In Rotterdam werd zaterdagavond voor de laatste keer de succesvolle voorstelling van Gabbers waren we opgevoerd. De havenstad was in de jaren negentig de bakermat van de gabbercultuur. ‘Rotterdam is dé gabberstad.’
DJ Paul Elstak is er weleens geweest’, zegt Jurjen (45) terwijl hij glunderend een foto van zijn mancave vol jarennegentigmemorabilia laat zien. In een groen-turquoise trainingspak van het merk Australian staat hij zijn vrouw Wieteke (41) op te wachten. Ze zijn gabbers van het eerste uur en gingen in de jaren negentig samen alle feesten af, vertellen ze. Nu gaan ze minder vaak, door de kinderen.
Toch zijn ze op deze zaterdagavond naar Rotterdam gekomen. Niet voor een hardcorefeest dit keer, maar voor een theatervoorstelling. Want in het Oude Luxor Theater kan het publiek vanavond voor een laatste keer genieten van de voorstelling Gabbers waren we.
In de muzikale theatershow van regisseur Olivier Diepenhorst wordt door twee actrices (Sophie Höppener en Linda Zijl) en een danser (Nestor Matytchak) een verhaal verteld over een stukgelopen vriendschap, waarbij het toneel bij tijd en wijle in een ware hardcoreclub verandert.
De voorstelling ging op 18 oktober 2024, tijdens het Amsterdam Dance Event, in première en trok sindsdien in het hele land volle zalen en een bijzonder publiek met een combinatie van reguliere theaterbezoekers en hardcore gabbers.
Emmie Kollau, schrijver en bedenker van de voorstelling, vertelt hoe spannend de eerste try-out was. ‘We wisten niet of het zou aanslaan en toen stonden op de achterste rij ineens een stel gabbers op die spontaan begonnen mee te hakken. En dat is later nog veel meer gebeurd.’
Zo’n bijzondere tournee afsluiten, dat kan alleen in Rotterdam, volgens Kollau. De havenstad was in de jaren negentig de bakermat van een bloeiende gabbercultuur. In clubs als Parkzicht en de Energiehal dansten jongeren nachtenlang op house- en hardcoremuziek van gabber-iconen als Paul Elstak en DJ Rob.
De beslissing om de voorstelling naar het Oude Luxor Theater te halen, was dan ook makkelijk genomen, vertelt hoofd programmering van het Luxor Theater, Hillechien Steenbruggen. ‘Rotterdam is dé gabberstad.’
Al die Rotterdamse oud-gabbers hebben hun weg naar het theater weten te vinden. De zaal, waar ruim duizend mensen in kunnen, is tot de nok toe gevuld. En ook de kleine foyer, waar de legendarische DJ Rob en MC Joe een afterparty verzorgen, staat na het applaus in de zaal binnen de kortste keren vol.
Overal waar je kijkt zie je trainingspakken van merken als Australian en Cavello, Nike Air Max-gympen, Thunderdome-jassen en Oldschool Gangsters-petten op kaalgeschoren hoofden. Maar het is niet alleen de oude gabbergarde die hier komt hakken.
Terwijl DJ Rob de muren van het historische theater in hun voegen laat trillen, eigent een groepje jongeren zich op tactische afstand van de rest van menigte een stukje dansvloer toe. Ze vullen de vrijgespeelde ruimte met zwaaiende ledematen en knikkende hoofden. Wie écht wil hakken, moet zich bij hen aansluiten.
Romy (20) en Danielle (20) vertellen dat ze bijna elk weekend op een gabberfeest of festival te vinden zijn: Parkzicht, Masters of Hardcore, Thunderdome. ‘Er zijn heel veel gabberevenementen te vinden. Het is niet alleen iets van vroeger’, zegt Romy.
Bas (49) staat met een biertje in de hand vanaf een afstandje naar de dansvloer te kijken. Hij was in de jaren negentig op alle feesten te vinden en kijkt nostalgisch terug op die tijd. ‘We hebben allemaal gek gedaan toen we jong waren. Samen met vrienden dansen. Hele nachten doorhalen. Het hoorde er allemaal bij.’
Ook Jurjen deelt dat gevoel. ‘Gabberen geeft zo’n verbroedering en energie’, zegt hij. ‘Het is bijzonder om dat nu hier, in het theater, terug te zien.’ De gabbercultuur is wat hem betreft dan ook geen ding uit het verleden. Jurjen: ‘Hardcore never dies, zeggen ze hè. Maar dat klopt dus wel.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant