Met negentien minuten klokgelui herdenken 120 kerken zondagavond 'de vergeten Watersnoodramp' van 1825. De overstroming kostte ruim driehonderd Nederlanders het leven en de schade was gigantisch. Waarom weten we zo weinig van deze historische ramp?
Volgens historicus Theo van Mierlo zijn er veel overeenkomsten tussen de Watersnoodrampen van 1825 en 1953. In beide gevallen was er sprake van een stormvloed in combinatie met springtij en harde wind. En in beide gevallen bezweken de dijken.Maar in 1825 werd een groter gebied getroffen: niet alleen de oostelijke kust van de toenmalige Zuiderzee werd getroffen, maar ook grote gebieden in Overijssel, Utrecht, Noord-Holland en zelfs Duitsland, Denemarken en Vlaanderen. Van de ruim achthonderd slachtoffers viel bijna de helft in Nederland."Nederland was minder dichtbevolkt dan in 1953", vertelt Van Mierlo. "En de ramp vond overdag plaats, en niet 's nachts, dus veel mensen konden vluchten. Maar de schade was enorm. Na de storm stond twee derde van Friesland blank."Een bijkomend probleem was dat het water in 1825 nergens naartoe kon. In sommige gebieden leidde het stilstaande water in de maanden na de ramp tot uitbraken van allerlei ziektes, zoals malaria en tyfus. "Deze nasleep heeft vooral aan veel jonge kinderen het leven gekost", aldus de historicus.De impact van de ramp op de Nederlanders was groot. Voor het eerst vond er een Nationale Collecte plaats voor slachtoffers. Koning Willem I doneerde een ton, zijn zoon Willem II gaf 30.000 gulden.Ook de tsaar van Rusland - de schoonvader van Willem I - droeg een ton bij aan het fonds. Er werden fancyfairs en concerten georganiseerd om geld in te zamelen.Toch werd de Watersnoodramp van 1825 in het westen van Nederland ook weer relatief snel vergeten. "Het persoonlijke leed in Utrecht en Holland was veel kleiner dan in het oosten en noorden", legt Van Mierlo uit. "In Utrecht en Holland gingen ze vrij snel over tot de orde van de dag. Wat er verder in de andere gebieden gebeurde, werd relatief minder belangrijk gevonden. In de Tweede Kamer is de ramp geen één keer ter sprake gekomen. Bovendien dreigden de Belgen kort daarna met afscheiding, iets waar de koning en de regering al hun aandacht voor nodig hadden."Historici drongen er de afgelopen decennia op aan om deze ramp niet te vergeten. Tijdens de tweehonderdste herdenking luiden in Friesland zondag de kerkklokken zondag om 18.25 uur. Op 4 februari luiden in Overijssel de klokken, ook om 18.25 uur: 305 slagen, voor elk dodelijke slachtoffer in de provincie één keer."We moeten ons bewust zijn van de impact die het water nog steeds kan hebben", stelt Van Mierlo. "In 1775 en 1776 werd het land ook getroffen door grote overstromingen. 'Zo erg wordt het nooit meer', zei men toen. En toch was het een halve eeuw later weer raak. We moeten in Nederland nooit denken dat we ons volledig kunnen beschermen tegen dit soort uitzonderlijke situaties." Source: Nu.nl algemeen