De lezersbrieven, over werk en privé, de oproep van Navo-baas Rutte, ‘meisjeskunst’, flexverslaving, het kwaad in Syrië en Gaza, buurtwinkels, ver weg reizen, de vraag wat een krant tot een kwaliteitskrant maakt en een oproep voor nieuwe vorm van eetfotografie.
De afgelopen week waarde het geldspook door de krant: Sander Schimmelpenninck, Heleen Mees en Peter Kanne , allemaal hebben ze het erover dat ‘wij’ achterblijven bij de Amerikanen en de Chinezen omdat wij minder werken. Het heeft er de schijn van de Amerikanen leven om te werken, je zou het een soort moderne slavernij kunnen noemen.
Nergens lees ik iets over de kwaliteit van het leven, de impact op de planeet, haar welzijn, het overleven van de mensheid, klimaatverandering veroorzaakt door de ongebreidelde hebzucht van de mens. Hoelang duurt het nog voordat wij met z’n allen in de gaten hebben dat die geldzucht een doodlopend pad is... Letterlijk. Geld kun je niet eten.
Onne Knol, Spijk
Wat een goed nieuws lees ik in het opiniestuk van Peter Kanne over Nederlanders. ‘Een prettig leven met een goede balans tussen werk en privé vinden ze belangrijker dan een carrière’ en ‘Er kan zich een situatie aandienen dat Nederlanders de wapens moeten oppakken voor hun land, waar we – vergeleken met andere landen – het minst toe bereid zijn’. Wat de Pacifistisch Socialistische Partij (PSP) sinds 1957 ambieerde lijkt anno 2024 toch te zijn gelukt.
Margriet Noordhuizen, Cartagena (Spanje)
Rutte, dona nobis pacem. Make peace great again. Kies de oude weg van het gebroken geweertje en nooit meer oorlog. Ga voor love en minder voor war. Vind het geitenpaadje naar de vrede en de ontwapening. Marc, pacem oh pacem.
Marcel Gerritsen, Amsterdam
Ooit kon ik een boek niet vinden; de eigenaresse van de boekwinkel wees mij op de stelling waar ik het kon vinden. ‘Wereldliteratuur’ stond er boven. Niet te verwarren met de afdelingen ‘Nederlands, Engelstalig, Franstalig’, et cetera.
Het was midden jaren tachtig. Mijn verbazing werd niet gedeeld.
‘Meisjeskunst’. Ik kijk uit naar 2025 en verder.
Eri Munters, Koog aan de Zaan
Hulde aan de dappere zorgbestuurder Benjamin Martens van verpleeghuis Libertas in Leiden. Zzp is bedoeld voor loodgieters en klusjesmannen, niet voor de zorg. Zzp in de zorg is een voorbeeld van de misselijkmakende Ik-cultuur. Ik wil de weekenden vrij. Ik wil twee maanden op vakantie. Ik wil twee keer zo veel verdienen als mijn collega. Ik ben gekke Henkie niet.
De zorg is een teamsport. Je kunt leren van elkaar. Moeilijke casussen bespreken. Lol maken. Het team is bijna je familie, maar dan leuker. Werkgevers, vakbonden, Kamerleden laat je niet chanteren met ‘de zorg verlaten’. De meeste zorgverleners, inclusief ik zelf, kunnen niets anders.
Als instellingen solidair zijn, kiezen zzp-ers uiteindelijk eieren voor hun geld.
Chris van der Spek, Enschede
Lezersoproep
Oorlog in Gaza, Oekraïne, Soedan, klimaatrampen, woningnood, duurdere boodschappen en hevigere polarisatie: waar haalt u in deze barre tijden nog uw levensvreugde uit? Stuur uw bijdrage van maximaal 200 woorden voor 20 december naar brieven@volkskrant.nl. De fraaiste inzendingen worden gepubliceerd in de krant van vrijdag 27 december.
De gevangenis van Assad was het meest comfortabele soort kwaad. We wisten niet wat er precies gebeurde, het gebeurt nu gelukkig niet meer. Het gebeurde achter zware gesloten deuren, in een kelder, of zelfs in een geheime kelder onder een kelder. Door sadistische beulen. Om van te gruwelen vanuit je luie stoel.
In Gaza ondertussen (en elders in de wereld net zo) wordt voor onze ogen een volk uitgemoord. Het is de gevangenis van Assad maar dan buiten, in vol daglicht. Dit is ongemakkelijk kwaad. Want we zijn er zelf in betrokken en we (Europa, Amerika) houden het mede in stand.
Hannah Arendt draait zich nog maar weer eens om in haar graf.
Jelle van Dijk, Utrecht
Problemen los je op door ze bij de kern aan te pakken, niet door symptomen te bestrijden. Zie: de dictator Assad is verdreven uit Syrië en bij de grens van Turkije staan al rijen Syrische vluchtelingen die terugkeren naar huis. Laat dit een les zijn voor dit onderbuik-kabinet.
Economische vluchtelingen kun je voorkomen door hen in hun eigen land een leefbaar bestaan helpen op te bouwen. Dus wil je minder vluchtelingen? Investeer dan in een leefbare wereld voor iedereen. Dus ontwikkelingshulp niet afbouwen, maar juist uitbreiden (en natuurlijk zorgen dat het geld goed wordt besteed).
En zeespiegelvluchtelingen kun je ook voorkomen door de klimaatproblemen niet te ontkennen, maar door ze te helpen voorkomen en door royaal bij te dragen aan wereldwijde herstelfondsen.
Frits Feldbrugge, Wijhe
Vanwege al die dure, overbodige en geldverslindende commercials van de supermarkten mijd ik ze ten gunste van de zelfstandige slagers, bakkers en andere buurtwinkels. Wie doet er mee?
Willem Heijster, Breda
Het gevangeniswezen kampt met forse personeelstekorten. Is het geen goed idee om varkens- en kippenboeren die zich laten uitkopen om te laten scholen tot gevangenisbewaarder? Zij zijn immers experts in het ophokken. Een win-winsituatie lijkt mij.
Linda Wiffers, Enschede
Ergens in de tijd moet de gedachte hebben postgevat dat ‘the grass is always greener overthere’, ernstig aangemoedigd door reisorganisaties. Dus hossen we met massa’s tegelijk naar Schiphol om onze vakantie ver-ver-ver weg te vieren. Niet alleen heb je weer thuis straks wat te vertellen, je wordt er ook gelukkiger van.
En dan hoor je de terugkomverhalen. Op Bali: ‘Ik was blij dat er een McDonald’s was.’ Over Curaçao: ‘We zijn de compound van het hotel niet af geweest.’ Over Thailand: ‘Het was veel te druk op die stranden.’ En dan nog niet gesproken over de drukke vliegvelden, de lange rijen en de ophokplicht in de krappe vliegtuigen. Of de gigantisch vervuilende manier van vervoer.
Tuin er niet meer in. Blijf dichter bij huis. Beter voor iedereen en alles.
Justus Laarhoven, Amsterdam
Wat maakt een krant tot een kwaliteitskrant? De hoofdredacteur van de Volkskrant heeft daar ongetwijfeld een redenering voor die klinkt als een Klok. Ik neem aan dat begrippen als objectiviteit en neutraliteit een belangrijk deel uitmaken van die redenering.
Maar past deze filosofie nog in het huidige chaotische tijdsgewricht? Is het niet nodig om de criteria voor een kwaliteitskrant (kritisch) tegen het licht te houden, nu veel ontwikkelingen het voorstellingsvermogen te boven gaan?
Voorbeelden genoeg, ik noem er een paar: het tot de dag van vandaag voortgaande bloedbad in Gaza, de verwoesting van natuur en landschap in Nederland, het stuitende gebrek aan kennis en normbesef bij vele kabinets- en Kamerleden – met een abominabel landsbestuur tot gevolg, de aanvallen van Israël op militaire doelen in een machteloos Syrië, het Trumpisme in de VS, et cetera. Ondertussen blijven de krantenartikelen de zaken beschrijven alsof ‘het er allemaal bij hoort’.
Hoe lang blijft de Volkskrantredactie het duiden en in normatief kader plaatsen van ontwikkelingen overlaten aan commentatoren en cartoonisten? Het neutraal beschrijven van extreme en zorgwekkende zaken werkt vervreemdend en wekt vragen op als: ‘Is de wereld gek geworden of ben ik het die zich overdreven zorgen maakt?’
Graag verneem ik van de redactie of men zich in dit beeld herkent en er intern discussie is over een eventuele koersaanpassing van de Volkskrant.
Aat de Jong, Middelburg
Erg jammer dat Sylvia Witteman het team WiBrA eind december verlaat. Ik ben vast niet de enige die benieuwd is of de vrijgekomen plaats door een andere columnist ingenomen zal worden.
Als ik een suggestie zou mogen doen: Afgelopen zomer heb ik erg genoten van de columns van Dan Afrifa en hoop van harte dat hij het team zal versterken. Wellicht kan de naam van de column dan BrAAf gaan heten.
Danielle de Graaf, Amsterdam
Ook in recepten-fotografieland bestaan trends. Zoals die van de borden, schalen en gerechten die maar voor driekwart op de foto staan. Iedere zaterdag kunnen we er op wachten en dit al jarenlang. Oof Verschuren (vaste fotograaf van kookrubriek ‘Thuis koken’ en getrouwd met Yvette van Boven), wordt het niet eens tijd om iets origineels te bedenken, op de troepen vooruit te lopen en een nieuwe trend te zetten?
Liesbeth Zoontjens, Sleeuwijk
In ‘De kwestie’ van 6 december stelde Peter de Waard voor de waarde van de eigen woning over te hevelen naar box 3. Met een vermogensbelasting uiteraard.
Het klinkt fair: inkomsten uit vermogen hoger belasten en inkomsten uit arbeid minder. Ik ben daar een warm voorstander van, echter met uitzondering van de eigen woning. Immers: de gestegen waarde, overwaarde inderdaad, staat niet op mijn bankrekening. Een eigen woning is geen vrij kapitaal. Het is vooral een woning.
Als ik mijn woning verkoop, zal ik een andere woning moeten kopen op dezelfde krankzinnige woningmarkt. Of huren in de vrije sector, waarmee sommige rijken nog rijker worden. Daar wordt de wereld niet beter van.
Een veel beter idee is afrekenen na gebruik. Na mijn dood heb ik geen woning meer nodig. Dan wordt het huis wel kapitaal. Namelijk een erfenis.
Belast dan de overwaarde weg. De erfgenamen hebben er immers niet voor gewerkt, in tegenstelling tot de erflater. Krijg je als erfgenaam de helft van de woningwaarde, dan ben je nog steeds beter af dan de erfgenaam van een huurder. Zo haal je als overheid de hypotheekrenteaftrek terug om te investeren in bijvoorbeeld de sociale huursector.
Rinus Scheele, De Bilt
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant