Eigenlijk had de familie vuurwerk willen afsteken, maar een woordvoerder kon ze daar nog net van weerhouden, ‘vanwege de publieke ophef’. De 14-jarige Jack blies zichzelf op oudejaarsdag op met zwaar illegaal vuurwerk, een ‘hobby’ die hij met volledige toestemming en medeweten van zijn ouders uitoefende. Bij zijn uitvaart werd hij vervoerd in een pick-uptruck, met zijn vader – in Elvispak en met rode fakkel in de hand – achterop. Langs de route stonden honderden mensen met ronkende motoren en confettikanonnen; het doet denken aan hoe Hamas zijn martelaren eert.
Het is een volstrekt krankzinnige scène uit het Nederland van 2025, waar schaamte en ratio niet meer bestaan. De moeder van Jack verklaarde nooit rekening te hebben gehouden met een ongeluk. ‘Hij was altijd zo voorzichtig.’ Zelfs nu haar zoon op 14-jarige leeftijd door vuurwerk uit het leven was gerukt, zag ze geen eigen verantwoordelijkheid. ‘Je houdt het niet tegen.’ Wel had de moeder nog een bericht voor mensen die schande spraken van het ongeluk: ‘Als iemand het in mijn gezicht zou zeggen, dan vallen de volgende slachtoffers.’
Over de auteur
Sander Schimmelpenninck is journalist, ondernemer en columnist van de Volkskrant. Eerder was hij hoofdredacteur van Quote. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier de richtlijnen van de Volkskrant.
De weerzinwekkende achterlijkheid is allang niet meer beperkt tot oudejaarsnacht. In Katwijk raakte een man zwaargewond bij een illegale vuurwerkshow rondom de bekerwedstrijd Quick Boys - Heerenveen. Een traumahelikopter, een verwoest leven, een vertraagde wedstrijd en dikke rookwolken in een land dat al voortdurend in de mist hangt, maar polderapen noemen dat een ‘sfeeractie’. Ook over de prachtige Europa League-avond van mijn eigen FC Twente hangt alweer een donkere kruitwolk: supporters, veelal afkomstig uit nota bene het Vuurwerkrampgebied, vonden het nodig om vuurwerk af te steken. Met kans op wéér een leeg stadion bij de volgende ronde.
De laffe logica van ‘je houdt het niet tegen’ is ook gemeengoed bij onze eigen regering, die afgelopen week een algeheel verbod op vuurwerk blokkeerde. Geert Wilders, de man die niet zal rusten voordat al zijn kiezers armlastig, ongezond en ongeschoold zijn, zei dat een verbod ‘geen zin’ heeft omdat ongelukken vooral door illegaal vuurwerk veroorzaakt worden. Een totale leugen; in 60 procent van de gevallen gaat het om legaal vuurwerk. Niet dat de journalisten hem daarmee confronteerden natuurlijk, want men is net zo bang voor Wilders als voor zijn kiezers.
Ook coalitiepartner VVD, ooit de partij van law-and-order, konkelde dat het een lieve lust was. VVD-Kamerlid Ingrid Michon, die zich nota bene profileert als iemand die streng is voor hooligans en demonstranten, kweet zich maar weer eens vlijtig van haar PVV-corvee door te bazelen dat een algeheel verbod ‘niet helpt’ en men moet focussen op ‘het aanpakken van de uitwassen’. Dat zal Michon dan zelf moeten doen, want politieagenten en hulpdiensten willen niet langer werken op oudejaarsavond.
Niet alleen de politie, burgemeesters, hulpverleners en artsen smeken om een vuurwerkverbod, ook 61 procent van de VVD-stemmers is vóór zo’n verbod. Dat de laffe VVD-fractie toch tegen een verbod is, kan alleen worden verklaard door de gijzeling door extreemrechtse hooligans. Die hoeven daarvoor niet eens met hun vuurwerkbommen te dreigen; hun oververtegenwoordiging op sociale media is afdoende om de kruipers van het grootkapitaal te onderwerpen. Michon herhaalt, scrollend op haar telefoon, vrijwillig de onzin van een agressieve en criminele minderheid – dat gaat nog eens makkelijk!
Want natuurlijk lost een totaal vuurwerkverbod wél wat op. Alleen met een totaalverbod, duidelijk en makkelijker te handhaven, kan de dodelijke geweldscultus rondom vuurwerk gestopt worden. Ooit lachten we in Nederland om Amerika met hun ‘guns don’t kill people, people do’, maar inmiddels zijn we, dankzij de VVD, op hetzelfde niveau van stupiditeit aanbeland.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant