De lezersbrieven, over dilemma’s in socialemediagebruik, de echte prijs van een kopje thee, demonstraties vroeger en nu, en het nut van de regenton.
In mijn vriendenkring is een tweedeling ontstaan, zij die nog gebruikmaken van Facebook en zij die inmiddels afscheid hebben genomen. Ik begrijp en steun de argumenten van mijn vrienden of uit de krant. Dat een deel van de sociale media een soort open riool is geworden is niet nieuw, de nieuwsgroepen in de jaren negentig waren ook niet altijd even gezellig, soms zelfs toxic, daar vonden regelmatig flamewars plaats.
Alleen omdat je met een stuk gereedschap of communicatiemiddel slechte dingen kunt doen betekent niet dat je het moet afschaffen. Een simpele analogie: met een hamer kun je iemand doodslaan of een huis bouwen. Twitter en Instagram heb ik een paar jaar geleden al verlaten, maar Facebook blijf ik gebruiken, maar wel in mijn eigen bubbel met andere kunstenaars en familie.
Misschien ben ik wel een struisvogel te midden van een slagveld, of gewoon koppig. Want als gebruikers massaal wegblijven van sociale media, wanneer komt dan de stap dat we het Internet ook maar moeten verlaten? Of kunnen we samen het tij nog keren?
Hannah Oud-Biemold, Amsterdam
Het kopje thee in een sfeervolle gelegenheid in Amsterdam-centrum kost véél en véél meer dan 0,68 euro . De barista kost geen 16 euro per uur, zijn werkgever is minstens het dubbele aan hem kwijt. ‘1 minuut voor 1 kopje thee’, zou betekenen dat hij 8 x 60 = 480 kopjes thee of koffie omzet per dag. Bij lange na niet.
En dan is er nog een ober die rondloopt. Dus de loonkosten gaan eerder naar de 1 euro per kopje. Dan de huur voor het sfeervolle pand, de meubilering, de schoonmaakkosten etc, dat gaat ook al snel naar de 1 euro per consumptie. En dan betaalt de ondernemer nog belasting en btw. Van de 4 euro gaat daar ook ongeveer 1 euro af. Dus blijft over: een winstmarge van zo’n 50 cent. Marcia als horeca-uitbater zou snel failliet zijn.
Eric Kemperman, Bergen op Zoom
Waar is de tijd gebleven van de ‘aangevraagde, collectieve en vanzelfsprekend inclusieve demonstraties op een plek die de overheid daartoe aanwijst’, verzucht Maaike de Rijk , die van mening is dat (sommige) demonstranten de aandacht zich te veel op zichzelf, en te weinig op hun onderwerp vestigen. Daar moet ik om grinniken, niet alleen omdat demonstranten juist vaak moeite doen om hun privacy en anonimiteit te beschermen, ook omdat de demonstraties waar De Rijk naar verlangt, elke dag en in elke grote stad in Nederland plaatsvinden.
Marte Hoogenboom, Amsterdam
Dank Volkskrant voor het inkijkje de afgelopen dagen bij verschillende mensen en hun motivatie voor de aanwezigheid bij het protest op de A12. Ik stond er om aan te moedigen en om een signaal af te geven vanuit machteloosheid en zorg om ons, de wereld, het klimaat. De zon scheen, er was harmonie, de politie was prettig aanwezig.
In reactie op Maaike de Rijk zou ik willen zeggen; je refereert aan een andere tijd. Het vraagt moed en lef om naar Den Haag toe te gaan en je niet te verschuilen achter het soms extreme karakter van Extinction Rebellion als reden om níet te gaan.
Ik trof veel mooie en betrokken mensen onder wie ook veel ouders en grootouders. Er werd prachtige muziek gemaakt, er werd gezamenlijk gezongen en er was verbinding en plezier. Als we wachten op de ander, als we alleen maar doen wat deze overheid toestaat, wat of wie zijn we dan en waar staan we dan voor?
Tetje Veldhuis, Zwolle
Het Verbond van Verzekeraars zegt zich zorgen te maken over klimaatverandering. Men stelt voor om te gaan werken met verzekeringsfondsen die deels door verzekeraars en deels door de overheid worden gevuld. Een verzekeraar als Allianz doet echter bijna 90 procent van zijn beleggingen in de energiesector in fossiele energie. Verzekeraars zijn zeer invloedrijke beleggers, met hun investeringen geven ze mede vorm aan de wereld van morgen. Ze kunnen kiezen: of het verzengende vuur van klimaatverandering blijven opstoken met beleggingen in fossiel, of kiezen voor beleggingen in een duurzame wereld.
Kees Kodde, Amsterdam
Misschien kan minister Barry Madlener even gaan buurten bij collega Mona Keijzer om voor te stellen om bij de bouw van woningen de verplichting op te leggen een regenwateropvang aan te leggen. Wij besparen jaarlijks toch al gauw een paar kubieke meter water met onze regenton.
In België is het trouwens heel gewoon om regenwater op te vangen voor persoonlijk gebruik.
Ruud Woudenberg, Amersfoort
China boekte in 2024 een handelsoverschot van 990 miljard euro. Een flink bedrag: per Chinees zo’n 700 euro. Ter vergelijking: het Nederlandse handelsoverschot in 2024 was ruim 4.700 euro per inwoner.
Niek van Dijk, Mont Saint Jean (Frankrijk)
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant