Home

‘Wie weet is mijn verlangen naar prostitutie wel het verlangen de macht op mannen terug te nemen’

Al jaren heeft Doortje de fantasie dat ze zich laat betalen voor seks. Als ze dan eindelijk – geblinddoekt en in een catsuit – bij een betalende klant in de slaapkamer staat, loopt het iets anders dan verwacht.

is journalist. Voor Volkskrant Magazine interviewt ze wekelijks mensen over liefde en relaties.

Doortje (44):

‘Twee dagen geleden, woensdagavond. Het huis waar ik moest zijn lag in een jarenzeventigwijk. Boven wachtte een man die ik niet kende, van wie ik niet eens wist hoe hij heette. Ik zou me uitkleden, bij hem in bed gaan liggen, ik zou hem pijpen, misschien zouden we neuken en bij het weggaan zou hij me 150 euro geven. Ik genoot van het vooruitzicht. Al jaren had ik fantasieën dat ik me zou laten betalen voor seksuele handelingen en nu ging het er eindelijk van komen.

‘Om een uur of acht belde ik aan, samen met mijn lover, die veel ervaring heeft met groepsseks en die deze ontmoeting voor me had georganiseerd. Degene die opendeed kon ik niet zien. Onderweg hiernaartoe had mijn lover verteld dat het ging om een alleenstaande man. ‘Hij heeft al jaren geen seks gehad’, zei hij, ‘dus ik denk dat je zo weer buiten staat.’

De liefde van nu is een rubriek in Volkskrant Magazine over seks en relaties.

‘Ik was benieuwd. En zenuwachtig. Mijn hele leven was me op alle manieren op het hart gedrukt dat prostitutie een van de foutste dingen was die je als vrouw kunt doen, en nu stond ik op het punt zelf voor één avond een sekswerker te worden. Mijn vriend beloofde me niet uit het oog te verliezen. Als een regisseur op de filmset zou hij naast het bed blijven staan en de leiding nemen over wat er wel en niet tussen die vreemde en mij ging gebeuren. Ik vertrouwde hem honderd procent, ik was hem dankbaar. Hoe vaak had ik hem al niet over mijn fantasieën verteld? In mijn eentje was dit er misschien nooit van gekomen.

‘We liepen de kleine hal met de kapstok binnen, richting de trap naar de slaapkamer. Mijn hart bonkte, maar twijfel was er niet. Ik weet niet of je moet proberen een kink te begrijpen of dat je gewoon moet accepteren dat die op een bepaald moment werd geboren. Mijn jeugd speelt vast een rol. Na hun scheiding werd mijn moeder een feministische mannenhater en ontpopte mijn vader zich als een veeleisende en onbenaderbare ouder. Ons contact voltrok zich alleen op zijn voorwaarden. Hadden we bijvoorbeeld om vier uur afgesproken en was ik er om één minuut over vier, dan liet hij weten niet langer beschikbaar te zijn. Dat heeft me behoorlijk onzeker gemaakt.

Greep op eigen seksualiteit

‘De ‘foute’ jongens met wie ik me bij volle bewustzijn als opstandige puber inliet, hebben achteraf gezien ook niet bepaald bijgedragen aan een gezond beeld van mannen. Ik heb ze toen ik jong was te veel hun gang laten gaan met me. Misbruik is een groot woord, maar ‘grensoverschrijdend’ was het zeker. Ja, wie weet is mijn verlangen naar prostitutie wel het verlangen de macht op mannen terug te nemen. Greep te krijgen op mijn eigen seksualiteit. Zo van: jullie willen me toch alleen maar voor de seks, nou, betaal er dan maar voor.

‘En ook al heb ik in mijn latere leven ook zorgzame, lieve mannen leren kennen en ben ik zelfs met een getrouwd, die kink is gebleven en eigenlijk boeit de herkomst ervan me maar matig. Dat ik er nu voor het eerst aan ging toegeven, dat was pas spannend. In een rood slipje met een open kruisje, een rode bh met kwart-cups waar mijn borsten bijna uit rolden en daarover een catsuit, was ik met de lover achter het stuur naar dit adres gereden. Tijdens de autorit had ik tegen de kou een joggingbroek aangedaan over mijn outfit. We hadden lol gemaakt en namen de ontmoeting tegelijk heel serieus en zo luchtig mogelijk. Mijn betaalde ontmoeting wond ook hem op.

‘De slaapkamer van de onbekende zag eruit of die sinds de bouw van de woning niet meer was veranderd. Een crèmekleurige kastenwand met bijpassende nachtkastjes en ledikant: vijftig jaar geleden noemden ze dat een slaapkamerameublement. Aan de muur hingen afbeeldingen van berglandschappen en indianen. Op het bed lag een verwassen bordeauxrode overtrek, oud, schoon en netjes. Ik stelde me voor hoe de vrijgezel daar iedere avond onder kroop, met opgerolde benen zoekend naar warmte, en ik keek naar mijn lover. Ik wilde straks het vreemde gezicht, zelfs zijn gestalte niet zien, en was blij dat we van tevoren hadden afgesproken dat ik een blinddoek om zou krijgen. De roes kon alleen bewaard blijven wanneer ik niet kon kijken.

Bijtende wens

‘Mijn lover is overigens niet mijn echtgenoot. Dat is de vader van mijn drie kinderen, met hem ben ik al zestien jaar getrouwd. Mijn echtgenoot en ik hebben sinds twee jaar een open relatie, hij weet van mijn escapades, maar niet van alle, niet van deze. Ik heb hem ook nooit verteld dat ik een tijdje terug, in de hoop mijn bijtende wens eindelijk in vervulling te kunnen laten gaan, gesprekken heb gehad met een escortbedrijf. Ik wist: als ik mannen kan ontmoeten met wie ik uitga en naar bed, haal ik daar een kick uit die onvergelijkbaar is met welke andere seks dan ook. Dat ik uiteindelijk niet in zee ben gegaan met ze, had een heel praktische reden: met een gezin kost dat hele escortgebeuren me te veel tijd. En wat als ik een man zou treffen die stonk of heel lelijk was? Ik denk dat ik in een klap uit mijn fantasie zou ontwaken.

‘De blinddoek ging om. Toen ik de man gewaarwerd, zei hij niks en ook later maakte hij geen enkel geluid. Noch toonde hij enig initiatief. Je mag haar wel beffen, spoorde mijn lover hem aan. Maar de spetterende seks bleef uit en na wat snelle handelingen stond ik twintig minuten later weer buiten. Dank je wel, zei ik toen hij mij de bankbiljetten gaf. Veel voelde ik er niet bij, alleen: dat is snel verdiend, had ik voor dat bedrag niet wat langer moeten blijven?

‘Thuis heb ik het geld in mijn bureaulaatje gestopt en telkens als ik het nu opendoe, bekruipt me een mengeling van teleurstelling en nieuwe nieuwsgierigheid. Een volgende keer zie ik mezelf in een gangbang met mannen die zich een uitbundiger interieur kunnen permitteren. Niet vanwege het interieur zelf, maar omdat alles woensdag nogal timide was. Ja, behoorlijk suf zelfs. Maar één ding is zeker: ik was de bepaler die avond. Alles wat gebeurde, was op mijn merites. Niet die van hem. Hij mag wel dankbaar zijn dat ik langs ben geweest.’

Op verzoek van de geïnterviewde is de naam Doortje ­gefingeerd. Wil je meer van deze verhalen horen? Luister dan ook naar onze podcast De liefde van nu.

OPROEP

Van eenmalige avonturen tot langlopende relaties: Corine Koole is voor deze rubriek en de gelijknamige podcast op zoek naar verhalen over álle soorten liefde en bijzondere ervaringen die (ook bij jongere lezers) tot nieuwe inzichten hebben geleid.

Meedoen? Mail een korte ­toelichting naar: deliefdevannu@volkskrant.nl.

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Lees hier alle artikelen over dit thema

Source: Volkskrant

Previous

Next