‘Severance’ seizoen 2 maakt de verwachtingen volledig waar: het aantal wtf-momenten is niet te tellen

Severance combineert een bijna thrillerachtig plot met uitzinnig surrealisme en onnavolgbare vormgeving. Achter elke deur in het mysterieuze kantoor schuilt een verrassing.

is kunstredacteur van de Volkskrant. Hij schrijft over films, series en fotografie.

Er zijn drie jaar verstreken sinds de spectaculaire laatste aflevering van het eerste seizoen van Severance. Er zullen genoeg mensen zijn die nu pas in de Severance-wereld zijn gestapt, in aanloop naar de verschijning van het tweede seizoen. Fans van het eerste uur zouden we aanraden op zijn minst die laatste aflevering nog een keer terug te zien, om klaar te zijn voor een volgende dollemansrit, die gezien de eerste zes (van tien) afleveringen die we gezien hebben de verwachtingen volledig waarmaakt.

Nog meer dan in het eerste seizoen valt op op hoeveel niveaus Severance valt te bekijken. Zo’n vermenging van genres en de combinatie van een bijna thrillerachtig plot met uitzinnig surrealisme hebben we eigenlijk sinds Twin Peaks van David Lynch niet meer gezien.

Innies vs. outies

Hoe zat het ook alweer? De biotechnologiefirma Lumon Industries heeft een technologie ontwikkeld waarmee via een geïmplanteerde chip hun werknemers de mogelijkheid krijgen hun werkpersoonlijkheid (innies) volstrekt te scheiden van de mensen die ze buiten werktijd zijn (outies). De procedure wordt ‘severance’ (scheiding of verbreking) genoemd. Ondertussen weten de innies, werkzaam in een labyrintachtig gebouw, voor een organisatie met sekte-achtige trekken, nauwelijks waar ze mee bezig zijn. Ja, het groeperen van ‘verdachte’ cijferreeksen.

Centrale figuur is Mark Scout, gespeeld door Adam Scott. Hij heeft zijn leven als rouwende weduwnaar losgekoppeld van zijn bestaan als efficiënte en loyale Lumon-man.

Een aantal verontrustende gebeurtenissen, waaronder de komst van een nieuwe Lumon-collega (Britt Lower) die zich niet bij de spelregels wenst neer te leggen, brengen alles in beweging in de Macrodata Refinement Division, waar Mark en zijn collega’s hun obscure werk doen. De naam van die afdeling, die vaag en dreigend eufemistisch klinkt, is een van de vele manieren waarop de schrijvers van Severance het moderne kantoorleven en de techrevolutie in de smiezen hebben: precies tussen werkplekcomedy en dystopie in.

In de krochten van Lumon Industries

Zonder ook maar iets te willen verklappen, zet de laatste aflevering van dat eerste seizoen het hele tweede seizoen in de startblokken. Na een soort opstand der innies, die op onnavolgbare wijze ook de buitenwereld bereikt, zien we hoe Lumon ogenschijnlijk de ‘arbeidsomstandigheden’ aan het verbeteren is. Maar dit is slechts het begin van een nieuwe afdaling in de krochten van Lumon Industries, dat drie jaar na dat eerste seizoen nog meer lijkt op het huidige Big Tech.

Severance blijft ook in het tweede seizoen een onnavolgbaar vormgegeven serie met ogenschijnlijk verrassingen achter elke deur in het mysterieuze kantoor. Maar het scenario stuurt nu nog meer aan op de psychologische en letterlijke scheiding der geesten van de innies en de outies, waarbij de acteurs op uiterst subtiele en overtuigende wijze een dubbelrol spelen. Stel dat je outie de aartsvijand is van je innie, hoe moet je dan verder? Niet alle vragen zullen worden beantwoord en het aantal wtf-momenten is per aflevering niet te tellen. En in sommige daarvan spelen geiten een rol.

Op zoek naar meer bingemateriaal?

Op volkskrant.nl/series vind je al onze serie-recensies, handig doorzoekbaar op genre, aanbieder en aantal sterren.