Het is maandagavond 27 mei 22.44 uur als Van de Zandschulp baan 13 op Roland Garros verlaat. Hij heeft net in de eerste ronde van het Grand Slam-toernooi in Parijs in drie sets kansloos verloren van de Italiaan Fabio Fognini.
Al sjokkend op zijn witte tennisschoenen geeft hij de umpire een hand, waarna hij naar het oranje gekleurde gravel staart en moedeloos het tennispark verlaat. Een uur later meldt Van de Zandschulp zich in een leeggelopen mediaruimte.
Waar de nummer twee van Nederland normaliter kort van stof is tegenover de media, stelt hij zich dit keer kwetsbaar op. Van de Zandschulp verkondigt tegenover NU.nl en NOS, die als enigen op hem hebben gewacht, dat hij al langer twijfelt over het voortzetten van zijn loopbaan.
"Ik kijk totaal niet meer uit naar wedstrijden", zegt hij, na de "allerslechtste wedstrijd van zijn leven".
Een minuut later staat Van de Zandschulp tegenover zijn coach Peter Lucassen, die verrast wordt door zijn pupil. "Hij kwam naar me toe en zei: 'ik heb net tegen de pers gezegd dat ik twijfel over mijn carrière'", aldus Lucassen in gesprek met NU.nl. "Dat was wel even schakelen."
"Ik had het op dat moment ook niet kunnen zeggen tegen de pers, maar dan blijf je er zelf mee zitten", vertelt Van de Zandschulp een half jaar later tegen NU.nl. "Het is iets wat je niet zomaar even zegt, maar op dat moment was dat het enige wat ik dacht. Na het inspelen dacht ik al: wat doe ik hier eigenlijk?'."
Voor Lucassen, die vier weken daarvoor terugkeerde als coach van Van de Zandschulp, kwam het onverwachts. "We hadden vier weken onwijs lekker met elkaar getraind. Tot twee dagen voor die wedstrijd tegen Fognini ging alles nog goed. Hij werd steeds fitter en speelde goede partijen."
Maar op die dramatische avond in Parijs had Van de Zandschulp een terugslag. "Het grote verschil met nu is dat ik tegen Fognini niet wilde tennissen. Alles kon mij op dat moment gestolen worden. Het interesseerde mij allemaal niet. Ik wilde niet meer. Als ik mij nu nog zo had gevoeld op een tennisbaan, dan had ik er zeker een punt achter gezet."
Diezelfde avond voert Lucassen een indringend gesprek met zijn pupil. "Hij is heel open naar mij geweest. Ik wist toen al: die is nog niet klaar met zijn tenniscarrière", vertelt de coach, met wie Van de Zandschulp in 2022 nog zijn beste periode uit zijn loopbaan beleefde en de top dertig van de wereldranglijst bereikte. "Hij had tijd nodig."
Maar die gunt Van de Zandschulp zichzelf in eerste instantie niet. Twee weken na Roland Garros neemt hij verrassend deel aan de Libéma Open in Rosmalen. "Dat had ik echt niet moeten doen. Ik lag er gelijk uit en voelde mij nog steeds niet goed. Dat had helemaal geen zin."
Hij besluit een aantal weken vrijaf te nemen en zoekt hulp van een mental coach. Dat bevalt de introverte Veenendaler goed. "Dat heeft me heel erg geholpen. Ik vond het plezier in het tennis weer terug."
Op Wimbledon boekt Van de Zandschulp vervolgens zijn eerste Grand Slam-overwinning van het jaar. "Ik kreeg weer zin om te spelen. Vanaf toen is de stijgende lijn ingezet." Dat ziet ook Lucassen. "Hij stond weer met volle overgave op de baan."
Met een tennistas vol lessen van zijn mental coach en vele wedstrijduren reist Van de Zandschulp eind augustus met vertrouwen richting de US Open, waar hij een zware loting tegemoet gaat. In de eerste ronde klopt hij de hoger geplaatste Denis Shapovalov, waarna hij in de tweede ronde tegenover Alcaraz staat.
De Spanjaard is al vanaf januari ongeslagen op een Grand Slam met een dubbelslag op Roland Garros en Wimbledon. Maar dat maakt Van de Zandschulp, die na een zware periode blaakt van het zelfvertrouwen, niet uit.
In het bijzijn van Lucassen en Davis Cup-captain Paul Haarhuis stuurt hij voor 23.000 toeschouwers in het Arthur Ashe Stadium Alcaraz in straight sets naar huis. "Die had ik niet zien aankomen", zegt Lucassen. "Het was bizar."
Een dag na zijn stunt tegen Alcaraz in New York wordt Van de Zandschulp bij het ontbijt in het spelershotel overladen met felicitaties. Het contrast met de martelgang tegen Fognini op Roland Garros kan bijna niet groter.
"Dat is het ongrijpbare van onze sport", vertelt Van de Zandschulp. "Ik had na die wedstrijd tegen Alcaraz het gevoel dat ik opnieuw de kwartfinales zou kunnen halen." Dat lukt niet. Hij verliest in de derde ronde van Jack Draper.
Dat de stunt op Alcaraz de wereld over gegaan is, wordt een maand later duidelijk. De Russische toptennisser Daniil Medvedev verliest in de halve finale van het ATP-toernooi van Peking kansloos van Alcaraz en grapt na afloop dat hij zich volgende keer gaat vermommen als Van de Zandschulp. "Dat is wel geinig en bijzonder", zegt Van de Zandschulp.
Daar blijft het niet bij voor Van de Zandschulp. In november wacht hem "een van zijn mooiste en zwaarste wedstrijden ooit". De Nederlander is in de kwartfinales van de Davis Cup Finals gekoppeld aan Nadal, die in Málaga afscheid neemt van de tennissport én van alle Spaanse fans.
Ticketprijzen voor die partij rijzen de pan uit. Op doorverkoopsites worden stoeltjes verkocht variërend van 1.500 euro tot 34.000 euro. Het doet Van de Zandschulp weinig. In het hol van de leeuw overklast hij Nadal en bereiken de Nederlandse tennissers voor het eerst in 23 jaar de halve finales van het landentoernooi.
Van de Zandschulp gaat na een turbulent jaar de boeken in als laatste tegenstander van Nadal, zijn grote idool én een levende tennislegende. "Ik heb hem na afloop bedankt voor alles en gezegd dat ik vroeger altijd naar hem opkeek."
Hij spreekt in Málaga van een voorrecht. "Zeker in dit jaar", aldus Van de Zandschulp af, die nu al uitkijkt naar het nieuwe seizoen. "Al hoop ik wel dat die uitspraken op Roland Garros mij in 2025 niet meer achtervolgen, anders ga ik voortaan weer alles voor mezelf houden."
Source: Nu.nl algemeen