Marijke Klasema was de vrouw van én achter Thé Lau, die zijn beroemde lied ‘Blauw’ over haar schreef. Maar ze was méér dan dat: een televisieproducent met een persoonlijkheid als een wervelwind. ‘Ze was tomeloos, maar ook superlief.’
De gevierde producente van IDTV was het stralende middelpunt in uitbundige gezelschappen, een schat van een vriendin, maar ze werd ook gevreesd om haar scherpe tong. Marijke Klasema, Friezin van geboorte, was een overweldigende persoonlijkheid, maar ging het om haar Thé, dan cijferde ze zichzelf weg.
In 1989 wilde MTV Global haar hebben, maar ze bedankte voor de prestigieuze baan aan de mondiale top van de amusementswereld. Thé Laus muzikantenbestaan begon net vaart te krijgen en Klasema wilde die niet afremmen. Hun oudste zoon Max, toen 1 jaar oud: ‘Mama wist dat als papa huisman in New York moest worden, haar dat haar relatie zou kosten.’
De Volkskrant profileert regelmatig bekende en onbekende, kleurrijke Nederlanders die onlangs zijn overleden. Wilt u iemand aanmelden? postuum@volkskrant.nl
Er was een moment dat Marijke twijfelde aan een toekomst met Thé en de relatie wilde verbreken. Max: ‘Maar papa accepteerde dat simpelweg niet.’ Lau schreef Blauw (‘keer ik terug bij jou’) en overtuigde zijn grote liefde. Het lied werd de doorbraak van The Scene, de band van Thé, waarvan Marijke de manager werd.
Max en zijn jongere broer Oscar zaten in Amsterdam op het Montessori tussen kinderen van gescheiden ouders. ‘In kringen van vrijdenkers ging men nogal makkelijk uit elkaar. Oscar en ik waren uitzonderingen, kinderen van ouders die maar verliefd bleven op elkaar. Ze waren zielsverwanten, die elkaar in alle opzichten aanvulden. Thé creëerde en Marijke faciliteerde. Zij was strijdbaar, zei altijd waar het op stond en kon hard zijn. Hij was alleen maar zacht, poëtisch.’
Scenarioschrijver (en jeugdboekenauteur) Barbara Jurgens werd Klasema’s collega bij IDTV en voelde zich bij hun eerste ontmoeting ‘omvergeblazen’. ‘Een wervelwind waaide binnen, op metershoge hakken, gehuld in kleurige lappen, met parelkettingen, knalrode lippen, dito nagels en een bril als een kathedraal.’ Klasema imponeerde Jurgens ook in professioneel opzicht. ‘Ze produceerde de tv-registratie van het concert van Madonna in Turijn, een megaproductie die ze tot een succes maakte door iedereen stijlvol in te pakken, met een charisma waarbij zelfs dat van Madonna verbleekte.’
In 2015 overleed Thé Lau, op zijn 62ste, aan kanker. Vlak daarna kreeg Klasema te horen dat ook zij ongeneeslijk ziek was. Ze wist zich nog negen jaar overeind te houden op, zoals ze het zelf noemde, ‘de planeet kanker’, maar die was ook voor haar zonen dikwijls de hel.
Oscar, de jongste: ‘Onze ontwikkeling is een tijdlang stilgezet. Maar mama bleef toch altijd vrolijk en optimistisch. Of dat ons geholpen heeft, durf ik niet te zeggen. Ik heb me toch geregeld afgevraagd of het wel helemaal echt was, dat positieve, of toch een façade. Maar het was in elk geval wel haar filosofie en het had een placebo-effect. Het maakte haar zelfs tijdens de chemo energiek.’
Jurgens en Klasema werden gezworen vriendinnen en hun relatie verdiepte zich vooral ook in de jaren van ziek zijn, waaraan op 5 november een einde kwam toen Marijke overleed, op 67-jarige leeftijd. Jurgens: ‘Bij Marijke was het altijd rock-’n-roll, ze was tomeloos, een diva die alle aandacht opeiste, en die er ook de ergste dingen uit kon flappen. Maar bovenal was ze superlief, met haar sprankelende geest en humor.’
Dat de onstuimige Klasema zo toegewijd kon zijn aan Thé, verbaasde Jurgens weleens. ‘Dan dacht ik: het zou ook wel wat minder kunnen. Thé was echt de zon om wie Marijke en de jongens als planeten draaiden.’
Max: ‘Iedereen adoreerde onze ouders en wij groeiden op in hun schaduw. Dat was zowel inspirerend als intimiderend, omdat je als kind toch je ouders trots wil maken. Maar ik heb me best vaak afgevraagd: hoe dan?’
Source: Volkskrant