De lezersbrieven! Met vandaag: Een zichzelf tegensprekende krant, verwarde personen, een kop die minder vaak in de krant zou mogen, pareltjes van platitudes, een gebrek aan heldhaftigheid en een kans om de slimste, in plaats van de snelste te zijn.
Het lezen van een krant maakt mensen bewust van hun plek tussen anderen. Om het met een bekende slogan te zeggen: wie leest, weet meer. Dat geldt voor verslaggeving, maar ook voor de opiniepagina’s: wie weet, kan kiezen.
Het is de taak van een krant om verschillende gezichtspunten te geven. Stine Jensen en Marjan Slob pleiten: ‘Wacht niet op de politiek. Engageer je – hier en nu – met wat je liefhebt en vreugde verschaft. Zo ontwaar je vast een manier om te leven naar de toekomst waarop je hoopt.’
Het perspectief dat Mark van Ostaijen twee pagina’s verder biedt, staat daar lijnrecht tegenover: ‘Het individualiseren van collectieve vraagstukken voedt het mantra van de burger als consument. En het individu als vindplaats van oplossingen en problemen. Slimme burgers weten beter. Die doorzien dat onzalige psychologistisch gepreek.’ Deze burger heeft gekozen.
Clemens van Rossum, Angeren
Met nu inmiddels drie edities van de reeks 25 in ’25 ben ik fan. Als echte millennial (geboren in 1986) mag ik graag generaliseren, mijn ouders als boomers wegzetten, en de Gen Z uitlachen om hun belangst. Maar deze serie maakt duidelijk dat generatieverschillen, als ze al bestaan, op individueel niveau wegvallen.
Deze huidige jongeren hebben complexe persoonlijkheden en weten hun weg te vinden in een grimmige wereld, waar ze ook veel hoop en geluk vinden. En, fijn om te weten voor mijzelf als jonge ouder die ook maar wat doet: meestal gaat het goed.
Jelle Zwaag, Nijmegen
De buurman die Rens doodde was verward en gevaarlijk, maar viel door de mazen van de ggz. Zoals altijd wordt er pas aandacht besteed aan verwarde personen als de maatschappij er last van heeft. Dit terwijl het overgrote deel van ernstige psychiatrische patiënten zélf het slachtoffer is.
Als een kind ziek is, of als een persoon buiten bewustzijn zijn is, of lijdt aan de ziekte dementie krijgen zij medicatie. Wanneer een persoon niet wilsbekwaam is door de ziekte schizofrenie is dat vaak niet het geval. Dit terwijl gangbare antipsychotica voor 70 procent van de patiënten werkt en clozapine nog een alternatief is voor het merendeel van overige 30 procent. Niet behandelen is grove nalatigheid, verwaarlozing en discriminatie van psychiatrische patiënten.
Tineke Spruijt, Alphen aan den Rijn
Ik begrijp natuurlijk dat hij enorm knap en fotogeniek is. Maar toch... is het echt nodig om een afbeelding van Donalds hoofd te plaatsen bij iedere stinkscheet die de man laat? Het leven is al erg genoeg zonder.
Willem Bazelmans, Breda
Waarom zitten we opgescheept met politici die mitsen en maren tot hun corebusiness hebben verheven? Ook nu weer, over een landelijk vuurwerkverbod. In hun angst om kiezers te verliezen grossieren de dames en heren politici in platitudes. ‘Een effectief lik-op-stukbeleid’ bijvoorbeeld. Door wie af te dwingen, vraag ik me af? Door de overbelaste, onderbezette politie, die tussen dat geweld goed en kwaad niet meer kan scheiden?
Nog zo’n pareltje: ‘Het grootste deel van Nederland geniet gewoon van een glas champagne, een oliebol en een sierpotje.’ Was het maar zo. Ik hoor het mijn vrouw nog zeggen: ‘Dit horen ze in Oekraïne en Gaza elke dag.’
Lang geleden werd ik manager en leerde door schade en schande dat je moet vertrouwen op het oordeel van de specialisten die voor je werken. Welnu, onze overheid heeft zo’n specialist in dienst: de korpschef landelijke politie. Dames en heren politici: vertrouw op haar, zou ik zeggen.
Leen Couprie, Zoetermeer
‘De zorg faalt’ stond er met grote letters op de voorpagina van de Volkskrant geschreven dit weekend. Als je in deze branche werkt en je dit leest, voel je je toch niet prettig – zacht uitgedrukt. Zelf heb ik 45 jaar in de zorg gewerkt en ik voel nog steeds ongerief als ik zoiets lees.
De mensen die in de zorg werken doen dit heus niet voor het geld, want zoveel verdien je er niet. En ja, er gebeuren verschrikkelijke dingen door en/of met mensen die verward en gevaarlijk zijn. Maar helaas worden zorgmedewerkers er vaak als eerste op aangesproken en dat is jammer. Het is niet de zorg die faalt, maar het beleid. En dat faalt al jaren.
Els Keukens, Wageningen
In de Brief van de dag vraagt Rob Maris zich af waarom mensen Trumps bevelen uitvoeren. Hij denkt dat er mensen zijn die geld belangrijker vinden dan hun geweten. Ik vrees dat geld geen grote rol speelt. Kijk maar naar tv-serie De Joodse Raad. Kennelijk vindt men dienstweigeren moeilijker dan twijfelachtige opdrachten uitvoeren. De meeste mensen zijn geen held als het er op aankomt. Ik waarschijnlijk ook niet.
Jurgen Geerlings, Shenzhen, China
Terwijl de VS en China miljarden investeren in een race om als eerste ‘superintelligente’ AI te bouwen, dreigt een fundamentele vraag ondergesneeuwd te raken: waarom doen we dit? Moeten we als Europa wel meedoen in de mondiale AI-race, waarin alles draait om wie de grootste rekenkracht heeft en wie de snelste algoritmes ontwikkelt? Of kunnen we een pad kiezen waarin technologie niet alleen efficiënter maakt , maar de wereld echt beter maakt, met mensen en maatschappelijke waarden als uitgangspunt.
Stel je een Europa voor dat niet vraagt: hoe maken we zorg goedkoper? Maar: hoe zorgen we dat mensen gezonder leven, met AI als hulpmiddel voor preventie en welzijn? Geen onderwijs dat draait om het zo efficiënt mogelijk overdragen van kennis, maar AI die kinderen helpt hun creativiteit, empathie en kritisch denken te ontwikkelen. Geen veiligheid die alleen focust op handhaving, maar politiewerk dat met behulp van AI criminaliteit voorkomt, met oog voor privacy en mensenrechten.
De huidige AI-race, aangevoerd door de VS en China, draait vooral om economische en geopolitieke macht. Maar wat als Europa zich juist onderscheidt door technologie te verbinden aan menselijke waarden en maatschappelijke impact?
Dit vraagt om een paradigmaverschuiving. AI inzetten zodat mensen ruimte krijgen voor betekenisvol werk. Technologie gebruiken om klimaatuitdagingen aan te pakken of zorg persoonlijker te maken. Transparantie en ethiek als kernvoorwaarden voor alle technologische innovaties.
Europa heeft een unieke kans. Niet door de snelste te zijn, maar door de slimste keuzes te maken.
Marco Derksen, Arnhem
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant