Schaatsster Antoinette Rijpma-De Jong dacht dat ze het allrounden was verleerd. Toch vocht ze zich zondag naar haar vierde Europese titel op rij.
is sportverslaggever van de Volkskrant en schrijft vooral over schaatsen, atletiek en roeien.
Twee weken geleden nog maar stak Antoinette Rijpma-De Jong een klaagzang af over haar allroundcapaciteiten. Ze mopperde dat haar lijf steeds geschikter leek voor de 1.000 meter, voor het snellere werk, en minder voor de 3 en 5 kilometer.
Maar zondag mocht ze toch in een arrenslee door Thialf. Voor de vierde maal op rij werd ze Europees allroundkampioen, iets waar nog geen Nederlandse eerder in slaagde. ‘Ik had nooit verwacht dat het me nog zou lukken.’
Ze moest er echt voor strijden. Nadat ze zaterdag de 500 meter met overmacht had gewonnen, had ze de rest van het toernooi Joy Beune op haar hielen. Beune had haar bij de NK van eind december overtuigend verslagen en zo haar twijfel over het allrounden nog eens extra gevoed.
Het kwam aan op de 5.000 meter. Rijpma-De Jong verdedigde een gat van 5,77 seconden. En tijdens het duel tussen beide vrouwen liep dat verschil vanaf halverwege gestaag terug. Beune reeg rondjes 33 aaneen, Rijpma-de Jong zag 34’ers op haar rondebord verschijnen. ‘Ik heb het liefst races die moeilijk voor me zijn’, legde ze uit. Dan gaat haar ‘vechtmodus’ aan. In de twee slotrondes versnelde ze weer en hield uiteindelijk met 7.02,13 een dikke seconde over voor de titel.
Regerend wereldallroundkampioen Beune verbeet na haar 6.57,55 haar teleurstelling om het zilver. De Noorse Ragne Wiklund won de 5.000 meter in 6.50,81 en haalde de derde plaats in het eindklassement.
Rijpma-De Jong had het op de 3.000 meter van zaterdag gevoeld dat er iets mogelijk was. Ze had weer de techniek en de ontspanning die op de langere afstanden nodig is om snel te gaan. Dat was iets dat ze afgelopen jaren bij de ploeg van Jac Orie kwijt was geraakt en deze winter bij Team Reggeborgh van Gerard van Velde nog niet had teruggevonden. ‘Nu kon ik eindelijk schaatsen zoals ik graag wil. Dat geeft een bevrijdend gevoel.’
Van de vier keer dat ze Europees allroundkampioen werd, was dit de mooiste titel. Omdat ze eindelijk een keer in de arrenslee mocht, een eer die haar in 2021 in Thialf niet ten deel viel. Dat kampioenschap werd vanwege corona zonder publiek verreden. Toen was er niets, behalve een halfslachtig ererondje met een meerijdende robot op de binnenbaan.
Het was ook de mooiste titel, omdat ze zichzelf en haar negatieve gedachten had overwonnen. In twee weken tijd hervond ze het geloof in haar kunnen. ‘In twee weken moest ik mezelf vanaf de basis weer opbouwen. En dat is gelukt’, zei ze. ‘Ik voelde me dit weekeinde de oude Antoinette.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant