Het voorlopige akkoord voor een staakt-het-vuren in Gaza is een ‘opluchting’ voor de Palestijnse gemeenschap in Nederland. Voor grote blijdschap is het nog te vroeg. ‘Hoe is het Nederlandse gezegde? Te mooi om waar te zijn. Zo voelt het een beetje.’
is regioverslaggever van de Volkskrant in de provincie Zuid-Holland.
Even voelde de Palestijnse Nederlander Ibrahim Burshaly (56) een vleugje blijdschap toen hij het nieuws over een staakt-het-vuren vernam. ‘Voor al die mensen in Gaza is het een opsteker.’ Al 467 dagen achtereen, sinds het begin van de oorlog, zit hij aan de buis gekluisterd. Hij kijkt naar Al Jazeera en naar Palestijnse en Libanese zenders. En toen was daar ineens een akkoord. ‘Na de enorme hoeveelheid slecht nieuws voelde dit wel als licht aan het einde van de tunnel.’
Zijn vrouw Anita Risseeuw valt hem bij. ‘Het is een opluchting.’ Maar ruimte voor grote blijdschap is er niet. Daarvoor is het leed te groot. ‘Wat hebben de Gazanen om naar terug te gaan? Er zijn geen huizen, geen scholen, geen ziekenhuizen, niks.’ Burshaly en Risseeuw voelden daarom woensdagavond niet de behoefte de straat op te gaan. Elders in Rotterdam deden mensen met Palestijnse vlaggen dat wel.
‘Sinds het staakt-het-vuren zijn zeker 73 Palestijnen gedood’, zegt Burshaly. ‘Ik ben te oud en te realistisch om de straat op te gaan.’ En dan stelde Netanyahu donderdagmiddag het kabinetsberaad waarin de deal moet worden bekrachtigd, ook nog uit.‘Hoe is het Nederlandse gezegde? Te mooi om waar te zijn. Zo voelt het een beetje.’
Volgens Burshaly is de eerste stap gezet, ‘maar dat is de makkelijkste’. Hij is sceptisch over wat Netanyahu werkelijk van plan is. ‘Gaat hij de wederopbouw van Gaza toestaan? Of mag dat pas als heel Hamas weg is? En gaat hij nu de Westelijke Jordaanoever innemen?’
Ook elders in de Palestijnse gemeenschap in Nederland klinken dat soort vragen en zijn er dubbele gevoelens. ‘Enerzijds is er opluchting dat er eindelijk een staakt-het-vuren is bereikt, maar anderzijds is er immens verdriet om de slachtoffers en de genocide die heeft plaatsgevonden’, zegt Nawal Al-Baz, een sleutelfiguur uit de Vlaardingse gemeenschap, een van de grootste Palestijnse gemeenschappen in Nederland.
Burshaly en Risseeuw runnen vanuit hun woning in de Rotterdamse wijk Schiebroek de webshop Fairtrade Palestine: ze verkopen ‘ethische producten uit Palestina’. Er staan dozen vol olijfolie, dadels, za’atar, tahin en sumak in de woonkamer. Zo helpen ze het land dat Ibrahims familie heeft moeten ontvluchten.
In 1948 werd zijn familie tijdens de vorming van Israël (de Nakba, ‘catastrofe’ in het Arabisch) vanuit Akka (Akko in het Hebreeuws) verdreven naar Libanon. Daar groeide Burshaly op, maar in de jaren tachtig raakte dat land ook in oorlog met Israël. Hij vluchtte naar Nederland, waar hij naar eigen zeggen ‘niet slecht is behandeld’. Al viel hem van meet af aan op dat er hier anders naar het conflict werd gekeken. ‘Kritiek op Israël werd hier al snel als ‘fout’ gezien’, zegt hij.
Ze vinden dat de Gazaoorlog het perspectief van veel Nederlanders heeft gekanteld. ‘Mensen zien nu het ware gezicht van Israël’, zegt Risseeuw. ‘Het is geen vredelievend, democratisch land.’ Burshaly: ‘Niemand kan meer zijn ogen sluiten voor wat er de afgelopen anderhalf jaar in Gaza is gebeurd.’
De Vlaardingse Nawal Al-Baz gaat een stap verder. Zij vindt dat Nederland ‘medeplichtig’ is geweest aan de oorlogsmisdaden in Gaza vanwege het onthouden van stemmen voor een staakt-het-vuren eind 2023. ‘We hopen dat Nederland nu eindelijk zijn medeverantwoordelijkheid neemt voor de wederopbouw van Gaza.’
Burshaly en Risseeuw verwachten dat de pro-Palestinademonstraties de komende tijd doorgang blijven vinden. Woensdag waren er dan ook gewoon acties in Groningen, Amsterdam en Utrecht. ‘De beweging is springlevend’, concludeert Burshaly tevreden. ‘We kúnnen ons nog lang niet bezighouden met andere dingen’, aldus Risseeuw.
Of ze Israël in de toekomst ooit in de armen kunnen sluiten? Burshaly laat een lange stilte vallen en tuurt uit het raam, naar de olijfboom in hun tuin. ‘Wij hebben geen probleem met Joden, hè. Maar wel met deze zionistische regering.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant