Geneeskundestudent Fouad L . schoot in 2023 drie onschuldige mensen dood in Rotterdam. Volgens hem kon hij niet anders. ‘Het was als het uitvoeren van een recept.’
De strafzaak is anderhalf uur bezig als een zucht van afschuw op de publieke tribune klinkt. Vol ongeloof kijken de naasten van de slachtoffers naar Fouad L., de verdachte die naar eigen zeggen ‘met een positief gevoel’ terugkijkt op 28 september 2023.
Die dag schoot L. eerst zijn 14-jarige buurmeisje Romy en haar moeder Marlous dood in hun huis op het Rotterdamse Heiman Dullaertplein, om vervolgens docent en huisarts Jurgen Damen (43) te vermoorden in een collegezaal in het Rotterdamse Erasmus MC. ‘Ik heb me juist ingezet om een erger bloedbad die dag te voorkomen, en daarover heb ik een positief gevoel.’
Als de rechter hem voorhoudt dat dit voor de nabestaanden moeilijk is om te horen, reageert de verdachte verbaasd. ‘Oh, dan zal ik er niks meer over zeggen.’
Maandag was de eerste zittingsdag tegen Fouad L., de 33-jarige geneeskundestudent die wordt vervolgd wegens drievoudige moord, brandstichting, bedreiging en verboden wapenbezit. Al snel tijdens de zitting blijkt dat L. (dun snorretje, witte coltrui, stapeltje papieren) de moordaanslagen minitieus had voorbereid. ‘Het was gepland, tot in de kleinste details. Het was als het uitvoeren van een recept’, zegt hij er zelf over.
Vantevoren had hij drie wapens gekocht, via het internet, bij een ‘algemeen crimineel persoon’. Het ging om twee Glocks en een oude revolver. ‘Ja, dat was een grappig ding, het komt uit 1939.’ Ook had hij brandbommen gemaakt. ‘Dat waren eigenlijk, best wel grappig, verse melkpakken met benzine erin en sterretjes erop geplakt.’
Daarmee wilde hij na de schietpartij brandstichten in het educatiecentrum van het Rotterdamse ziekenhuis. Al was het volgens hem niet de bedoeling dat hierdoor ‘mensen levend zouden verbranden die dag, en er nóg meer doden zouden vallen. Dat was een harde afspraak.’
Emotieloos vertelt L. over ‘die afspraak’ die hij maakte met zichzelf na een maandenlange interne dialoog, ‘een partitie’ zoals hij het zelf noemt. Het plan voor de schietpartij ontstond in maart van 2023. Die maand had de geneeskundestudent van de examencommissie te horen gekregen dat hij zijn bul na 10 jaar studie niet zomaar zou krijgen. Hij had zijn punten behaald, maar moest zich eerst psychisch laten onderzoeken.
Er waren ernstige twijfels gerezen of hij wel geschikt was als arts, nadat het Openbaar Ministerie een brief had gestuurd. Daarin stond dat L. in 2018 een waarschuwing van de politie had gekregen, omdat hij met een kruisboog op karpers had geschoten, en dat hij in 2021 een duif had doorboord met een pijl. Ook verwondde hij konijnen door met ze te gooien.
Toen, in maart 2023, knapte er iets, vertelt L. maandag in een bomvolle zittingszaal. Het was namelijk niet de eerste keer dat het Erasmus MC zijn studie ‘had gesabotteerd’. Volgens L., die zichzelf omschrijft als ‘zorgzaam’, was het een ‘obsessie’ voor hem om arts te worden, en werd hij ten onrechte tegen gewerkt door de opleiding. Zo werd hij eerder al meerdere keren geschorst, omdat hij te weinig empathie toonde.
‘Er kwam een oncontroleerbare woede los die al jarenlang bestond’, zegt L. ‘En ontstond er een verschrikkelijk plan, maar echt verschrikkelijk. Er moesten heel veel mensen dood, heel veel. Eerst was het een leuke fantasie, maar als er opeens een pistool naast je ligt wordt het concreet.’
De rechter: ‘Maar een pistool valt niet uit de lucht. U heeft het plan zelf concreet laten worden.’
‘Dat’, antwoordt L. ‘is een goed punt.’
‘Maar waarom schoot u deze drie mensen dood?’, wil de rechter weten. De eerste moord, op de 14-jarige Romy, had ‘geen betekenis’, zegt L. na een korte stilte. ‘Volgens het plan moest degene die de deur opende, doodgeschoten worden.’
De rechter: ‘Kunt u zich voorstellen hoe kwestend dit klinkt voor de nabestaanden?’
Fouad L.: ‘Daarom pauzeerde ik ook even toen ik het zei. Maar het is de waarheid.’
Volgens L. voelt hij grote afstand tussen zichzelf en wat er is gebeurd. Hij stelt dat hij niet anders kon, dat de ‘partitie’ hem dwong. Dat er die dag drie mensen stierven, was ‘besloten in het plan’ en ‘dit was het beste wat hij ervan kon maken’, zegt hij terwijl nabestaanden huilend de zaal verlaten.
‘Het plan was het resultaat van een interne onderhandeling. Ik wilde het originele plan, waarbij heel veel mensen zouden sterven, niet uitvoeren. Dus ik probeerde te redden wat er te redden viel en het minimale te doen wat nodig was.’
Volgens deskundigen van het Pieter Baan Centrum (PBC) kampt Fouad L. met autisme. ‘Hij heeft moeite met het herkennen van eigen emoties, het verwerken ervan en het afstemmen van emoties met anderen. En daar begon het te schuren in het ziekenhuis, in de omgang met patiënten.’
Volgens het PBC kampte L. niet met een psychose, maar kwam hij, mede door zijn stoornis, in ‘een fuik van woede, alcoholmisbruik en stemmingswisselingen’ terecht. Daardoor werd zijn verlangen om arts te worden steeds onrealistischer. Wat de deskundigen betreft is L. door zijn stoornis deels verminderd toerekeningsvatbaar.
Uiteindelijk, zegt de rechter, ‘is de vraag of dit een wanhoopsdaad was, een wraakactie of gestoorde daad.’
L. heeft daarop geen antwoord.
De rechter: ‘Verdient u straf?’
‘Mensen die anderen vermoorden, moeten gestraft worden’, antwoordt de verdachte. ‘Maar het voelt niet alsof ik hier voor gekozen heb.’ Wat hem betreft is hij ‘doodgemarteld door het Erasmus MC met onzindingen’. ‘Daardoor hebben ze een soort Frankenstein-monster gemaakt.’
De strafzaak wordt dinsdag hervat, donderdag volgt de strafeis.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant