In Wham! The Story of Last Christmas reist de Wham!-kliek terug naar de Zwitserse bergen, waar hun kersthit Last Christmas veertig jaar geleden ontstond. Niemand van hen twijfelde er in 1984 aan dat hun lied op nummer 1 zou eindigen.
schrijft voor de Volkskrant over popmuziek en jazz.
Het was een jaar geleden groot nieuws in Groot-Brittannië. Na 39 jaar stond Last Christmas van Wham! met Kerstmis eindelijk op de eerste plaats van de Britse hitlijst. Daarmee is postuum een grote wens van George Michael in vervulling gegaan. De eind 2016 overleden zanger had tot zijn grote chagrijn nooit mogen meemaken dat zijn kerstliedje op die voor Britse popartiesten zo felbegeerde ‘Christmas Number One’ positie kwam. In 1984 was er Do They Know It’s Christmas? van Band Aid, waaraan hij nota bene zelf een cruciale bijdrage had geleverd dat Last Christmas vijf weken van de eerste plaats hield. En de laatste jaren bleek All I Want For Christmas Is You van die dekselse Mariah Carey steeds een net iets populairder kerstliedje. Toen Michael op eerste kerstdag 2016 overleed, stond Last Christmas op een weinig imponerende zestiende plaats, elf plaatsen lager dan Carey.
Het zou nog zeven jaar duren voordat Last Christmas met Kerstmis het meest gestreamde nummer werd, wat de BBC ertoe bracht om een documentaire over het liedje van Wham! te maken. Het dinsdag door de NTR uit te zenden Wham! The Story of Last Christmas (vorige week op de Britse tv al te zien als Wham! Last Christmas Unwrapped) vertelt niet alleen de geschiedenis van het liedje dat Michael met zijn Wham!-partner Andrew Ridgeley veertig jaar geleden uitbracht, het stelt ook de net zo iconisch geworden videoclip centraal.
Voor die clip trokken Michael en Ridgeley in november 1984 samen met een groep vrienden naar de Zwitserse alpen, om in het kleine autovrije wintersport-dorpje Saas-Fee Kerstmis te vieren. Ieder jaar komen de beelden van de besneeuwde bergen, het uitzwaaien bij de skilift en het kerstdiner in het chalet weer voorbij. En ieder jaar zien we weer het wat bedroefde gezicht van George die moet toezien hoe zijn liefde van een jaar geleden, nu intiem is met Andrew. ‘Last Christmas, I gave you my heart, but the very next day you gave it away’.
Het bijzondere van de door George Michael uitgedachte clip, aldus regisseur Andrew Morahan in de documentaire, is dat het een verhaal van een popgroep vertelt die je verder niet ziet spelen of zingen. Dat was veertig jaar geleden, toen de videoclip nog in opkomst was, écht een uitzondering en mogelijk de oorzaak dat het dollen in de sneeuw en het tafelen aan de kerstdis van de Engelse vriendenclub altijd bij is gebleven. En dit jaar zelfs terugkeert in de kerstreclame van Albert Heijn met naast Harry de Hamster, Andrew Ridgeley van Wham! in de hoofdrol.
Een goed moment dus om terug te keren naar Zwitserland om dat feestje nog eens over te doen. Dezelfde club vrienden trok zonder Michael en onder aanvoering van Ridgeley (61) vorige winter opnieuw naar Saas-Fee om herinneringen op te halen aan veertig jaar geleden. We horen nu dat alles zo sfeervol en vrolijk oogde omdat het productieteam echte wijn had ingeschonken in te volle glazen, die van de regisseur eerst nog half leeg moesten. Ridgeley zelf was aan het eind van de opnamen zo aangeschoten dat de laatste scenes zonder hem moesten worden gefilmd.
En die capuchon die George in de clip buiten over zijn hoofd had getrokken? Een sneeuwbal had zijn haar ontoonbaar gemaakt, vond de zanger. Hij had de reünie overigens prachtig gevonden, zo beamen de twee Wham! -danseressen Pepsi & Shirlie. In latere jaren, toen George Michael een gevierd soloartiest was, vierde hij Kerstmis het liefst met hetzelfde vriendenclubje, dat pas na zijn dood een beetje uit elkaar begon te vallen.
Die herinneringen en verhalen, veertig jaar later aan dezelfde tafel, geven de documentaire precies dat kleffige, sentimentele gevoel dat bij Kerstmis hoort. Maar dat je als kijker na het zien van Wham! The Story Of Last Christmas met nog meer bewondering aan George Michael terugdenkt dan je al had, komt vooral door de analyse en ontleding van het liedje zelf.
We weten al uit eerdere documentaires hoe Michael het liedje in de zomer van 1984 bedacht toen hij op een avond met Ridgeley een beetje verveeld naar een voetbalwedstrijd keek. Hij wist dat hij goud in handen had en zong de eenvoudige melodie voor aan Ridgeley, die dat beaamde.
De geluidstechnicus Chris Porter herinnert zich nog hoe Michael alles precies wilde hebben zoals hij het in zijn hoofd hoorde. Eerst de LinnDrum, dan de melodielijn op het keyboard, dat Michael eigenlijk niet goed kon bespelen. Juist die eenvoud maakte het liedje zo goed, concludeer je als kijker. Maar dan moeten de uit de muziek losgeknipte vocalen van Michael nog komen. Je ziet en deelt als het ware het kippenvel dat Sam Smith krijgt bij het horen van die magistrale zang. Ja, logisch dat George Michael echt dacht dé kersthit van 1984 te hebben opgenomen.
Niemand die er op dat moment aan twijfelt dat Last Christmas dat jaar tijdens de Kerst op 1 zal staan. Maar als de hele vriendenclub op 25 november terugkomt uit Zwitserland en Michael zich meteen in Londen meldt bij Bob Geldof om Do They Know It’s Christmas? op te nemen, loopt alles net even anders.
Wham: The Story of Last Christmas (regie Nigel Cole) wordt 24 december om 20:25 uur door NTR uitgezonden op NPO 3.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant