters, maar ik heb filmpjes gezien waarbij ze een aanloop nemen en er gewoon overheen springen. Ik laat mijn hond niet meer los in de tuin, mijn drie paarden staan vaker op stal.’
Boels is woensdagochtend niet de enige die met oprechte angst voor de wolf naar Arnhem is gekomen. Voorafgaand aan een spoeddebat over het dier in de Provinciale Staten vindt op het plein ervoor een bescheiden anti-wolvendemonstratie plaats. Georganiseerd door schapenhouder uit Kootwijkerbroek Pieter van der Meer, maar met steun van bekende boerenprotestorganisaties, zoals Farmers Defence Force en Agractie. Met negen tractoren, drie veetrailers en zo’n tweehonderd demonstranten moet hij toegeven dat hij op een grotere opkomst had gehoopt.
De demonstranten zijn gekomen om het provinciebestuur aan te zetten tot snelle daden. In het bijzonder verantwoordelijk gedeputeerde van de BBB Harold Zoet. Op het podium, een boerenkar, zegt Zoet dat hij ‘de zorgen herkent’ en ‘er nu echt wat moet gebeuren’. Maar, zegt hij: ‘We zitten ook met wetgeving. Als die is aangepast, ligt alles klaar om de wolf te beheren. We moeten probleemwolven kunnen afschieten.’
Vanaf 7 maart krijgt de wolf in de Europese Unie officieel een lagere beschermingsstatus. Van ‘strikt beschermd’ naar ‘beschermd’. Als de Europese Commissie, het Europees Parlement en de Europese Raad het daarna eens worden over het aanpassen van de habitatrichtlijn op dit punt, krijgen de lidstaten meer mogelijkheden om lokale wolvenpopulaties te beheren.
Het is dus eerst aan Brussel en Den Haag. Toch vroegen de BBB en SGP woensdag een spoeddebat aan met de aankondiging het provinciebestuur te zullen opdragen ‘het beheer van wolven door middel van afschot toe te staan’.
Dat dit niet kan, ontlokt bij PvdA-statenlid Jan Daenen een cynische reactie. ‘De woningnood is het hoogst in Gelderland, openbaar vervoer werkt nog steeds voor geen meter en het platteland loopt leeg’, zegt hij. ‘Maar liever debatteren we over een motie voor de bühne.’ Hij wijst naar de publieke tribune vol wolventegenstanders en zegt dan tegen mede-motie-indiener Eric Kemperman (BBB): ‘U belooft deze mensen iets wat u niet kunt waarmaken.’
Kemperman zwakt de motie later af tot ‘passende werkbare oplossing’ tegen ‘overlast veroorzakende wolven’. Voor de bühne, afgezwakt of niet: er klinkt luid applaus van de publieke tribune als de motie later wordt aangenomen.
In 2018 vestigde de wolf zich in Nederland, inmiddels leven hier elf wolvenroedels, waarvan zeven zijn gevestigd op de Veluwe in Gelderland. Met de groeiende wolvenpopulatie neemt het aantal aanvallen op vee toe. In 2020 doodden wolven zo’n 300 dieren, voornamelijk schapen. In 2024: 2.200. In vrijwel alle gevallen stonden de dieren niet achter deugdelijke wolfwerende hekken, blijkt uit data van BIJ12 dat provincies ondersteunt bij de uitvoering van wettelijke taken. Slechts bij 3,4 procent van alle meldingen van wolvenschade hadden de taxateurs van BIJ12 geen aanmerkingen op de bescherming.
Zoals in ieder gepolariseerd debat worden cijfers gewantrouwd. ‘Lariekoek’, zegt organisator van de demonstratie Van der Meer over de aantallen wolfwerende rasters. Hij wijst op ‘tientallen’ belletjes en filmpjes die hij krijgt van wolven die zich door niets laten tegenhouden. Ook een keurige 71-jarige mevrouw, die graag paardrijdt in haar woonplaats op de Veluwe en vanwege agressieve dierenactivisten anoniem wil blijven, zegt niets van die cijfers te geloven.
Ze spreekt van de ‘groene maffia’, zoals Natuurmonumenten, de Zoogdiervereniging, Faunabescherming. Organisaties die de wolf volgens haar verheerlijken, maar geen idee hebben wat de gevolgen zijn voor mensen die dagelijks met de wolf worden geconfronteerd.
‘Het zijn moordende dieren, heel onaangenaam’, zegt ze. ‘Op mijn paard ben ik door een wolf achtervolgd. Als ik ga wandelen, neem ik een luide koeienbel mee om ze te verjagen. Een roedel van tien wolven wil je echt niet tegenkomen.’
Na de aanval van een wolf op een meisje in de provincie Utrecht is het volgens vele demonstranten wachten op een kind dat echt wordt gepakt. Gedeputeerde Zoet ziet ook dat ‘ouders op de Veluwe zich zorgen maken als hun kinderen naar school fietsen’.
Boels, met haar driepotige hond, laat haar kinderen wel fietsen, maar die komen dan thuis met verhalen dat ze onderweg ‘dertien dode schapen zagen liggen, waar net de lammetjes uit zijn getrokken’. ‘En wij die rotzooi maar opruimen’, zegt een hobbyschapenhouder uit Ede (‘geen naam, want ik ben ook jager’).
Paardenhouder Jacqueline Niers (54) uit Oene, een dorp in de gemeente Epe, heeft het idee dat men in de Randstad niet doorheeft wat ‘continue alertheid en angst’ met bewoners daarbuiten doet. ‘Het is een prachtig beest, maar valt de wolf echt geen mensen aan? Ik weet niet wat ik kan verwachten.’
In tegenstelling tot wat sommige wolvenexperts zeggen, is Nederland volgens Niers te dichtbevolkt. Ze hoeven van haar niet overal weg, maar op sommige plekken zou beheer mogelijk moeten worden. ‘Ik zeg het ook voor de wolf zelf; die zie je bij ons echt paranoia door de straten lopen.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant