Vroeger was niet alles beter, maar vroeger had je wel Bob Marley. Deze week zou hij 80 zijn geworden, de BBC pakte avondvullend uit. Het mooist was de documentaire waarin een kleinschalige Britse tournee van vóór zijn doorbraak in herinnering werd geroepen door de geluksvogels die erbij waren – terug naar het gymzaaltje, naar het schuurtje achter de pub en het rijtjeshuis waar Marley met zijn Wailers had vertoefd. Ruim een halve eeuw later stond de betovering nog altijd in hun ogen.
Met open mond zat ik te kijken naar schaarse beelden van die zeldzaam charismatische jongeman die twee jaar daarna de eerste, en nog altijd enige, superster uit een niet-westers land zou worden. Dat tourtje was destijds geëindigd in mineur, het winterweer viel de groep zwaar, bandlid Peter Tosh wilde terug naar Jamaica.
Prachtig om te zien; weinig wees nog op de enorme impact die Marley in zijn veel te korte leven zou hebben, toch voelde je het al.
Source: Volkskrant columns