De korte serie speelt zich af tussen de twee delen van Inside Out in, in de dromen van hoofdpersoon Riley.
is chef-kunst van de Volkskrant. Ze schrijft over toneel, film, series en popcultuur.
Het voornaamste nieuwsmedium heet er geen Newsweek, maar Snoozeweek. Regisseurs maken geen blockbusters, maar ‘clockbusters’: verslavend meeslepende dromen waarmee Riley de klok rond slaapt. Welkom bij Dream Productions: een mini-Hollywood voor de droomproductie in Rileys hoofd. En Riley Andersen is, inderdaad, de hoofdpersoon in Pixars succestweeluik Inside Out.
Maakten we in het eerste deel kennis met de basale emoties in Rileys kinderbrein, in deel 2 uitgebreid met de complexe krachten van de puberteit, in de korte serie Dream Productions, die zich afspeelt tussen de twee films in, krijgen we een inkijkje in een heel specifiek deel van de emotieverwerking: de droom.
De plek in Rileys brein waar dromen worden gefabriceerd is gemodelleerd naar een Hollywood-filmstudio, en dat geeft de makers volop kans voor zelfspot en vrolijke plaagstootjes naar de filmindustrie. Hier wonen droomregisseurs in bordkartonnen bungalows, vechten de scenaristen het uit in de ‘writer’s room’, en staat The Rileywood Reporter vol vernietigende recensies.
Op de set is het een koortsachtig komen en gaan van fabelachtige rekwisieten: van menshoge rolschaatsen tot een reusachtige beugelbek, en van vliegende schapen tot wandelende schedels. Die laatste figureren waarschijnlijk in een nachtmerrie van regisseur Gigi, een somber kijkend gothic type met een vampier-fetisj.
Door een documentaire maken we kennis met Paula Persimmon, succesvol droomregisseur van het eerste uur. Paula maakt al een jaar of tien memorabele kinderdromen, bevolkt door reuzenijsjes, eenhoorns, regenbogen, glitterfonteinen en dansende cupcakes. Haar grootste hit was ooit Farewell My Paci – een levensveranderende droom die ertoe leidde dat de kleine Riley haar speen wegdeed.
Want zo wordt het succes van een droom gemeten: naar effect in het echte leven. Flops daarentegen zijn dromen waarbij Riley halverwege ontwaakt, en dromen die ze glad vergeet. Zo zit Dream Productions boordevol slimme, zelfbewuste filmindustriespot.
Terwijl ze wordt gevolgd voor de documentaire blijkt Paula lichtelijk in paniek: ze heeft al een tijdje geen echte hit meer geproduceerd, en lijkt het gevoel voor de doelgroep (Riley) te zijn verloren. Riley is nu 12, dus zingende regenboogzeemeerminnen zijn het niet meer voor zo haar.
Tot haar grote ergernis moet Paula nu samenwerken met de pretentieuze indiefilmmaker Xeni (met blauwe lok en designbril), afkomstig van de afdeling dagdromen, waar volgens hem de ware kunst wordt gemaakt.
Op zoek naar meer bingemateriaal?
Op volkskrant.nl/series vind je al onze serie-recensies, handig doorzoekbaar op genre, aanbieder en aantal sterren.
Volg alles over series van de Volkskrant nu ook op Whatsapp. Klik hier om je aan te melden.
Xeni vindt verhaallijnen en spanningsbogen overschat en geeft de voorkeur aan diep doorvoelde methodachtige improvisatie (‘Je bént de wind!’). Onder druk van de onbehouwen studiobaas Jean moeten ze snel een hit scoren, of ze vliegen eruit. Dus gaan ze samen aan de slag, met alle tegenzin en tumult van dien.
Uiteindelijk gloort natuurlijk verzoening èn succes aan de horizon, mede dankzij een nieuw droompersonage in de vorm van een denkbeeldig vriendje voor Riley. Tijdens hun paniekerige avonturen met gestreste acteurs en instortende filmsets worden en passant ook fenomenen als slaapwandelen en lucide dromen verklaard.
In Dream Productions wordt meer een wereld gebouwd dan een geraffineerd verhaal verteld: het tempo ligt hoog en de plot is niet bijster verrassend. Maar het universum dat wordt opgetrokken, deze even creatieve als door succes geobsedeerde droomindustrie, is adembenemend slim, rijk, gelaagd en geestig, vol vernuftige metahumor voor de volwassen kijker. Je zou elke scène wel drie keer willen zien, om alle verstopte verwijzingen en taalgrapjes mee te krijgen.
Onder alle slimme spitsvondigheden schuilt bovendien een bitterzoete levensles, over loslaten waar je van hield en accepteren dat de wereld verandert. Met een bijzonder existentiële lucide droom als briljante bonus.
★★★★☆
Animatie
Van Mike Jones, met Paula Pell, Amy Poehler, Richard Ayoade, e.a.
4 afleveringen van circa 20 minuten
Te zien op Disney+
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant