Acteur Hans Kesting vertrekt na 22 jaar bij Internationaal Theater Amsterdam. Hij vertolkte bij het gezelschap een glansrijk palet aan gewetenloze schurken en hufterige tirannen, in memorabele stukken als Kings of War, Een klein leven en Angels in America.
schrijft voor de Volkskrant over theater.
Met zijn grote gevaarlijke kop kijkt hij de zaal in, met priemende ogen, zijn lange armen losjes langs zijn lichaam. Dan breekt een gulle glimlach door in zijn gezicht. Ineens voel je sympathie voor de man die je eerder nog tot in je diepste vezels verafschuwde.
In de voorstelling Mijn lieve gunsteling (2023) vertolkte Hans Kesting (64) op intrigerende wijze een oudere veearts die overvallen wordt door een obsessieve verliefdheid op een 14-jarig boerenmeisje. Eerder deze week maakte de gerenommeerde acteur bekend in mei te vertrekken bij Internationaal Theater Amsterdam, het gezelschap waaraan hij 22 jaar verbonden was.
Het vleesgeworden kwaad én de worstelende underdog, verenigd in hetzelfde, grote lichaam: dát is Kesting op zijn best. Hij imponeerde op de toneelplanken vaak als gewetenloze schurk of hufterige tiran, in rollen die hij smeuïg, intens en met gelaagdheid vormgaf. Niet voor niets vertolkte hij in de gelauwerde theaterbewerking van Hanya Yanagihara’s Een klein leven (2018) álle mannen die hoofdpersoon Jude ooit pijn hebben gedaan. Kesting liet zien dat het kwaad zich vaak verstopt in warme verschijningen en verraderlijke sensitiviteit – een doodenge maar waarachtige realisatie.
Ook memorabel was zijn sadistische Richard III, in de marathonvoorstelling Kings of War (2015), die hij ondanks zijn ijdele, nietsontziende machtswellust toch heel menselijk maakte. Gebocheld en gekweld zien we hem voor een spiegel staan: hij incasseert zijn eigen mismaaktheid en zet dat om in zijn inktzwarte karakter. Kesting laat diep in de ziel van het personage kijken.
Vrijwel direct na zijn afstuderen aan de Toneelacademie Maastricht in 1986, debuteerde Kesting bij Toneelgroep Amsterdam, de voorloper van ITA, met het familiedrama Boom uit de tropen van regisseur Jan Ritsema. Hij wordt een vast gezicht bij het Amsterdamse stadsgezelschap, waar hij onder meer werkte met toonaangevende regisseurs als Gerardjan Rijnders, Johan Simons en Gijs de Lange.
Maar in 2000 vertrekt hij bij het gezelschap om zich volledig op een tv-carrière te richten. Hij maakte zijn opwachting bij succesvolle televisieshows van zijn goede vriend Paul de Leeuw, waaronder Ouwe Jongens en Laat de Leeuw, maar was ook het gezicht van de geflopte amusementsprogramma’s De Hans Kesting Show en Circus Pavlov. In 2003 keerde hij alweer terug naar Toneelgroep Amsterdam, waar regisseur Ivo van Hove inmiddels artistiek directeur was. Zijn titelrol in Othello in datzelfde jaar zette hem als acteur definitief op de kaart.
In de Volkskrant noemt hij zijn televisie-uitstapje later ‘een mooie mislukking’. Over Circus Pavlov: ‘Je ziet mij daarin voornamelijk vastgenageld aan de grond staan, wegzinkend in een autocue.’
Zijn terugkeer bij Toneelgroep Amsterdam verloopt aanvankelijk stroef: eind 2003, kort na de première van Othello, dient hij alweer zijn ontslag in, uit onvrede met de afstandelijke manier waarop Van Hove leidinggeeft. Een paar weken later komt hij terug op zijn besluit: ‘Ik voel me zeer verwant met Toneelgroep Amsterdam en met het werk van Van Hove. Dat gooi je niet zomaar overboord.’
Het tij keert definitief als Van Hove met Toneelgroep Amsterdam vanaf 2005 ook in het buitenland succes op succes stapelt. Vrijwel steevast zijn er grote rollen voor Kesting weggelegd, in onder meer Het temmen van de feeks, Romeinse tragedies en Angels in America, waarvoor hij in 2008 zijn eerste Louis d’Or won, de belangrijkste toneelprijs voor acteurs. In 2016 ontvangt hij de prijs opnieuw voor Kings of War en De welwillenden.
Kesting is een toneelspeler om wie je niet kunt heenkijken. Dat zit hem niet alleen in zijn imponerende fysiek en uitstekende tekstbehandeling, maar vooral in de gedoseerde gelaagdheid en de magnetische onvoorspelbaarheid die zijn personages kenmerken. Nooit weet je zeker naar wie je aan het kijken bent.
Dat de (internationale) successen van Toneelgroep Amsterdam/ITA niet zonder slag of stoot kwamen, werd vorig jaar pijnlijk duidelijk, toen de resultaten van een grootschalig onderzoek naar de bedrijfscultuur werden gepubliceerd. Er zou jarenlang sprake zijn geweest van grensoverschrijdend gedrag en een angst- en doofpotcultuur heersen bij het gezelschap. ITA verbrak vorige zomer alle banden met Van Hove. In een publicatie in NRC in augustus werd Kesting door ensemblelid Hélène Devos ervan beschuldigd dat hij haar ‘door het decor’ zou hebben gesmeten tijdens de voorstelling De vrek uit 2011. Kesting en ITA wilden daarop niet inhoudelijk reageren.
De laatste jaren werd het al stiller rondom Kesting bij ITA. Zijn laatste première, Mijn lieve gunsteling, dateert alweer van twee jaar geleden. Het was ook de laatste voorstelling die Van Hove bij het gezelschap maakte. ‘Na zoveel jaren en zoveel prachtige rollen voel ik dat de cirkel rond is’, liet de acteur eerder deze week in een verklaring weten. Kesting is in april nog te zien in de herneming van Angels in America en blijft na zijn vertrek beschikbaar als gastacteur.
‘Toneel is onafwendbaar een onvermijdelijke noodzaak voor mij’, schreef hij aan het begin van zijn carrière in zijn dagboek. In 2020 blikte hij in het programma Volle zalen (Avrotros) terug op zijn loopbaan. ‘Ik heb rollen gespeeld waarover ik tevreden ben, mooie reacties gekregen, prijzen gewonnen. Ik heb mijn talent niet onbenut gelaten.’ Toneelspelen noemt hij ‘niet meer hetgeen waarvan ik denk: als ik dat niet doe, kan ik niet gelukkig zijn’. De cirkel is rond.
3 ANDERE ‘ROLLEN’ VAN KESTING
Ridder
Kesting werd in 2020 benoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw voor zijn bijdrage aan de Nederlandse cultuur. In de Volkskrant noemde hij dat ‘een ongelofelijke aai over je bol’.
Sinterklaas
Sinds 2012 vertolkt Kesting de rol van Sinterklaas in de shows van Paul de Leeuw. Hij wordt geroemd om zijn schaamteloze, snedige vertolking van de goedheiligman. Memorabel was zijn ontmoeting met die ándere Sint in 2018: Bram van der Vlugt. Die zei over hem: ‘Er is een klein verschil, maar je doet het goed.’
Gastheer
Inmiddels blaast Kesting ook zijn tv-carrière weer nieuw leven in. In het spelprogramma Moordfeest op SBS6 is hij ‘gastheer’ en presentator van een moordspel.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant