Natuurlijk kunnen we traditiegetrouw niet om de winnaar van het jaar heen. Net als vorig jaar, het jaar daarvoor én volgend jaar, strijkt Elon Musk wederom met de eer. Ook is hij, wederom niet voor het eerst, de verliezer van het jaar.
is economieredacteur. Hij schrijft over het grote geld en corruptie.
Niet alleen is Elon Musk alweer, nog steeds, zelfs meer dan voorheen, de rijkste man op aarde – met volgens Forbes zeker 464 miljard dollar – maar ook is hij daarmee nu náást de machtigste man op aarde beland. Wie krijgt hem nog van zijn plek?
Musk heeft zijn eigen vicieuze cirkel gecreëerd. Met zijn geld koopt hij macht, en met zijn macht krijgt hij geld. Hij stapte op het juiste moment op het podium naast presidentskandidaat Donald Trump, hielp hem met een paar honderd miljoen, en zette zijn sociale medium in om zijn boodschap te versterken.
In deze rubriek beoordeelt de economieredactie personen uit het bedrijfsleven die de afgelopen week, of jaar, een succes boekten of tegenslag te verduren kregen.
Al doende gaf hij, toch de man die dit jaar voor het eerst een gebruikte rakettrap liet landen op de lanceerbasis, radicaal rechts een zweem van succes en mannelijkheid: genoeg om een zeker contingent zoekende mannen, via hun stem, hun geloof in zichzelf terug te geven.
Na Trumps uitverkiezing verdubbelde de koers van Musks autobedrijf Tesla en steeg de waarde van zijn ruimtevaartbedrijf SpaceX van 210 naar 350 miljard dollar. Kennelijk verwachten speculanten en investeerders een voor-wat-hoort-wat-reactie van de aanstaande president, al dan niet ingefluisterd door Musk zelf, die op een niet-bestaand ministerie de overheidsfinanciën ‘efficiënter’ mag gaan maken.
Dat hij dat departement een tikkie treiterend vernoemd heeft naar zijn eigen cryptomunt laat zien hoe onverschrokken hij zijn eigen verstrengeling viert. Een echte winnaar schaamt zich nergens voor.
Als iemand de personificatie is van de dubbele boodschap van deze rubriek is het Elon Musk wel, de man die behalve een materiële winnaar steevast een morele verliezer blijkt. Zie X.
Niet alleen is het dorpsplein na Musks overname een schoolplein geworden waar het lawaai allang niet meer representatief is voor de echte samenleving, maar ook lijkt deze zelfbenoemde voorvechter van de vrije meningsuiting het platform via de aangepaste algoritmes vooral te gebruiken om de steeds radicalere boodschappen te versterken die hem zelf het meest bevallen.
Het leidde tot een kleine uittocht van gebruikers, een grote uittocht van adverteerders en een enorme afwaardering van het merk. Niet alles wat Musk aanraakt verandert in goud.
Al radicaliserend verloor Musk ook zijn transgender dochter. In juni zei hij in een interview met de Canadese conservatief Jordan Peterson op X dat zijn kind ‘gedood’ was door het ‘woke virus’, en noemde hij de transitie een ‘verminking’. In een reactie schreef zij dat Musk een ‘afwezige, koude, onzorgzame en narcistische’ vader was. Voor Musk is het persoonlijke nu politiek geworden. ‘Ik heb gezworen om het woke virus te vernietigen’, zei hij.
Die kruistocht heeft inmiddels trans-Atlantische trekjes. Ook in Europa begint hij met radicaal-rechts te flirten. Na ouvertures naar Giorgia Meloni en Nigel Farage, meldde hij vorige week dat ‘alleen de AfD Duitsland kan redden’.
Maar er zijn ook mensen die dit alles als winst zullen zien.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant