Oekraïne is op beperkte schaal weer in de aanval in de Zuid-Russische regio Kursk. En dat terwijl de Oekraïners de afgelopen maanden vooral in de verdediging werden gedrongen. NU.nl-lezers vroegen zich af: hoe groot is deze aanval, en waarom gebeurt het nu?
Dit is niet de eerste aanval van Oekraïne op Kursk, zegt Frans Osinga tegen NU.nl. Hij is hoogleraar oorlogsstudies bij de Universiteit Leiden. "In augustus 2024 heeft Oekraïne ook de aanval ingezet in Kursk. Dat was een heel belangrijke ontwikkeling. Het was een geavanceerde operatie, waarmee ze Russisch gebied veroverden. Een blamage voor president Poetin."
"Op dat moment won Rusland versneld terrein in het Donetsbekken. De aanval van Oekraïne in Kursk werd bekritiseerd, want die troepen konden niet ingezet worden in eigen land." Rusland slaagde er niet in om Kursk terug te veroveren. Ze kregen slechts 40 procent terug in handen. Deze nieuwe aanvallen worden nu door de Oekraïners gelanceerd vanuit Kursk.
Volgens Osinga geven deze aanvallen een belangrijk signaal af. "Oekraïne is nog lang niet verslagen. Ze kunnen dit opzetten en ze hebben er het materieel voor. Tegelijkertijd is Rusland niet in staat om het gebied terug te veroveren, zelfs niet met steun van Noord-Koreaanse militairen. Oekraïne heeft problemen, maar dat geldt net zo goed voor Rusland."
Hoe groot zijn deze aanvallen nu eigenlijk?, vroegen NU.nl-lezers zich af. Militair specialist Patrick Bolder vindt dat wel meevallen. "Oekraïne heeft niet veel troepen beschikbaar. Het is wel degelijk terreinwinst, ook al stelt het qua oppervlakte niet veel voor."
Het gaat om een gebied van 10 bij 5 kilometer. "Oekraïne dacht: als je doet wat je altijd deed, krijg je wat je altijd kreeg", zegt Bolder. "Het is een klein gebied, maar daarmee niet onbelangrijk. Nu moet Rusland daar bombarderen, terwijl zij dat ook niet willen."
Sommige NUjij'ers vragen zich af of Oekraïne zal oprukken naar de kerncentrale in Kursk. Dat verwacht Bolder niet: "Dan wordt het gebied om te verdedigen te lang en kwetsbaar."
De ontwikkelingen in Kursk zijn volgens Bolder niet los te zien van die in de Verenigde Staten. De inauguratie van Donald Trump als nieuwe leider van de Verenigde Staten is in aantocht. Trump heeft beloofd dat hij beide partijen aan de onderhandelingstafel zal brengen en deze oorlog gaat stoppen.
Het is daarom ook geen verrassing dat Rusland en Oekraïne hun posities willen versterken. In dat licht ziet Bolder deze aanvallen ook. "Oekraïne wil op 20 januari nog stukken Rusland in de hand hebben." Oekraïne wil deze aanvallen als groots bestempelen, en daarmee zijn onderhandelingspositie verstevigen. Ook al gaat het om een klein gebied.
Kursk is het ideale onderhandelingsmiddel wanneer Trump aan de macht komt, zegt Bolder. "Poetin kan nooit claimen dat hij heeft gewonnen, als hij Kursk niet terugverovert. Dat maakt het voor Zelensky een ultiem ruilmiddel." Ook Osinga ziet deze aanvallen als een belangrijke versteviging van de Oekraïense positie aan de onderhandelingstafel. "Militair gezien is het niet zo'n interessant gebied, daar gaat het niet om. De politieke signaalwaarde hiervan is groot."
Dat komt volgens Osinga door een aantal dingen. "Allereerst wordt Rusland gedwongen om materieel en militairen uit het Donetsbekken weg te halen en naar Kursk te verplaatsen. Daarnaast is het een signaal naar het Kremlin, en naar het Westen. Hier krijgen wij soms het beeld dat Oekraïne oorlogsmoe is, maar dat blijkt uit deze aanval juist niet. Oekraïne wil uitstralen: wij gaan door met de oorlog en wij zijn daartoe in staat als jullie materieel verschaffen."
Bolder wijst tot slot op andere winsten die Oekraïne hiermee behaalt, naast de sterkere onderhandelingspositie. "Deze aanvallen zorgen voor paniek onder de Russische bevolking en een morele boost onder de Oekraïners: we zijn niet alleen het slachtoffer, we kunnen ook aanvallen."
Source: Nu.nl algemeen