De lezersbrieven, over menselijkheid, de Syrische mensenrechtenactivist en -advocaat Razan Zaitouneh, de terugverdientijd van zonnepanelen, preppen en ‘probleempolitici’.
‘Er lijkt een verschuiving plaats te vinden van conventionele oorlog naar hybride oorlogvoering’, merkt generaal-majoor b.d. Adriaan van Vuren. Ik vraag mij dan af in hoeverre de hybride oorlog eenzijdig wordt gevoerd door Rusland.
Ik mag toch aannemen dat het ‘Vrije Westen’ ook offensief bezig is op dit vlak? Maar daar lees ik nooit wat over. Kunnen wij bijvoobeeld de stroomvoorziening in het Kremlin op afstand kapot maken? Kunnen wij die beruchte trollenfabriek niet hacken? Kunnen wij in Rusland niet massaal desinformatie over Poetin verspreiden (‘Poetin is een travestiet’) met fake foto’s erbij? Zijn wij niet in staat om Russische leiders met een soort novitsjok te vergiftigen? Enzovoorts.
Of zijn wij ethisch zo fijnbesnaard dat wij zulke lelijke dingen niet doen?
Hiltjo Walma, Zwolle
In de berichtgeving over de wreedheden begaan door diverse regimes en groeperingen in de vele conflictgebieden in de wereld, worden deze wreedheden steevast aangeduid als onmenselijk. Nu is de mens (een van) de meest wrede en destructieve diersoorten op aarde.
Het is dus in feite zeer menselijk wat daar gebeurt. Misschien is het begrip menselijkheid aan een herdefiniëring toe?
Mieke van Gerven, Amstelveen
Het artikel ‘Zij stierven voor de bevrijding van Syrië’deed me denken aan de Syrische mensenrechtenactivist en -advocaat Razan Zaitouneh. Zij kreeg verschillende internationale prijzen voor haar werk. Razan Zaitouneh verdween in 2013 samen met drie andere activisten in Douma, een voorstad van Damascus die in handen was van een islamistische gewapende oppositiegroepering. Wie verantwoordelijk is voor hun verdwijning is vooralsnog niet opgehelderd.
Razan Zaitouneh had jarenlang onverschrokken mensenrechtenschendingen door het bewind van Assad aan de kaak gesteld in rechtszaken en in rapporten. Na de opstand in 2011 werkte ze vanuit oppositiegebied verder. Ze was daar ook kritisch over mensenrechtenschendingen door de gewapende oppositie, totdat zij en de drie andere activisten door onbekenden werden opgepakt.
Nu is er vooral aandacht voor de gruwelijkheden begaan door het bewind van Assad. De nieuwe islamistische machthebbers in Damascus beginnen echter niet met schone handen. Zijn zij ook bereid om openheid van zaken te geven over door hun organisaties gepleegde mensenrechtenschendingen? Is onze regering bereid om daar op aan te dringen, zoals Razan Zaitouneh deed, en om opheldering te vragen over haar lot en dat van haar medeactivisten?
Rene Spitz, Leiden
Wat mij opvalt aan artikelen die over zonnepanelen gaan, zoals het artikel ‘Senaat schrapt salderingsregeling definitief per 2027, maar zonnepanelen ‘blijven rendabel’’, is dat het bijna altijd over de
terugverdientijd van de zonnepanelen gaat.
Alsof dat het enige aspect is waarmee je rekening moet houden bij de aanschaf. Bij koelkasten en televisies wordt nooit gepraat over de terugverdientijd en toch worden die grif gekocht. Dat is natuurlijk omdat die apparaten nut hebben en we allemaal bereid zijn om ervoor te betalen.
Zonnepanelen hebben dubbel nut: ze leveren energie én ze doen dat op een milieuvriendelijkere manier dan fossiele brandstoffen. Dat laatste maakt dat ik ze wil hebben, of ze nu terugverdiend kunnen worden of niet. Net als mijn koelkast en televisie.
Wouter Nijenhuis, De Bilt
Door Navo-baas Mark Rutte worden we gemaand ons voor te bereiden op een eventuele oorlog. Ook onze krant staat er vol van. Wat ik nodig heb als er oorlog komt, is de euthanasiepil. Zodat ik na een goed, lang en fijn leven (inmiddels boven de 70), zelf voor een goed voorbereid einde kan kiezen in plaats van te moeten creperen in een alles vernietigende ellende.
Kees van der Lint, Den Bosch
Na de alarmerende toespraak van Rutte is Nederland flink aan het preppen geslagen. Want de Russen kunnen zomaar aan onze grenzen verschijnen. Ik zal u wat vertellen: ze zijn er al en zitten in ons parlement, en hebben een naam. Het zijn de Poetin-vrienden Thierry Baudet en Geert Wilders. Preppen? Bij de volgende verkiezingen zorgen dat zij onschadelijk worden gemaakt.
Henk Schulte Nordholt, Haarlem
Nu het volgens staatssecretaris van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur Jean Rummenie eindelijk duidelijk is wanneer het om een ‘probleemwolf’ gaat, wordt het tijd voor een definitie van ‘probleempolitici’.
Koos Gräper, Borgercompagnie
Columnisten prikkelen en stemmen tot nadenken. Zij moeten zoveel mogelijk hun gang kunnen gaan en de grens ligt voor hen daarom ver. Thomas von der Dunk Is er toch in geslaagd die grens te overschrijden. In zijn column beweerde hij dat ik als toenmalig minister van Economische Zaken bij de Groningse gaswinning alle adviezen heb genegeerd. Ik zou de belangen van de Groningers hebben geschonden en alleen het belang van Shell en Exxon hebben gediend.
Toen ik eind 2012 aantrad op het EZ-ministerie lag er een advies van het Staatstoezicht op de Mijnen (SodM) de winning van het Groningse gas zo snel en zoveel mogelijk te verminderen. Ik moest echter vaststellen dat geen informatie beschikbaar was over hoe dat op verantwoorde wijze zou kunnen. Bijna alle woningen in Nederland en omringende landen waren op het laagcalorische Groningse gas aangesloten. De verwarmingsinstallaties van die woningen waren niet geschikt voor het alternatieve hoogcalorische gas uit Noorwegen of Rusland. Ik heb dus een aantal onderzoeken laten instellen. Toen de resultaten beschikbaar waren nam ik besluiten om de gaswinning te verminderen en ieder van die besluiten was in overeenstemming met de SodM-adviezen.
Dan Shell en Exxon, twee bedrijven die van groot belang waren en zijn voor de energievoorziening en de werkgelegenheid. Zij verdienen aandacht en een nette behandeling. Maar als minister ben je nooit de behartiger van één belang. Het is jouw verantwoordelijkheid alle belangen te wegen. En het meest indringend was daarbij natuurlijk het belang van de Groningers in beeld.
Henk Kamp, Diepenheim
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant