In veel Brabantse gemeenten kan in de kerstvakantie worden geschaatst op tijdelijke kunstijsbanen. Dat is goed voor de saamhorigheid, al is het moeilijk de kosten te dekken. ‘Met alleen een schaatsbaan kom ik niet uit.’
is regioverslaggever Zuid-Nederland van de Volkskrant.
Ulvenhout on Ice gaat pas over 10 minuten open, maar de eerste kleuters komen al aangehuppeld in hun skipakjes en moonboots. ‘Wij gaan schaatsen’, gilt er eentje. De ander werpt een snelle blik op de levensgrote kerststal naast de ingang.
Voor het derde jaar op rij staat er rond de kerstvakantie 24 dagen een ijsbaan in Ulvenhout, een ruim vijfduizend inwoners tellend dorp in de gemeente Breda. De tijdelijke kerstbanen lijken in een steeds meer Nederlandse dorpen en wijken op te duiken. Het zijn vaak constructies van twee partytenten: met de ijsbaan in de ene en horeca in de andere tent.
Bijzonder aan de baan in Ulvenhout is de skateway, een ijspad buiten de tent. ‘Net als in een tropisch zwembad hebben wij ook een stukje buitenom’, zegt Petra de Meulder. Zij is bestuurslid van Ulvenhout on Ice, dat geheel draait op circa 250 vrijwilligers en sponsorgeld. ‘We moeten hard werken om de kosten te dekken.’
Aan de toeloop ligt het niet. Halverwege de middag is het aangenaam druk op het ijs en in het horecagedeelte, dat ruikt naar glühwein. Terwijl een opa en oma hun kleindochter in de gehuurde schaatsen helpen, ziet een moeder hoe haar dochter en vriendinnetje het schaatsen steeds beter onder de knie krijgen.
Met een blik alsof het ze allemaal niet interesseert cirkelen dorpsjongens soepel om de lachende meisjes. Officieel mag iedereen voor 3,50 euro maximaal twee uur op het ijs, maar die regel is er alleen om in te kunnen grijpen als het te druk wordt. De stoere knapen staan dagelijks dan ook vele uren op hun van Sinterklaas gekregen ijshockeyschaatsen. ‘Die zie je heel goed worden’, zegt bestuurslid Elles Verkooijen. ‘In de ruim drie weken dat dit hier staat.’
De schaatsbaan staat er weer dankzij de inspanningen van honderden mensen uit het dorp. Dat maakt Verkooijen trots. ‘Vooral omdat we dit met zijn allen voor elkaar krijgen. Daardoor wordt deze ontmoetingsplek gedragen door het dorp.’
Opbouwen kost ruim twee weken, afbouwen anderhalve week, vertelt ze. ‘In die periode moeten we elke dag om zeven uur ’s avonds stoppen in verband met geluidsoverlast. Maar wij hebben allemaal een baan. Sommige vrijwilligers nemen daarom vrij van hun werk.’
Vanuit Ulvenhout kijken ze met lichte jaloezie naar de Grote Markt in Breda, waar op een initiatief van de ondernemers van de binnenstad ook een tijdelijke ijsbaan is verrezen: een kaartje kost 7,50 euro. De organisatie krijgt subsidie van de gemeente Breda. Dit jaar 90 duizend euro, af te bouwen naar 10 duizend in 2026. ‘Oneerlijke concurrentie’ voor de baan in Ulvenhout, vindt de tweekoppige gemeenteraadsfractie van Breda Beslist.
De initiatiefnemer van Ulvenhout on Ice, Kees van Hooijdonk, wil niet veel woorden vuil maken aan de moeite die het steeds kost om de begroting zonder subsidie rond te krijgen. Dat lukt niet met de schaatsbaan alleen. ‘We vragen 3,50 euro om het vooral voor de kinderen laagdrempelig te houden’, legt Van Hooijdonk uit. Wat wel het benodigde geld oplevert? Feestavonden.
Dat heeft ook Robin van Poppel gemerkt. Hij organiseert met een compagnon allerlei evenementen: van ‘tractorpulling’ tot muziekfestivals. De populaire ijsbaan van het Brabantse Dongen (Dongenice) inspireerde het tweetal vorig jaar tot Mays on Ice, de tijdelijke ijsbaan in het nabijgelegen Made. ‘Dat moet je niet doen als je veel geld wilt verdienen’, weet Van Poppel inmiddels. ‘Wel als je iets voor een gemeenschap wilt doen.’
Het verschil met Ulvenhout on Ice is dat in Made een commercieel bedrijf achter de kerstijsbaan zit. De overeenkomst is dat speciale avonden nodig zijn om geen verlies te draaien. ‘Met alleen de schaatsbaan kom ik niet uit’, zegt Van Poppel. ‘Al is die wel de reden dat we hier zijn.’
Dus organiseert hij in de tent naast de baan feestavonden voor honderden drinkende en etende gasten. ‘We hebben Frans Bauer, bekende dj’s en een hele grote pubquiz. Zo’n ijsbaan is een goed excuus voor een feestje van bijna vier weken.’
Vorig jaar nodigde Van Poppel de burgemeester van Zundert uit voor een feestavond, met als gevolg dat hij dit jaar een kopie van zijn evenement heeft staan in de grensgemeente: Zundert on Ice. ‘Krijgt zeker een vervolg.’
Er kleeft een stevige ‘maar’ aan de feestavonden: omwonenden zijn er niet allemaal blij mee. De ijsbanen staan nu eenmaal middenin bewoond gebied. In Ulvenhout, waar de baan aan de Dorpstraat ligt, proberen ze klachten van omwonenden voor te zijn door ze zo veel mogelijk bij deze dorpse zaak te betrekken.
De manier om dat te doen, zowel in Made als in Ulvenhout, is een curlingtoernooi dat bijna net zo lang duurt als dat de ijsbaan er ligt. Tientallen teams van zes à acht dorpsgenoten werken toe naar de finale van dit spel: een soort jeu de boules op ijs. Goed voor de gemeenschapszin en goed voor de horeca-omzet: al die deelnemers zitten op hun beurt te wachten voor een kwartiertje op het ijs.
‘Ik doe mee met de meiden van de carnavalsvereniging’, zegt Ulvenhout on Ice-bestuurslid Verkooijen. ‘Allemaal in hetzelfde tenue.’ Ze wijst op een hoog podium boven de bar en schaatsverhuur. ‘Daar draait dan een dj. Je moet ’s avonds nu eenmaal meer bieden dan alleen schaatsen.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant