Frank Lammers is overal: als kerstman in de Ziggo Dome, als drugsbaron in Ferry 2 en als huisvader in een supermarktreclame. Alles om te voorkomen dat de mensen geen sticker op hem plakken.
is tv-recensent voor de Volkskrant en schrijft over film.
Tijdens de opnamen van Ferry 2 schoot de gedachte voor het eerst door zijn hoofd. Was Frank Lammers nu een oude lul geworden? Hij had zo gehoopt om nog even een biertje te drinken met zijn jongere tegenspelers in de film, maar die zaten daar natuurlijk helemaal niet op te wachten. Dat snapt Lammers zelf ook wel, maar dat hij na de geluidsman ineens de oudste was op de set, ja, dat hakt erin.
52 jaar is Lammers nu, en hij is overal. Hij is taxichaffeur (Nachtrit), hacker (The Takeover), Michiel de Ruyter (Michiel de Ruyter), Judas (The Passion), hoofdrolspeler in de Jumbo-supermarktreclames, maar ook onderdeel van zangformatie The Streamers, en presentator. En dan is hij, om niet te vergeten, ook nog eens de kerstman, in een groot kerstspektakel in de Ziggo Dome.
Maar de rol van zijn leven, dat is vermoedelijk toch echt die van charmante drugsbaron Ferry Bouman. Wat in 2019 ooit begon als grote bijrol in het eerste seizoen van Netflix-serie Undercover, is inmiddels uitgegroeid tot een heuse franchise op zich. Ferry bleef ondanks een afgerond einde een belangrijk personage in de twee vervolgseizoenen van Undercover, kreeg een eigen prequelfilm én -serie. Afgelopen week bracht Netflix zelfs een heus Ferry Bouman-lied uit, het door Lammers zelf gezongen King van de camping.
Dat lied dient vooral ter promotie van Ferry 2, een Netflix-film die zich afspeelt ná alle gebeurtenissen in die prequels en Undercover. In Ferry 2, die vrijdag verschijnt, is Ferry inmiddels alles kwijt, en woont hij op een Spaanse camping, waar hij zijn dagen grotendeels doorbrengt in eenzaamheid. Totdat zijn nichtje (Aiko Mila Beemsterboer) ineens aanklopt: of hij kan helpen bij een ruzie met een stel jonge gangsters. Ferry heeft geen zin meer in gedoe, maar familie is heilig. Hij wil niet terug, maar hij gaat toch. Altijd dingen doen tegen beter weten in.
Maar de wereld, die is veranderd. Zelfs voor Ferry. Het criminele circuit is niet meer is wat het was. Niemand is nog eerlijk. Maar ja, op die camping in Spanje speelt hij nu de kerstman voor de kinderen. Alsof dat leuk is.
Ferry 2 is duisterder, eenzamer dan de eerdere films en series. Er zullen ongetwijfeld mensen zijn die het minder interessant of leuk vinden, maar daar gaat het Lammers niet om: volgens hem laat de film goed zien dat criminaliteit kut is. Hoe langer je erin blijft zitten, hoe groter de kans dat je overblijft met niets. Verre van zaligmakend.
Dat hele idee van een knuffelcrimineel, dat is natuurlijk wel iets geks. Maar voor een acteur? Heerlijk. We zijn zo gewend aan eendimensionale Hollywood-boeven, maar die zijn totaal niet boeiend natuurlijk. Dan weet je meteen: dit is de boef, en uiteindelijk gaat de boef nat. Maar als de boef gelaagder is, en ook zachte, complexe kanten heeft, wordt het heel iets anders.
Lammers blijft de rol spelen zolang de scripts goed blijven. Dat weet je natuurlijk nooit, maar ja, die Ferry-crew is inmiddels toch een soort familie geworden. Tegenwoordig laat hij zijn keuze daarom eerst afhangen van de mensen, en dan pas van wat er ligt. Hij wordt er blij van, van mensen die hem na aan het hart liggen, van wie hij weet dat ze goed voor hem zorgen.
Al was het bij Ferry 2 ook afzien. Och man, die koude nachten. België is zo geweldig lelijk jongen, dat is ongelooflijk. Dat Chinese restaurant waar ze moesten filmen. Die trap daar, glad man! Er zat voor twintig jaar vet, en ja, dan gaat ook Frank Lammers gewoon vier keer op zijn bek. Gelukkig hadden ze wel gewaarschuwd om vooral niet te eten in dat restaurant. België man, ongelooflijk.
Zelf interesseert het hem niet zo, dat Ferry een fenomeen werd. Leuk natuurlijk, dat hij nu over de hele wereld wordt gezien, maar dat is niet zijn drijfveer. Die drijfveer, dat is toch nieuwe dingen maken. Daarom doet hij ook geen toneel meer: te vaak een kwestie van herhalen. Of iets succesvol gaat worden, boeit hem niet zo. Ach, die jonge mensen tegenwoordig, de bitcoingeneratie, alleen maar bezig met wat iets zo snel mogelijk kan gaan opleveren. In de Lammers-filosofie gaat het er niet om dat je geld investeert om geld te maken, het gaat erom dat je tijd, liefde en aandacht investeert in wat je doet, en met wie je dat doet. Als je plezier hebt, gaat de kwaliteit omhoog, kom je ergens terecht.
Hij is sowieso geen man die naar de toekomst kijkt. Als morgen de telefoon gaat, kan hij zomaar weer wat anders gaan doen.
Lammers is niet zo van het opscheppen, maar. Als hij toch ergens trots op is, in zijn carrière, al vindt hij dat een kutwoord, is het wel dat hij niet te vangen is als acteur. Dat heeft hij ook altijd geprobeerd bewust zo in te steken. Acteren in de Jumbo-reclame, terwijl hij tegelijkertijd ook Michiel de Ruyter doet, en J. Kessels. Allemaal rollen die niets met elkaar te maken hebben. Kan dus ook gewoon naast elkaar. En: dan kunnen mensen geen sticker meer op je plakken. Want dat reclamemannetje heeft natuurlijk weer niets te maken met die drugsbaron. Bij de rollen van Lammers is er altijd een element van verrassing.
En ja, Frank Lammers is er trots op dat dat gelukt is. Dat je altijd aan hem kunt denken, omdat hij het allemaal kan spelen.
Lammers regisseerde drie speelfilms: in 2017 debuteerde hij met Of ik gek ben, later maakte hij ‘lockdownfilms’ Groeten van Gerri en Herrie in huize Gerri
Lammers nam tijdens het EK voetbal in 2021 het lied Frank de Boer op, een steunbetuiging voor de toentertijd veelbekritiseerde bondscoach
Lammers doet ook regelmatig voice-overwerk voor televisieprogramma’s, zoals De Alleskunner vips en Familie Gillis: Massa is Kassa
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant