De vader van Sergio Pérez houdt wellicht nog hoop dat Checo ooit wereldkampioen in de koningsklasse kan worden, maar die hoop lijkt - voor zover dat ooit reëel is geweest - definitief vervlogen. De Mexicaan is volgend jaar niet meer van de partij na een seizoen waarin hij ronduit heeft geworsteld met de RB20. Begin dit jaar leek het nog een voortzetting van 2023 te worden, oftewel: Red Bull domineert en Pérez kan op gepaste afstand van Max Verstappen de podiumplekken verzamelen. Pérez scoorde vier podia in de eerste vijf Grands Prix, al zou het bezoekje aan het ereschavot in China ook meteen zijn laatste van het gehele Formule 1-seizoen blijken. Het zegt veel over de worsteling die er nadien volgde.
Pérez crashte te veel, was slechts zelden present in Q3 en heeft ontegenzeggelijk een rol gespeeld in het mislopen van de constructeurstitel door Red Bull. Daar moeten wel meteen twee dingen bij worden opgemerkt. Ten eerste hangt de malaise van Pérez - zoals Verstappen ook al terecht aangaf - voor een groot gedeelte samen met de Red Bull-auto, die dit jaar bijzonder lastig te besturen is geweest. "En met mijn rijstijl had ik daar nog meer last van dan Max", voegde Pérez er zelf steevast aan toe. Ten tweede gaf hij qua absolute getallen niet eens veel meer toe op Verstappen dan in de voorbije jaren, alleen is het dit kalenderjaar veel pijnlijker bloot komen te liggen doordat de concurrentie onder aanvoering van McLaren en Ferrari grote stappen heeft gezet. Juist daardoor had Red Bull een stabiele tweede coureur nodig en juist daardoor is met name de tweede seizoenshelft een lijdensweg geworden voor Pérez.
Hij heeft zelf bij hoog en bij laag vastgehouden dat hij ook volgend jaar present zou zijn, al is dat natuurlijk politiek geweest. Pérez moest dat zeggen om zijn onderhandelingspositie niet te verzwakken en om financieel een goede deal uit het vuur te kunnen slepen. Intern was echter al weken duidelijk - zeker in Qatar - dat de wegen zouden scheiden. Pérez heeft met name in 2021 zijn meerwaarde bewezen en ook een aandeel gehad in recordseizoen van Red Bull in 2023, maar op basis van de kille cijfers was er zelfs met de beste wil van de wereld nu geen houden meer aan: gemiddeld 0,66 seconde achter Verstappen in kwalificaties, 0,56 seconde achterstand per raceronde op zijn teamgenoot en een achtste plek in het rijderskampioenschap. Dan kan er maar één conclusie volgen en die is inmiddels ook getrokken.
Naast Pérez als individu moet ook Red Bull Racing als collectief worden genoemd. Na de extreme overmacht van vorig jaar werd er in Milton Keynes niets minder verwacht dan twee nieuwe wereldtitels, die bij de coureurs en bij de constructeurs. Bovendien had het een feestjaar moeten worden dat in het teken stond van twintig seizoenen Red Bull Racing in de koningsklasse. De hele 'car launch' in Milton Keynes was zo ingericht, al is de praktijk op meerdere vlakken weerbarstiger gebleken. Zo was het hele mediacentrum in Bahrein in de ban van gelekte appjes van Christian Horner en hield de onrust nadien ook lang aan. Het heeft daarbij niet geholpen dat veel ervan zich in de publiciteit heeft afgespeeld, al is het lovenswaardig hoe Verstappen zich daar als individu voor heeft kunnen afsluiten.
Belangrijker nog is dat het seizoen rond de Grand Prix van Miami ook sportief een andere wending heeft genomen. McLaren zette een enorme stap met diens updatepakket, terwijl Red Bull in de daaropvolgende maanden vooral zou worstelen met balansproblemen - waar Verstappen overigens al over sprak voordat ze te zien waren en toen hij nog won. Het absolute dieptepunt volgde in Monza, waar alle downforce van de auto ging en de onderliggende problemen bloot kwamen te liggen. Vanaf Austin is de weg omhoog langzaam weer gevonden, al hebben de raceweekenden in Qatar (het contrast tussen de sprint en de hoofdrace) en ook Abu Dhabi laten zien dat het window waarin de Red Bull-auto werkt erg klein is.
Tegen die tijd was alle hoop op een constructeurtitel natuurlijk al lang en breed vervlogen. Red Bull heeft naast McLaren ook Ferrari langszij zien komen, al is het enige voordeel dat deze derde plek het team wel meer windtunneltijd oplevert in 2025. Desondanks is dit scenario zeker niet waar begin dit kalenderjaar op werd gerekend op de Red Bull Campus, al helemaal niet als je erbij bedenkt dat mannen van het eerste uur zoals Adrian Newey en Jonathan Wheatley hun vertrek kenbaar hebben gemaakt. Het maakt dat Verstappen onderaan de streep natuurlijk een onomstreden winnaar is, maar Red Bull Racing als collectief niet na wat nog het best te omschrijven valt als een zwaarbevochten seizoen.
Bij de aanstaande werkgever van Wheatley is het jaar 2024 ook bepaald niet naar wens verlopen. Het team in het groen en zwart maakt zich langzaam klaar voor de grote entree van Audi in 2026, maar het voorbije Formule 1-seizoen heeft duidelijk gemaakt dat er nog bijzonder veel werk aan de winkel is. Motorisch staat Audi als nieuwkomer logischerwijs voor een aardige uitdaging, maar dit jaar is eens te meer gebleken dat er in Hinwil ook nog bijzonder veel moet gebeuren. Meer dan eens hebben (voormalig) kopstukken uit het F1-project van Audi al door laten schemeren dat de faciliteiten achterhaald zijn en 2024 is op de baan een echte reality check geweest, voor zover die bij Sauber nog nodig was.
In de laatste weken is het vege lijf met vier WK-punten nog enigszins gered, al is het grootste gedeelte van 2024 een kansloze expeditie geweest. Sauber leek lange tijd puntloos te blijven en bungelde veelal achteraan. Het was doorgaans een invuloefening om Valtteri Bottas en Zhou Guanyu bij de afvallers van Q1 te plaatsen, waarbij de kwalificatievorm van laatstgenoemde overigens vaak abominabel is geweest. Afgaande op de data gaven enkel Pérez en Sargeant meer toe op hun teamgenoten dan de Chinees. Het mag derhalve geen verrassing heten dat Sauber het volgend jaar met een compleet nieuw rijdersduo gaat proberen, hetgeen hopelijk voor nieuw elan kan zorgen. De enige positieve noot is nog afsluitend nog wel dat de nieuwe vloer aan het einde van het seizoen (erg) goed bleek te werken, waardoor Sauber in extremis ineens de geest kreeg en er wellicht een goede richting voor 2025 is gevonden.
Toch hebben de Sauber-monteurs het dit jaar nog niet het zwaarst gehad. Die twijfelachtige eer was zonder enige twijfel weggelegd voor de Williams-medewerkers. Het team uit Grove zette vorig jaar een goede stap richting P7 bij de constructeurs, maar is dit seizoen weer weggezakt tot de voorlaatste positie. Minstens zo pijnlijk is de enorme hoeveelheid crashes. Van Logan Sargeant mag dat geen verrassing heten, waardoor de Amerikaan na Zandvoort is vervangen. Nadien wisten Alexander Albon en Franco Colapinto er echter ook wel raad mee, waarbij beide heren de schadekosten verder hebben opgehoogd en Williams uit nood terug moest naar oudere specificaties van verschillende onderdelen.
Colapinto heeft zich weliswaar meteen snel getoond, maar een ongeluk bleek bij hem altijd in een klein hoekje te zitten. De mindere reeks na zijn stormachtige entree heeft er ook aan bijgedragen dat het Red Bull-concern uiteindelijk niet alles uit de kast heeft gehaald om hem los te weken. Voor Williams als collectief is 2024 niet helemaal het jaar geworden waarop was gehoopt. Crashes gingen deels ten koste van het ontwikkelingsbudget en bovendien zijn er bij vlagen knullige fouten gemaakt, vooral de nieuwe vloer die in Zandvoort niet aan de voorgeschreven afmetingen van de FIA bleek te voldoen. Ook voor Williams geldt dat de blik achter de schermen al aardig op 2026 is gericht, al heeft de formatie uit Grove volgend jaar in ieder geval een ervaren en bewezen racewinnaar in de gelederen: de komst van de niet vaak crashende en technisch prima onderlegde Sainz lijkt in ieder geval als geroepen te komen na 2024.
Tot slot mag Daniel Ricciardo natuurlijk niet worden vergeten, al zou Lewis Hamilton na een wisselvallig jaar ook genoemd kunnen worden. De goedlachse Australiër werd halverwege 2023 in ieder geval weer op de grid gehaald bij de Red Bull-familie, met een duidelijk idee van met name Horner in gedachten: bij goede prestaties de druk op Pérez opvoeren en als de Mexicaan niet zou leveren, dan Ricciardo weer overhevelen naar de A-formatie. In werkelijkheid is dat scenario geen moment echt reëel gebleken. Pérez gaf weliswaar genoeg aanleiding om vervangen te worden, maar Ricciardo kon geen moment op de deur kloppen om duidelijk te maken dat hij dan dé man zou moeten zijn. Er waren glimpen van een opleving te zien - zoals de sprintrace in Miami - maar over de gehele linie ontbrak de consistentie. De ervaren coureur uit Perth worstelde om gelijke tred met Yuki Tsunoda te houden, afgaande op de data met name in kwalificaties.
Met de kennis van nu valt zelfs te zeggen dat Red Bull wellicht iets te lang aan Ricciardo heeft vastgehouden. Zo wilde Helmut Marko na de Grand Prix van Spanje in Barcelona al ingrijpen met een rijderswissel, maar dacht Horner er destijds nog anders over. Het uitstel en tegen beter weten in hopen op een ommekeer van Ricciardo heeft er - zoals in deze analyse te lezen valt - indirect voor gezorgd dat de Red Bull-kopstukken geen vergelijking tussen Lawson en Tsunoda over een echt langere periode hadden. Ricciardo zou uiteindelijk in Singapore zijn waterloo vinden, al is dat door gebrekkige communicatie niet echt een afscheid door de voordeur geworden. In het vierkantje na afloop wist eigenlijk iedereen dat het Ricciardo's laatste kunstje in de Formule 1 was geweest, al kon niemand dat hardop uitspreken. De allerlaatste ronde van Ricciardo in de Formule 1 is in ieder geval nog wel een snelste raceronde geweest.
Source: Motorsport