Een kleine week na de explosie gaat het nog over weinig anders in de Haagse wijk Mariahoeve. Buurtbewoners voelen boosheid en onmacht, maar vinden veel steun bij elkaar. ‘Geert Wilders zou hier eens een kijkje moeten nemen, dan is hij meteen genezen.’
is binnenlandverslaggever van de Volkskrant.
De afgelopen dagen zijn in haar schouders gaan zitten, zegt Naomi Barki-van Vliet. Het vele slepen met spullen, het weinige slapen, de zorgen om een van haar vrijwilligers, die in het ziekenhuis ‘vecht voor haar leven’. Normaal zou ze met zulke spierpijn in de massagestoel gaan zitten die ze kocht voor bezoekers, zegt ze, maar die is bedolven onder voedselpakketten. Bovendien heeft ze er de tijd niet voor: ze is voortdurend met bezoekers in de weer.
Want sinds de explosie op de Tarwekamp vorig weekend, waarbij zes mensen omkwamen en vier gewond raakten, is de ontmoetingsplek van haar stichting Lichtpuntjes van Mariahoeve verworden tot het sociale epicentrum van de ramp. Een lunch met wijkagenten, buurtbewoners en slachtoffers aan de lange, met plastic zeil bedekte tafel heeft net weer plaatsgemaakt voor taart, bloemen en openliggende gastenboeken, waar bewoners hun gevoelens in opschrijven.
Haar eigen gevoelens van boosheid en onmacht geeft ze liever niet de ruimte, zegt Barki-van Vliet, zittend tussen bezoekers op een parelmoerkleurige chesterfieldbank. ‘Dan schiet ik meteen vol. Ik ga liever aan de slag om mensen te helpen.’
Ze begon afgelopen weekend een doneeractie, waarmee ze inmiddels meer dan 6 ton heeft opgehaald. Dat geld wordt straks met behulp van een expert verdeeld onder de slachtoffers, zegt ze. Tot die tijd betalen ze de warme maaltijden en het kleedgeld voor slachtoffers uit eigen zak, en met geld dat bezoekers haar in de handen drukken of kennissen op haar bankrekening storten.
Mariahoeve is een diverse wederopbouwwijk met zo’n 60 procent sociale huurwoningen en veel bewoners met sociale problematiek als armoede en psychiatrische problemen. ‘Maar onderling kunnen we het goed vinden’, zegt Barki-van Vliet. Om de haverklap komt iemand haar gedag zeggen: ‘Pas op jezelf’, ‘veel sterkte’ en ‘je bent zo lief’, klinkt het.
‘Het is bijzonder hoeveel liefde we hier voor elkaar voelen, met al onze verschillende achtergronden en religies,’ zegt ze. En dan, lachend: ‘Geert Wilders zou hier eens een kijkje moeten nemen, dan is hij meteen genezen.’
Ook op de Tarwekamp, ongeveer een kilometer verderop, drommen mensen samen. Door de kiertjes tussen de ijzeren, met zwart zeil en bloemen bedekte hekken gluren voorbijgangers naar de plaats delict. Een gapend gat, nog altijd bezaaid met bakstenen. In een boom voor de opgeblazen bruidsjurkenwinkel hangt een gebarsten glasplaat – de voormalige etalageruit wellicht – als een doek over de takken gedrapeerd.
Tien meter verderop staat een drietal buurtbewoners te praten. Als twee van de drie afscheid nemen, wensen ook zij elkaar sterkte. ‘We zijn een hechte wijk’, zegt Reinhold, een man van 43 die achterblijft. ‘Het is mooi om te zien hoeveel steun iedereen aan elkaar heeft.’
Hij werd zaterdagochtend wakker van twee ‘knalletjes’, zegt de bewoner, waarop die derde, desastreuze knal volgde. Vanuit zijn raam aan de andere kant van de grote weg dacht hij eerst enorme sneeuwvlokken te zien, en het duurde even voor het tot hem doordrong dat er as door de lucht vloog, en een deel van het L-vormige appartementengebouw was weggevaagd.
Of hij de slachtoffers kent, weet hij niet zeker. ‘Toen ik hoorde dat er een Chinees gezin is getroffen, ging ik meteen na: welke Chinese mensen zie ik op straat en zeg ik dan gedag? Zouden het mensen kunnen zijn waar ik weleens een praatje mee maak?’
Het ramptoerisme neemt de laatste dagen af, zegt hij. ‘Vooral op zondag, een dag na de explosie, kwamen dagjesmensen van heinde en verre een kijkje nemen. Ook veel wappies.’ Hij haalt zijn telefoon uit zijn broekzak en laat een filmpje zien van een man die met satellietvormig apparaat de omgeving scant. ‘Hij zei dat hij straling kon detecteren die zou aantonen dat de overheid erachter zit.’
Zelf is Reinhold, die niet met zijn achternaam in de krant wil, niet zo onder de indruk van het geweld. ‘Ik werk in de horeca, daar maak je vaak agressie mee, dus ik ben wel wat gewend.’ Hij is er niet schrikachtig van geworden, zegt hij, maar wel alerter. ‘Als er nu ergens vuurwerk afgaat, kijk ik wel even uit het raam om te zien wat er aan de hand is.’
Andere buurtbewoners voelen zich sinds de aanslag zo onveilig dat ze weg willen uit de wijk, zegt hij, of zelfs uit de stad.
In de dichtstbijzijnde kroeg is de ramp nog altijd onderwerp van gesprek. ‘Dit was geen toevalstreffer,’ zegt Ger Bleijenberg (70), die aan de bar zit te roken. ‘Daar was iets aan de hand, en dan bedoel ik geen gescheurde trouwjurk.’
De bruidswinkel was een witwasserij, zegt iemand, en de trouwjurken kwamen van Alibaba, de Chinese webshop. Een ander oppert dat de eigenaar schulden had.
Het was hoe dan ook een wraakactie, zoveel is hun duidelijk. ‘Maar die mensen hadden geen idee wat ze aanrichtten’, denkt Blijenberg, ‘Zó groot.’ Frans Trijssenaar (60), vanaf de andere kant van de bar: ‘De politie heeft al vier verdachten opgepakt, die krijgen straks genoeg tijd om zich dat te realiseren.’
De vier verdachten van de explosies aan de Tarwekamp in Den Haag blijven voorlopig in ieder geval de komende twee weken vastzitten, besliste de rechter-commissaris vrijdag bij de voorgeleiding van het viertal. Het gaat om een 33-jarige man uit Rotterdam, een 33-jarige man uit Oosterhout en twee mannen van 29 en 23 uit Roosendaal, aldus het OM. Zaterdag staan buurtbewoners tijdens een besloten bijeenkomst stil bij de ramp.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant