Na ruim een kwart eeuw weten we nog steeds niet wíé nou die honden precies naar buiten heeft gelaten. Het inmiddels klassieke hondenvraagstuk (wie? wie-wie-wie, wie?) van Anslem Douglas uit 1998, twee jaar later beroemder gemaakt door Baha Men, houdt anno 2025 nog steeds de knapste koppen bezig. Zoals noisepunkers Lambrini Girls, die hun debuutplaat Who Let The Dogs Out ernaar vernoemen. Dat zal de eerste knalplaat van het jaar zijn, op 10 januari uit. De oorspronkelijke feministische lading – de honden zijn mannen die zich niet kunnen gedragen – zal aan hen wel besteed zijn. En misschien zegt dat iets over de rest van het jaar dat komt: nostalgische sounds van voorgaande decennia, gemarineerd in de maatschappijkritiek die helemaal van nu is?
Vast staat dat er een paar grote namen met nieuwe muziek komen, zie de plannen van Lady Gaga, Miley Cyrus en de altijd actieve Lana del Rey. Frisse jonge acts roeren zich ook, met Hiqpy, Heartworms en de met een slecht ontvangen album geplaagde Tate McRae. De releasekalender vult zich rap. En dan wordt er nog (soms hardop) gefluisterd rond acts als Lorde, Bon Iver, Rihanna, Ploegendienst, Mastodon en Carly Rae Jepsen. Hieronder een blik in de glazen bol, met bevestigde albums, de bijna in beton gegoten exemplaren en de stevige geruchten.
De Puerto Ricaanse reggaetonkoning is de enige die in de buurt kan komen van de immense streamingcijfers van Taylor Swift. Vorig jaar was rustig voor hem, maar nu laat hij er geen gras over groeien.
Bijzonder dat achter zo’n mooie artiestennaam een nóg mooiere echte naam zit: Hayden Silas Anhedönia. Haar vorige album (Preachers Daughter) eindigde in 2022 op vele eindejaarslijstjes.
Aanstekelijk noisepunkduo uit Brighton dat al indruk maakte op vele festivals, met bikkelharde teksten over – bijvoorbeeld – een verziekte kantoorsfeer. „Michael, I don’t want to suck you off on my lunch break.”
„Fear reminds you that you’re alive”, zei frontman Alex Kapranos over hun zesde album. De Schotse band leunt verder in de artpop dan ooit, terwijl ze hun angsten onder ogen komen.
Dit wordt het tweede postume album van de in 2018 overleden rapper. Dit album is opgenomen in 2014 en het circuleerde al onder fans, maar een release was er nog niet.
De sobere folk van Sophie Jamieson past perfect bij dit grijze seizoen. Haar songs met goudeerlijke stem verwarmden al eens een koude kerk in Rotterdam tijdens Left of the Dial, en straks Eurosonic.
Alles wat de Canadese Tamara Lindeman tot nu toe maakte is even zachtmoedig als meeslepend. De nieuwe plaat zou ‘rijk’ en ‘emotioneel’ gaan worden. Zoals gewoonlijk dus.
Je weet het nooit met FKA twigs. Eusexua lijkt meer de trance-wereld te verkennen dan voorheen, maar ze kan ook zomaar links afslaan. Wat ze ook doet, wij proberen te volgen.
Die titel van album elf klinkt niet goed, en dat klopt: ze bedoelen de hel. De post-rockers uit Glasgow zullen het wel menen, want ze hebben nog nooit iets halfslachtig gedaan.
De zesde van Abel Tesfaye, zijn laatste als The Weeknd en sluitstuk van een trilogie. Zou het zo succesvol kunnen zijn als de voorgangers? Of net zo’n flop als zijn serie The Idol…
Is het postpunk, rock of dance? Hoor je jazz, afrobeat, hé is dat een trompet? We hebben geen idee hoe weird/leuk hun nieuwe plaat wordt, behalve dát het weird en leuk zal zijn.
Omdat in december al zeven van de tien songs uit waren, weten we heel goed hoe Hannah Mae’s aantrekkelijke countrypopdoorbraak klinkt: ergens tussen Ilse, Suzan en Freek in.
Voor de zekerheid staat er (Years & Years) achter zijn naam op streamingdiensten. Olly Alexander (Years & Years) gaat solo, maar blijft – naast Songfestivalact – die zanger van die ene synthpopband.
De duistere en onheilspellende maar toch dansbare darkwave-postpunk van Heartworms vreet zich door je hart als een… nou ja… het nestelt zich dus in je organen. Op een manier.
De progressieve metalcore van Jinjer uit Kyiv is net zo hard als melodieus, met idem dito stem van Tatiana Shmayluk. Maar wel met een boodschap: hun land moet gered worden.
Horror klinkt eng en de hoes ziet er ook zo uit, maar de Brit Bartees Strange gaat – afgaande op z’n singles – gewoon verder met zijn aanstekelijke mix van indierock, hiphop en jazz.
Alles kan een onderwerp voor een Dawson-liedje zijn. Als het maar schuurt en treurig stemt. Hij leunt op de eeuwenoude Britse folk, maar is absoluut uniek in en uit zijn soort.
Sam Fender zingt en speelt gitaar (natuurlijk niet op een Gibson) met de intentie van Bruce Springsteen, en de moderne credibility (plus opnamehulp) van The War on Drugs.
Normaal gesproken zou je denken: wacht iets langer dan anderhalf jaar met je derde plaat. Maar het vorige album van grote belofte McRae viel tegen. Snel door met een nieuwe kans dus.
Diep van binnen schuilt nog een metalcoreband, in de groep van Courtney LaPlante die op doorbreken staat. Verstopt onder een deken van elektronica, pop en veel ambitie.
Energieke punkrocksensatie uit Den Haag komt eindelijk met een debuutplaat. Hoe die heet? Geen idee, wel hoe het klinkt: „Dancable, singable, rockable and Wodanable.”
Ooit begonnen als Fleetwood Mac-tributeband, inmiddels op stevige eigen benen. Rotterdamse folkrock om met grote nieuwsgierigheid naar uit te kijken.
De Duitse producer Stefan ‘Koze’ Kozalla kondigde zijn ambitieuze driedubbele album van 64 minuten aan met een heerlijk frisse single met zanger Damon Albarn (Blur).
Nog geen half jaar na de release van album negen kondigde koningin Del Rey album tien aan. Haar invloedrijke sadpop is als vanille-ijs: daar hebben we altijd een plekje voor.
Een bijna mythisch tweede album dat al in 2013 (!!) werd aangekondigd. Na een single (voor Halina Reijns film Babygirl) komt er een tour, en beloofde ze opnieuw: het album komt. Echt.
We weten dát er dit jaar een nieuw album komt van Cyrus, maar niet precies wanneer en ook niet hoe het klinkt. We weten wél dat dit een ‘visueel album’ wordt, maar wat dat dan precies is?
Een hint voor echte fans: op het vinyl-label van haar laatste album Heimwee stond heel subtiel een verwijzing naar een deel 2, dat in februari moet uitkomen.
We weten dit dankzij een foto van Blondie-gitarist Chris Stein, die een foto deelde van Debbie Harry (79!), achteroverleunend met haar voeten op een speaker: ‘new album next year’.
Deze plaat met sterrencast (Pharrell Williams, Madlib, The Alchemist) en briljante clip voor ‘Tailor Swif’ moest afgelopen zomer komen, maar de samples waren nog niet afgekocht.
Lil Nas X is nooit te beroerd een knuppel in het hoenderhok te gooien. Hij schuwt geen controverse, en dat is wel leuk. Zijn nieuwe album zal ongetwijfeld landen met een knal.
We zagen mevrouw Gaga al tijdens de Olympische Zomerspelen (in het Frans!) en ze had een hit met Bruno Mars. Een nieuw album, dat ze zelf omschrijft als ‘pure chaos’, zou in februari al komen.
Nooit vies van een verrassing, Stien den Hollander. Haar nieuwe album is geproduceerd door Jordan Fish van metalcoreband Bring me the Horizon, ze blijkt fan. Spannende combi!
Rosalía liet in haar nieuwjaars-instagrampost met goede voornemens een hint vallen naar een nieuw album. We wisten al dat ze vorig jaar in L’Hospitalet een eigen studio liet bouwen, en waarom zou je dat doen als je er niet een opvolger van het briljante Motomami zou opnemen?
Een van de meest frisse Nederlandse acts van het moment heeft een stapel ep’s onder haar activistische arm, maar nog geen debuut. Dat komt dit jaar, beloofde de goedlachse rapper.
De band die na een dutje in de kleedkamer van Roxy Dekker plots doorbrak op Noorderslag met zijn magische indierock, nam al muziek op met Danton Supple (U2, Coldplay, Elbow).
Carey maakte in 1995 een punkrockalbum, dat (onder druk van Sony) zonder haar als ‘Chick’ werd uitgebracht. Ze wil het heel graag zelf uitbrengen, maar heeft de rechten niet.
De totaal onvangbare band My Baby, die blues, techno, funk en álle andere genres mengt, komt in april met ‘nieuwe muziek’ en sterke geruchten over een album naar Paradiso.
Rapper Gibbs en producer Madlib maakten al twee geweldige platen samen, Piñata (2014) en Bandana (2019). Naar nummer drie wordt daarom reikhalzend uitgekeken.
Deftones-gitarist Stephen Carpenter praat graag zijn mond voorbij, en van hem weten we dat er een nieuwe plaat komt. Hij zei 2024, dat wordt krap… Dit jaar, als ze headliner zijn op Best Kept Secret, dat moet lukken.
De dancegroep rond James Murphey speelde in 2011 al haar afscheidsconcert, maar afscheid nemen bestaat niet: de eerste singles voor een nieuwe plaat zijn er al.
Joost was even wennen (voor iedereen boven de 25), maar met Fryslân (2022) drukte hij iedereen tegen z’n schoudervullingen. Daar kan geen Songfestivaldebacle tegenop.
Nee, op Coachella komen ze niet meer: „the most ludicrous bit of human behaviour”. Maar nieuwe muziek is er wel. Sterker, al jaren, maar het label wilde het niet loslaten – hopelijk dit jaar wel.
Eerlijk is eerlijk: Frank Ocean belooft wel vaker wat. Maar na zijn belofte op Coachella dat er nu echt een nieuwe plaat komt, bevestigde producer Pharrell dat ook. Dat zijn twee bronnen…
Styles’ laatste plaat Harry’s House sloeg in als een komeet en maakte van hem een superster. Hij zou in maart al in de studio hebben gezeten. Fans weten het zeker: hij komt. Heus geen wishful thinking.
In 2023 kondigde het IJslandse boegbeeld van experimentele popmuziek aan een jaar later te beginnen met een nieuw album. Dan kan het natuurlijk nog tien jaar duren, maar als het af is, is het af.
De Britse band Pulp – weer volop aan het touren – tekende eind vorig jaar ineens een nieuw platencontract bij Rough Trade. En dat is vrij zinloos zonder plaat.
Ontvang iedere week het laatste boekennieuws, recensies en de interessantste interviews in je inbox
Source: NRC