De lezersbrieven, over beschaving, omgangsvormen, de toespraak van de koning, het sturen van een Tikkie, de verheerlijking van Nederlandse sportprestaties, miljoenenboetes voor bedrijven, de NAVO-top van volgend jaar in Den Haag, de trein naar België en het verheerlijken van bloedvergieten.
Het kabinet is hard aan het zoeken naar manieren om meer mannen aan te trekken voor het basisonderwijs. Of mannen specifiek een oplossing vormen voor het lerarentekort weet ik niet, maar wat ik wel weet als leerkracht is dat mannen vaak om twee redenen niet kiezen voor het basisonderwijs: de status en het gebrek aan doorgroeimogelijkheden.
Dat laatste is denk ik een kwestie van framing. Lesgeven aan groep 8 op een school in een sociaal economisch zwakkere regio is nu eenmaal meer uitdagend dan een groep 4 in een wijk vol theoretisch opgeleiden. Waarom zien we dit soort uitdagende groepen niet als doorgroeimogelijkheden? Waarom gaan we ‘zwakke’ scholen niet zien als de Champions League van het onderwijs?
Ellen Versluijs, Uithuizermeeden
Wat een mooi gebaar van president Joe Biden. De doodstraffen van 37 ter dood veroordeelden omzetten in levenslange gevangenisstraf. De Verenigde Staten zijn het enige westerse land waar de doodstraf nog bestaat. Voor het laatst werd ze daar actief toegepast in Florida en Texas.
China, Iran en Noord-Korea zijn de landen waar deze inhumane straf in 2023 het meest werd toegepast; soms tot openbare executies, zoals in Afghanistan en Saoedi-Arabië, aan toe.
Op de drempel van het nieuwe jaar nog een gebaar van beschaving van de huidige president, die ik het komende jaar zal gaan missen. De komende president heeft al aangekondigd, dat hij de doodstraf weer vaker wil laten uitvoeren. Met injectie of anderszins: de doodstraf is voor mij een barbaarse, onmenselijke straf.
Jan Bouman, Zeist
In deze tijd waarin we zichtbaar zoveel mensen zien lijden, ons kabinet ontwikkelingshulp bijna afschaft, steun aan Oekraïne en de Palestijnen wankelt, houdt ons neutrale staatshoofd een kersttoespraak waarin al dit lijden alleen impliciet wordt genoemd. Koning Charles van Groot-Brittannië en de paus spreken hun steun uit aan al die mensen die op de vlucht zijn of in hun verwoeste huizen leven. Onze koning trekt de trend door die het kabinet heeft ingezet: kijk vooral binnen de eigen grenzen, alles van daarbuiten moet daar maar blijven. Zucht, weer een kans laten liggen.
Bart Burggraaf, Uithoorn
Nadat dit kabinet erin is geslaagd om een asielcrisis die helemaal geen crisis is uit te roepen, omdat mensen een crisis zouden ervaren, hoopt het kabinet nu dat mensen beleid-dat-helemaal-geen-beleid-is als beleid ervaren.
Peter Jamin, Utrecht
‘Als ik op straat loop, zijn er toch verrassend weinig mensen die tegen mij zeggen dat ik een onvoorstelbare eikel ben die een rechts kabinet in het zadel houdt wat het einde van de wereld gaat betekenen’, aldus minister-president Dick Schoof. Binnen de huidige politiek zijn dat soort uitspraken (zoals ‘Dat mens is knettergek’ over minister Marjolein Faber) dagelijks gebruik. Maar op straat dus niet. Dat is een mooi compliment voor de straat en tekent de omgangsvormen onder gewone mensen.
Niek van Dijk, Amsterdam
‘Ik kan elk moment stoppen, dat weten ze’, aldus premier Dick Schoof. Dat zegt elke notoire roker, drinker, gokker, kleptomaan, pornokijker en noem maar op. Wie zo iets hardop zegt weet dat hij eigenlijk helemaal niet wil stoppen. Het pluche, noem het maar de macht, is net zo verslavend. Mijn moeder leerde mij vroeger: van verslaving krijg je ruggengraatverweking. Dat blijkt weer.
René Reijpert, Bergen op Zoom
2024 was een tikkiejaar. Trakteren op een etentje zit er nauwelijks meer in. Na de laatste hap en slok worden de telefoons gepakt en gaat het gesprek over: wat heb jij gegeten en gedronken? Een beetje genant wordt de rekening opgemaakt en de hele menukaart passeert weer de revue. Waar is de barmhartige vriend/ vriendin gebleven die trakteert en iedereen omhelst uit dankbaarheid? We trakteren onszelf op gezelligheid, en wie dit niet kan, blijft thuis en verzint een smoes.
Govert van Bergen, De Bilt
Sinds een aantal maanden, wanneer het precies begonnen is, zou ik niet kunnen zeggen, staat er naast de rouwadvertenties vaak een gedicht. Ik weet niet of de Volkskrant deze ruimte beschikbaar stelt noch wie de gedichten kiest, maar ik vind het een mooie geste. Dat wilde ik even laten weten. Om met een literair, prozacitaat te eindigen: ‘Het is gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.’
Line Wiener, Amsterdam
Kan het nu eens uit zijn met die borstklopperij en zelfgenoegzaamheid over de Nederlandse olympische sportprestaties in het algemeen en in het bijzonder de paralympische ranglijsten, zoals in de ingezonden brief van Niels de Rooij. Wij staan alleen hoog in de medaillespiegel omdat we een rijk, welvarend land zijn dat geen echte levensbedreigende problemen kent.
Gezien het aantal gehandicapten zouden Afghanistan, Gaza en Syrië de eerste plaatsen moeten innemen op de ranglijst. Maar die landen hebben wel wat anders aan hun hoofd dan een balletje over het net meppen.
Joep Langeveld, Hillegom
Mijn grootouders hadden Duitse Joden in huis. Op een kwade dag stond er een Duitse vrachtwagen voor de deur. De onderduikers en mijn grootvader werden in het bijzijn van mijn grootmoeder en mijn moeder hardhandig afgevoerd. Mijn grootvader naar Arnhem, naar het SD-hoofdkantoor. De onderduikers naar hun tot op heden onbekende eindbestemming. Graag zou ik erachter komen wie hen dit leed heeft aangedaan en wat er van de onderduikers is terechtgekomen. Na 80 jaar zou het toch een keertje tijd zijn, denkt u niet?
Ewout Gerards, Schelluinen
Ik las dat er miljoenenboetes dreigen voor Tata Steel vanwege de te grote uitstoot van ‘zeer zorgwekkende stoffen’. De dwangsommen kunnen wel oplopen tot 27 miljoen euro. Eerder al eens kreeg de NS een boete wegens slechte prestaties.
Prima natuurlijk dat er tegen dit gedrag wordt opgetreden. Alleen lijken me in dit soort gevallen geldboetes nogal contraproductief. Door het betalen van die boetes hebben deze bedrijven juist mínder geld om te doen wat wij graag willen.
Daarom stel ik voor dat ze in plaats hiervan verplicht worden de boetebedragen te besteden aan de oplossing van het probleem. Als bewijs dienen ze dan de kassabonnen van de hiervoor gemaakte kosten voor een bepaalde datum in te leveren.
Alice Garritsen, Assen
Kennelijk zijn de energieprijzen voor de horeca nog lang niet hoog genoeg. Of ze verklaren de enorm gestegen kosten van een kopje koffie of een hapje buiten de deur.
Op alle terrassen staan tafels en stoelen en deze worden druk bevolkt terwijl de horeca binnen leeg is. Reden? De uitbundig brandende en energieslurpende terrasverwarmers.
Hierbij roep ik alle gemeenten op de precariorechten van de horeca van oktober tot en met maart in te trekken; ook zonder terrasverwarmers gaat de opwarming van onze aarde immers snel genoeg.
Mariëtte de Heide, Rotterdam
Aan de NAVO-top in Den Haag in juni 2025 hangt een prijskaartje van bijna 100 miljoen euro. Op 175 kilometer afstand van Den Haag is zeven jaar geleden het nieuwe NAVO- hoofdkwartier in gebruik genomen. Voor de riante behuizing is een terrein van 41 hectare vrijgemaakt en 1,1 miljard euro aan bouwkosten uitgegeven.
De rijksoverheid, gevraagd waarom de NAVO-top niet gewoon in het hoofdkwartier wordt gehouden, gaf mij als antwoord: ‘Voor Nederland is de organisatie van deze top een kans om de positie als betrouwbare bondgenoot verder te versterken.’ Tja.
Jan Peters, Oosterhout
Hierbij feliciteer ik mijzelf met 40 jaar abonnee van de Volkskrant zijn, want niemand anders doet het. Het begon in 1984 in een studentenhuis in Tilburg. Doen we het AD of de Volkskrant? De Volkskrant won en sindsdien ben ik dus lezer. Na vier jaar verhuisd en abonnement meegenomen naar Oisterwijk, Zaltbommel, Den Burg, Gouda en Haastrecht. Veertig jaar, best bijzonder...
Joop van den Berg, Haastrecht
Met enige bombarie is de nieuwe dienstregeling van de NS aangekondigd en in gebruik genomen. Niet alleen meer treinen in het binnenland, maar ook meer internationaal. Op de website van NS-Internationaal wordt er rijkelijk gestrooid met vroegboekkortingen en diverse tarieven afhankelijk van het soort ticket dat je wilt bestellen.
Dit lijkt om reizen naar een exotisch vakantieland te gaan, maar het gaat hier om Vlaanderen, het deel van België waar we een taal, een grens en een provincie mee delen, waarmee vele privé-, zakelijke en studierelaties mee bestaan. Waarom kan ik ieder half uur zonder problemen een trein naar Groningen nemen, maar wil ik naar Antwerpen of Brussel, dan moet ik een hele boekingsprocedure door en betaal nog meer ook.
Stop hier mee, maak van Vlaanderen (België) een binnenlandse bestemming, plaats in- en uitcheckpaaltjes op de stations waar de betreffende treinen stoppen. Beter nog, neem één ov-kaartsysteem voor beide landen, zodat we met één kaart door beide landen kunnen reizen.
Cees Mulder, Rotterdam
De VPRO-gids en NRC gingen al eerder door de knieën. En ook de Volkskrant is lyrisch over de Netflix-serie Black Doves, waarin huurmoordenaars Keira Knightley en Ben Whishaw het bloed door de straten van kerstversierd Londen laten stromen.
De eerste drie afleveringen heb ik verorberd. Waarna ik abrupt stopte. Over de kwaliteit van de serie zijn we het eens. Topacteurs in topvorm, geestige dialogen, verrassende wendingen, spanning: wat willen we nog meer?
Wat ik wil, klinkt belachelijk ouderwets: een heel, heel klein glimpje van een moreel fundament onder al dat brute geweld. In de wereld van films en series zijn gewoonlijk twee opties: het bloed vloeit voor een ‘goed’ doel, of de daders worden gestraft.
De Black Doves moorden voor het geld en overleven de zes afleveringen van seizoen 1, want na al die loftuitingen komt er natuurlijk een seizoen 2 waarin Keira en Ben weer woest aantrekkelijk vele trekkers zullen overhalen.
Netflix heeft wereldwijd ruim 282 miljoen abonnees, die er massaal van smullen. In de recensies die ik las, staat geen woord over dit dilemma. Ik denk heus niet dat die 282 miljoen wereldburgers en ik na het zien van Black Doves sneller onze buurman zullen neerknallen. Maar we zullen bloedvergieten toch weer net iets normaler vinden dan eerst.
Marja Roscam Abbing, Ophemert
Het is te begrijpen, een pleidooi voor e-books (‘goed voor de portemonnee’) in vergelijking tot papier. Dit bekeken door een puur economische bril. Er komt ook een emotionele kant bij kijken.
Met je goedkope leesbrilletje op steeds weer een andere plek (de zon volgend) een volgend hoofdstuk onder handen nemen, heerlijk. Op papier voel je bijna de typemachine (!) van de schrijver mee dreunen. Mooie kaft erom en de bladwijzer ertussen.
Gaat ook op voor de krant. Een krant moet lekker ritselen en kraken. Is, net als een e-book, misschien wat duurder, maar toch. Heb je weer zo’n geaccrediteerd oudje weet wel, hoor ik menigeen denken.
Ach, al mijn cassettebandjes doen het ook nog. Een oude opname met het gekraak van de pick-up erop, of nog een stukje met stem van Felix Meurders omdat je bij de opname van de radio net iets te laat de pauzetoets had ingedrukt. Mijn eigen zuchtende en krakende mix-bandjes, niet lastig gevallen door algoritmen en goedkoper dan Spotify.
Economie en emotie zijn vaak moeilijk in balans te brengen, en voor beide valt wat te zeggen. Aan ieder de keus.
Eric Freriksen, Aalten
De modetrend ‘faux fur’ wint snel aan populariteit, en op het eerste gezicht lijkt het een diervriendelijk alternatief voor echt (dierlijk) bont. Toch wil ik aandacht vragen voor de schaduwzijde van deze trend. Het dragen van imitatiebont lijkt onschuldig, maar brengt ongewenste effecten met zich mee.
Allereerst zorgt faux fur ervoor dat bont weer zichtbaar en sociaal geaccepteerd raakt in het straatbeeld. Het is vaak onmogelijk om te zien of iemand echt of imitatiebont draagt. Hierdoor wordt de illusie gewekt dat bont opnieuw in is, wat kan leiden tot een stijging in de vraag naar echt bont. Mensen die de trend willen volgen, kopen wellicht onbewust dierlijk bont. Een groot deel van de Nederlandse bevolking denkt (onterecht) dat bont een verboden product is. Dit heeft ernstige gevolgen voor de dieren die nog altijd lijden onder de bontindustrie.
Daarnaast is faux fur niet bepaald een milieuvriendelijk alternatief. Het wordt vaak gemaakt van synthetische materialen, zoals polyester, die afkomstig zijn van fossiele brandstoffen en waarvoor tijdens de productie grote hoeveelheden energie en chemicaliën nodig zijn. Deze kunststoffen zijn niet biologisch afbreekbaar en dragen ze bij aan de groeiende plasticvervuiling. Bij het dragen en wassen van faux fur komen ook microplastics vrij, die in ons milieu terechtkomen en schade aanrichten in ecosystemen.
In plaats van faux fur te omarmen, moeten we streven naar een mode-industrie die écht duurzaam en diervriendelijk is. Kies voor tijdloze kledingstukken van natuurlijke, dier- en milieuvriendelijke materialen en afstappen van trends die, ondanks hun schijnbaar goede intenties, meer kwaad doen dan goed.
Sandra M. Schoenmakers, Amsterdam
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant