Malik Tillman is bij PSV uitgegroeid tot misschien wel de beste speler van de Eredivisie. Maar de Amerikaan is eerder schuchter dan een blaaskaak. Een gesprek over verlegen zijn, de band met zijn moeder en broer en niet slagen bij Bayern München.
Vlak voordat het interview begint, praat Tillman plots in het Nederlands. "Ik versta alles en ik spreek de taal aardig. Maar ik voel me nog niet comfortabel genoeg om het in een interview te doen", zegt Tillman in de perskamer van trainingscomplex De Herdgang.
De middenvelder vertelt het met een schuchter lachje, terwijl hij kort naar de grond kijkt. Het is die verlegenheid die ze in Eindhoven kennen van de 22-jarige technisch verfijnde middenvelder, die wekelijks schittert in het PSV-shirt.
Coach Peter Bosz vertelde eerder dat de "extreem verlegen" Tillman "alleen maar naar de grond keek", toen hij hem voor het eerst ontmoette. Maar bij PSV zien ze de Amerikaanse middenvelder mondiger worden, op een positieve manier. Tillman merkt het zelf ook.
"Earnest Stewart (de technisch directeur van PSV, red.) complimenteerde me laatst voor hoe ik nu op de club rondloop", zegt Tillman. "Ik praat veel meer en heb een toegankelijkere houding op de club. Ik snap dat jullie naar het voetbal kijken. Maar voor mij is de ontwikkeling buiten het veld net zo belangrijk."
"Ik ben van jongs af aan een stille geweest, terwijl mijn broer en mijn moeder open personen zijn. Ik ben iemand die luistert en wacht tot mensen op me afkomen. Maar ik probeer me steeds meer open te stellen richting anderen en ik durf dat ook steeds meer."
Die openheid komt gedurende het interview ook naar voren. Bijvoorbeeld als hij vertelt over zijn jeugd, die niet gemakkelijk was. Zijn Amerikaanse vader - die als militair was gestationeerd in Duitsland - verliet het gezin toen Tillman slechts vier jaar oud was.
Tillman groeide in Nürnberg op met zijn moeder Anja en zijn vier jaar oudere broer Timothy. "Mijn moeder deed alles voor ons. Zij reed ons naar de training, en zorgde dat we eten hadden voor en na school. Hoe ouder je wordt, hoe meer je beseft hoe bijzonder het is wat zij heeft gedaan. Mijn broer is ook heel speciaal voor me. Hij is een soort vaderfiguur voor mij."
Timothy Tillman speelt bij LAFC in de Verenigde Staten, waardoor Malik zijn broer veelal via Facetime of WhatsApp spreekt. Zijn moeder komt een aantal keer per seizoen langs. Ze was er recent om de kerstdagen door te brengen.
"Maar soms doet het wel pijn", zegt Tillman. "Dan hoor ik andere mensen praten over hun vader en wil ik ook weten hoe het is om een vader in je leven te hebben. Dat weet ik niet. Maar ik ben extreem dankbaar voor alles wat mijn moeder voor ons heeft gedaan. Mijn broer en ik voetballen voor haar."
Tillman juicht na goals door meerdere vingers voor zijn gezicht te doen. Het is een symbool voor de drie-eenheid met zijn broer en moeder. "Onze band is voor de eeuwigheid. Ik mis dat met z'n drieën zijn wel. Ik koester de momenten dat we wel samen zijn. En mijn broer en ik houden elkaars hoogtepunten in de gaten."
Ver weg van zijn broer en moeder heeft hij zich bij PSV ontwikkeld tot een grote meneer. Na een goed eerste seizoen in Eindhoven is Tillman bezig aan een nog indrukwekkender tweede seizoen. Hij scoorde al tien keer en gaf vier assists, en dat terwijl hij geregeld op een andere positie speelt dan zijn favoriete plek op 'tien'.
Meer en meer wordt duidelijk waarom Tillman bij Bayern München al tegen de wereldtop aanschurkte. Hij doorliep in München - deels als spits - de jeugdopleiding, debuteerde op 25 augustus 2021 in het eerste elftal en deed zelfs mee bij een 3-0-thuiszege op FC Barcelona.
Tillman speelde zeven wedstrijden voor Bayern, maar kwam uiteindelijk tekort voor een doorbraak. Tillman, die zichzelf sowieso niet perfect zegt te vinden, is zelfkritisch. "Een kruisbandblessure op een vervelend moment heeft niet geholpen. Maar het was vooral een mentaal ding."
"Ze zagen bij Bayern mijn kwaliteiten aan de bal. Ik kon goed mee met de topspelers. Maar Bayern miste iets in het verdedigende aspect. Ik moest meer mijn duels winnen, feller zijn en meer meeverdedigen. Ik was toen minder volwassen dan nu."
Maar Tillman is in Eindhoven ook qua voetbaldiscipline gegroeid. Al heeft hij af en toe nog 'slaapmomentjes'. Letterlijk, toen hij zich vorig jaar versliep voor het uitduel met Almere City. Maar ook figuurlijk, toen hij tegen Ajax te traag handelde en de fatale 3-2 inleidde.
Of toen hij een onnodige gele kaart pakte tegen Shakhtar Donetsk (3-2-zege), waardoor hij later deze maand geschorst is in de mogelijk cruciale Champions League-wedstrijd tegen Rode Ster. "Die domme dingen mogen niet gebeuren."
Maar Tillman is van zulke grote waarde voor dit PSV, dat Bosz de middenvelder vrijwel altijd opstelt. "Deze trainer laat me mezelf zijn. Door de vrijheid die we als creatieve spelers krijgen kan ik mooie dingen laten zien. Ik denk dat dit mijn beste seizoen ooit is."
Niet in de laatste plaats omdat hij zich fijn voelt bij PSV. "Ik trek nu veel met de jongens op buiten het voetbal. Noa Lang is daarin ook belangrijk geweest. Hij nam me al snel een keer mee. We gingen wat eten bij hem thuis en hebben zijn kinderen de opvang gehaald. Ik voel me hier nu echt thuis. PSV is één grote familie."
Dan staat Tillman op en doet hij vast een belofte voor als PSV voor het tweede jaar op rij landskampioen wordt. "In dat geval doe ik alsnog een interview in het Nederlands. Afgesproken."
Source: Nu.nl algemeen