Een dag zonder uitdaging is een dag niet geleefd, maar aan een ‘challenge’ heb ik nog nooit meegedaan. Toch zegt iets me dat ik de campagne om dertig dagen niet te klagen nu eens met gezonde tegenzin moet omarmen. Het is een Belgisch initiatief, maar daar zeur ik dus niet over.
Het klagen staat mij nader dan het lachen nu de zon voorgoed lijkt te zijn verdwenen. In challenge-modus zeg ik dan: denk aan al die UV-stralen die nu niet onze huid bedreigen. Er zijn er die de recente gebeurtenissen in de Verenigde Staten beoordelen als niet positief. Tegen hen zeg ik even niks. Zwijgen is immers niet klagen. Grommen is zilver, knarsetanden is goud. Ik hou de rug krom, en herinner mij De Genestets Boutade: O land van mest en mist, van vuilen, kouden regen/ Doorsijperd stukske grond, vol killen dauw en damp/ Vol vuns, onpeilbaar slijk en ondoorwaadbre wegen!/ Vol jicht en parapluies, vol kiespijn en vol kramp.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns