‘Italiaanse toestanden’: de term valt op een gegeven moment in de discussie over de tientallen viaducten en bruggen in Nederland die een constructiefout blijken te hebben. Italiaanse toestanden, dat wil je niet als het om viaducten en bruggen gaat. De staatssecretaris Openbaar Vervoer en Milieu die erover gaat, Chris Jansen van de PVV, erkent dat. ‘We zijn allemaal geschrokken van de situatie zoals ie op dit moment zeg maar op ons is afgekomen.’
Deze informele manier van praten is typerend voor Jansen. Als iemand hem vraagt waarom het zo lang heeft geduurd om in kaart te brengen dat honderd viaducten in Nederland gevaarlijk zijn, zegt hij: ‘Nou ja, wat ik zeg: honderd viaducten.’ Viaducten die op instorten staan, noemt hij: ‘Niet iets wat je moet willen.’
Aaf Brandt Corstius doet eens per week op geheel eigen wijze verslag van een debat in politiek Den Haag.
Naast zijn normale mensen-achtige taal valt ook Jansens terughoudende, zachte stem op. Op het moment dat iemand zo rustig praat, hoor je ineens des te meer hoe gillerig en licht-hysterisch de toon van sommige andere politici in de Kamer soms (of nou, vaak) is.
Hidde Heutink (PVV) stapt tijdens de viaductenvragen naar de microfoon en verheft meteen zijn stem. Even de rijke bouwhistorie van Nederland erbij halen. ‘Wij hebben als Nederland de DELTAWERKEN gebouwd!’, roept hij. ‘Kunnen wij nu geen bruggen meer bouwen?!’ Hierop antwoordt Chris Jansen, precies even onderkoeld als in de rest van het debat, dat deze viaducten en bruggen allemaal in de jaren zestig en zeventig zijn gebouwd. ‘Met de huidige kennis en door de huidige stand van zaken zijn we tot de conclusie gekomen dat dit niet meer kan.’
Iets wat juist gloednieuw is, maar al meteen scheuren vertoont, is de doorstroomtoets in het basisonderwijs. Een toets – of eigenlijk bestaan er maar liefst acht verschillende doorstroomtoetsen, scholen mogen er zelf een uitkiezen – is de opvolger van de Citotoets. Hij zou als voordeel hebben dat kinderen die voorheen vaak een te laag advies kregen, zoals meisjes, arme kinderen, kinderen op het platteland en kinderen van migranten, op een betere manier van een schooladvies zouden worden voorzien. Maar de toets, zoals dit weekend in deze krant aangetoond, blijkt niet zo te werken. De doorstroomtoets van de ene aanbieder geeft heel andere resultaten dan de ander, dus scholen gaan shoppen welke toets bij hun leerlingen de hoogste resultaten oplevert.
Soms merk je dat een politicus echt staat voor een idee, en zo is het vandaag met Mariëlle Paul, de staatssecretaris Funderend Onderwijs en Emancipatie, en de doorstroomtoets. Paul zal ongetwijfeld al de halve week plat gebeld worden over dit nieuws – inmiddels zijn er ook scholen die zeggen dat ze de hele toets niet meer willen afnemen – en ze is duidelijk geërgerd. Ze eindigt haar antwoorden daardoor een paar keer op een abrupte manier. Een resolute ‘maar goed.’ Of een: ‘Dus, ja, dat.’
Mariëlle Paul droomt van gelijke kansen voor alle kinderen door een toets die zij alsmaar een ‘objectieve second opinion’ noemt. Maar dat klinkt wel als een heel grote droom, en ze komt sowieso soms wat dromerig over. Als Don Ceder (CU) erover begint dat er in het onderwijs ook kansenongelijkheid is doordat sommige ouders voor hun kinderen eindeloze toetstrainingen kunnen betalen en andere helemaal niet, zegt Paul: ‘Als je op school goed hebt opgelet, is trainen helemaal niet nodig.’ En: ‘Vertrouw op jezelf. Het zit in de leerlingen zelf.’
Was het maar zo simpel, dan haalde iedereen altijd een voldoende.
De meeste Kamerleden die deze dag aanwezig zijn, lijken fel gekant tegen de niet erg feilloos werkende, in acht smaken bestaande doorstroomtoets, maar Dogukan Ergin van DENK is wel blij met de nieuwe toets. Al vindt hij hem wel, zegt hij ‘een ontwikkeling die verder doorontwikkeld moet worden’. Hij haalt zijn eigen schooltijd aan. ‘Ze zeiden tegen mij altijd dat ik iets met mijn handen moest gaan doen, terwijl ik twee linkerhanden heb.’
Meteen een handige tip voor de kinderen in het land: als je twee linkerhanden hebt, word dan Kamerlid.
Source: Volkskrant