Al kauwend op mijn bánh mì kijk ik naar de stromende regen buiten. De gedachte dat ik daar straks doorheen moet lopen, terug naar het hotel, staat me tegen. Mijn blik vangt een gezin van vier dat aan komt wandelen. Moeder en vader met baby lopen op de stoep. Hun jonge dochter gaat met haar roze sandaaltjes eigenwijs door alle plassen water.
„Ja, zo kan het natuurlijk ook”, denk ik, terwijl ik ze nakijk. Ik reken af en eenmaal buiten besluit ik haar voorbeeld te volgen. Mijn innerlijk kind lacht de hele weg naar huis.
Lezers zijn de auteurs van deze rubriek. Een Ikje is een persoonlijke ervaring of anekdote in maximaal 120 woorden. Insturen via ik@nrc.nl
Source: NRC