Sywert van Lienden, Bernd Damme en Camille van Gestel staan donderdag voor het eerst voor de strafrechter. De mondkapjeshandelaars houden vol niets misdaan te hebben, maar het strafdossier schetst een beeld van een organisatie die vanaf het begin draaide om mythevorming en geld.
is politiek verslaggever en onderzoeksjournalist van de Volkskrant.
Het is 19 juni 2021, een dikke maand na de eerste publicatie over de geheime coronadeals waarmee Sywert van Lienden, Bernd Damme en Camille van Gestel multimiljonair werden. In hun onderlinge appgroep ‘nasleep’ verbazen de mannen zich erover dat de storm van maatschappelijke verontwaardiging nog steeds niet is gaan liggen.
‘Ergens kijk ik neer op alles wat er nu gebeurt’, schrijft Van Lienden over alle kritiek die is losgebarsten sinds duidelijk is geworden dat hij en zijn compagnons tóch geld verdienden aan de mondkapjeshandel, terwijl ze steeds zeiden alles ‘om niet’ te doen. ‘De totale feitenloosheid. het kwebbelgehalte. Het maakt mij kwaad, maar ik kijk er ook op neer. Ik denk de hele tijd: maar het zit niet zo, wat lul je nou.’
Ruim 3,5 jaar later maakt de chatconversatie deel uit van het duizenden pagina’s dikke strafdossier (codenaam van het onderzoek: Full Sutton) waar de Volkskrant inzage in heeft gehad. Van Lienden, Damme en Van Gestel worden door het Openbaar Ministerie (OM) vervolgd voor een reeks misdrijven die bovenal samenhangen met het verhullen van hun commerciële belangen. Door zich voor te doen als weldoeners, kregen ze een lucratieve megaorder van de overheid, steun van een bedrijf als Randstad en toegang tot de waardevolle Chinese contacten van een Harvard-alumnus. In al die gevallen zou er sprake zijn geweest van oplichting.
Alles over politiek vindt u hier.
De drie wijzen al die verdenkingen van de hand. De kern van hun verweer: ze werkten tijdens de coronacrisis met hart en ziel voor non-profitorganisatie Hulptroepen Alliantie, maar moesten van de overheid een commerciële bv inzetten voor een megaorder, die ook nog eens veel te risicovol was voor hun charitatieve stichting. Alle belanghebbenden waren wel degelijk op de hoogte, en dat ze multimiljonair werden, gebeurde ‘tegen wil en dank’, zoals Van Lienden het in een heimelijk opgenomen gesprek noemt.
Of de verdenkingen van het OM bewezen kunnen worden voor een rechter, moet de komende tijd blijken, maar het strafdossier werpt hoe dan ook nieuw licht op een non-profitinitiatief waarbij mythevorming en geld altijd een cruciale rol speelden.
Een overzicht in vijf fragmenten.
Hoe het allemaal begon met Hulptroepen Alliantie? Sywert van Lienden kan er tijdens de coronacrisis met bevlogenheid over vertellen. De voormalige scholierenleider is bij het begin van de pandemie behalve ambtenaar in Amsterdam ook toezichthouder bij een kleine zorginstelling. Daar ziet hij hoe onbeschermde zorgmedewerkers een besmettingsbron van covid worden. ‘Ik zat me op te vreten over het gebrek aan actie van de overheid’, zegt Van Lienden in mei 2020 tegen NRC, een interview dat is opgenomen in het strafdossier. ‘In een appgroep zeiden we tegen elkaar: dan moeten we het zelf maar gaan regelen.’
Ze beginnen met niet meer dan hun eigen schaarse vermogen. ‘We betaalden van ons eigen spaargeld, het geld maakten we over via PayPal’, zegt Van Lienden tegen NRC over de eerste orders. Ook op Twitter laat Van Lienden zijn 60 duizend volgers meeleven: ‘Zat ’m wel even te knijpen toen ik mijn spaargeld overmaakte naar een onbekende Chinees in Hongkong.’
Het beginverhaal draagt bij aan het beeld dat de voormannen van Hulptroepen onbaatzuchtig in de bres springen voor de helden van de zorg, wat andere partijen aanmoedigt om zich aan te sluiten bij het initiatief, dat uiteindelijk ook voor het ministerie van VWS een niet te negeren factor wordt. Maar uit het strafdossier blijkt dat de enthousiasmerende ontstaansgeschiedenis van Hulptroepen Alliantie ook een eerste zonde is: de werkelijkheid was anders.
De eerste twee deals van ieder tienduizend mondkapjes worden door twee zorgondernemers gefinancierd. Een van hen is Jan Voortman, de man bij wiens organisatie Van Lienden ook toezichthouder is. Hij maakt op 21 maart vanuit zijn holding 40 duizend euro over voor de inkoop van de eerste tienduizend mondkapjes.
Doordat Hulptroepen Alliantie pas op 25 maart wordt opgericht, verloopt de betaling van Voortman deels via de privérekening van Van Lienden (25 duizend euro) en deels via een bv van Bernd Damme (15 duizend euro), de voormalige handelaar in synthetische diamanten die zich vrijwel meteen bij het non-profitinitiatief aansluit. Damme koopt de tienduizend mondkapjes voor 21.311 euro met overboekingen via PayPal. Voor het bedrag dat hij tekortkomt, wordt hij gecompenseerd vanuit het geld dat op de rekening van Van Lienden is gestort.
Van de 40 duizend euro die Voortman heeft overgemaakt, blijft er 18.688 euro over op de privérekening van Van Lienden. Voortman weet dat hij te veel heeft betaald voor de maskers, maar niet hoeveel. Hij gaat uit van enkele duizenden euro’s, zo verklaart hij tegen de Fiscale inlichtingen- en opsporingsdienst (Fiod). In een whatsappgroep met Van Lienden en andere betrokkenen bij het non-profitinitiatief laat de zorgondernemer weten dat het overgebleven geld mag worden gebruikt voor zaken als logistiek en transport. Tegen zijn controller zegt Voortman dat het geld zal worden ingezet voor ‘de opstart’ van Hulptroepen Alliantie.
Uit onderzoek van de Fiod blijkt iets anders. De 18.688 euro van Voortman blijft achter op de privérekening van Van Lienden. Er vindt nooit een overboeking naar stichting Hulptroepen Alliantie plaats.
De conclusie in het strafdossier: Van Lienden gebruikt nooit zijn spaargeld. Integendeel: ‘Van Lienden heeft bij de eerste aankoop van tienduizend mondkapjes 18.688 euro verdiend.’
‘Het OM heeft mij deze specifieke kwestie niet ten laste gelegd in de strafzaak en hierover ook geen vragen gesteld de afgelopen jaren’, zegt Van Lienden. Volgens Van Lienden heeft hij meerdere keren geprobeerd het geld terug te geven, wat Voortman om boekhoudkundige redenen zou hebben afgehouden. Het geld overboeken naar Hulptroepen Alliantie ‘was niet de afspraak die ik heb gemaakt met Voortman’.
Voortman bewijst de initiatiefnemers van Hulptroepen Alliantie nog een dienst: hij brengt ze in contact met Jos de Blok, de eigenaar en bestuurder van thuiszorgorganisatie Buurtzorg. De Blok zal zich ontpoppen tot de eerste grote afnemer én pleitbezorger van Hulptroepen Alliantie, ook richting de overheid.
De Blok is ervan overtuigd dat alles op non-profitbasis gebeurt en dat hij de door hem bestelde mondkapjes voor de inkoopprijs krijgt, blijkt uit het verhoor dat de Fiod met hem heeft.
In de chaotische beginperiode verloopt een van de orders van Buurtzorg noodgedwongen via Mediation Leiden, een bv van de vrouw van Camille van Gestel. Het is een kortstondig noodverband. Op 25 maart wordt Hulptroepen Alliantie opgericht en op 2 april plaatst de zorgonderneming daar de volgende bestelling.
Van Gestel benadert enkele dagen na die order opnieuw Buurtzorg: hij kan de zorgonderneming uit de brand helpen met honderdduizend mondkapjes voor 90.750 euro. Er moet wel snel worden besloten, want de spullen zijn morgen ‘hoogstwaarschijnlijk weg’. Van Gestel ondertekent zijn mail met ‘Camille #hulptroepen’.
Uit onderzoek van de Fiod blijkt dat Van Gestel weet dat hij de honderdduizend mondkapjes bij de Nederlandse leverancier Fox kan kopen voor 78.650 euro. Niet alleen berekent hij Buurtzorg een flinke marge, ook besluit hij om de order niet af te handelen via Hulptroepen Alliantie, maar via Mediation Leiden, de bv van zijn vrouw.
Hij overlegt daar per Whatsapp met Van Lienden over. ‘Gaat Buurtzorg dit niet raar vinden?????’, wil Van Gestel weten. Van Lienden antwoordt: ‘Zeg dat het administratief zo even moet.’
Buurtzorg keurt de factuur goed. ‘Ik heb altijd gedacht dat ik zakendeed met Hulptroepen, dus een stichting die dit non-profit doet’, zal de projectmedewerker die de order afhandelt later tegen de Fiod verklaren.
Van Gestel, die in de beginperiode kortstondig een lening van ruim een ton verstrekt aan Hulptroepen en die al snel weer terugkrijgt, verdient exclusief btw 10 duizend euro aan de order. Hij boekt 8 duizend euro over naar de rekening van zijn vrouw en houdt 2 duizend euro zelf.
Van Lienden appt op die dag: ‘10k verdiend ouwe. Haha. Paar uurtjes werk.’ Van Gestel antwoordt met een emoticon van een hoofd met een tong eruit. Van Lienden: ‘Ik ga m’n baan opzeggen na deze ellende. Jemig.’
De Blok noemt de handelswijze in zijn verhoor met de Fiod ‘ongelooflijk’. ‘In rustige tijden pluis je dit misschien uit, maar daar hadden we de tijd niet voor. We hadden hele teams die uitvielen door corona. Ik was niet bezig met nadenken dat zij bezig konden zijn met op een slimme manier geld voor zichzelf weg te sluizen op persoonlijke rekeningen.’
Er vindt geen vervolging plaats vanwege deze order, maar het voorval vertoont gelijkenissen met de monsterdeal die een paar weken later wordt gesloten met VWS. Een order wordt binnengehaald als non-profit, maar uiteindelijk – zonder dat iemand het doorheeft – uitgevoerd door een commerciële bv. Het OM vervolgt Van Lienden, Damme en Van Gestel mede om die reden voor oplichting van VWS.
Camille van Gestel wil in aanloop naar het strafproces niet inhoudelijk reageren op vragen van de Volkskrant. Hetzelfde geldt voor Bernd Damme. Van Lienden laat weten dat hij niet verantwoordelijk was voor deze transactie en dat er nooit een klacht van De Blok of Buurtzorg is ontvangen. Op het chatverkeer met Van Gestel wil Lienden niet ingaan ‘zonder de context te kennen waarin de Volkskrant dat gaat plaatsen’.
Waarom hij als voormalige vrijwilliger van Hulptroepen Alliantie aangifte doet tegen Van Lienden, Damme en Van Gestel? ‘Ik vind dat je mensen kansen moet geven, maar dat ze hun fouten wel moeten erkennen en herstellen’, antwoordt David (die als gedupeerde wegens privacyredenen alleen met voornaam in de krant wil, red.), in zijn verhoor met de Fiod in juli 2022. ‘Uiteindelijk bleek dat ze zich alleen maar dieper aan het ingraven waren. Toen kreeg ik het idee: ik heb jullie genoeg kansen gegeven om tot inkeer te komen.’
David – een jurist, Harvard-alumnus en voormalig consultant – raakt op 25 maart 2020 bij Hulptroepen Alliantie betrokken als hij via Linkedin een bericht stuurt naar Van Lienden. Een geplande verhuizing naar China, waar hij voor een Nederlands bedrijf aan de slag gaat, is door de covid-uitbraak voorlopig onmogelijk en David wil graag meehelpen om de problemen in de Nederlandse zorg op te lossen.
De jurist krijgt in zijn eerste gesprek met Van Lienden meteen te horen dat ‘een absolute voorwaarde is dat niemand geld verdient’, verklaart hij tegen de Fiod. Daar stemt hij mee in.
In de drie maanden die volgen, speelt David een belangrijke rol bij de inkoop van de mondkapjes voor de deal met de overheid. De zakenman heeft mede dankzij zijn netwerk van Harvard-alumni volop connecties in China, waar de mondkapjes vandaan moeten komen. Hij helpt bij het opzetten van testfaciliteiten, brengt een betrouwbare logistieke partner in Shanghai aan en bemiddelt als er kwaliteitsproblemen zijn. Via WeChat onderhoudt hij rechtstreeks contact met de CEO van Ryzur, de fabriek die de helft van de veertig miljoen mondkapjes levert voor de megaorder van het ministerie van VWS.
David gaat er al die tijd van uit dat er niets wordt verdiend aan het werk voor de overheid, blijkt uit zijn verklaring. Hij veronderstelt dat Relief Goods Alliance (RGA) onderdeel is van de non-profitorganisatie.
Volgens het strafdossier wordt die boodschap ook bij voortduren uitgedragen door Van Lienden, Damme en Van Gestel: richting VWS, de eigen medewerkers en externe contacten. Zo schrijft Van Gestel in een mail aan een hulporganisatie: ‘We started the non-profit Hulptroepen Alliantie. Call it the Relief Goods Alliance if you will.’
De drie mannen verdoezelen volgens het strafdossier voor David dat ze hoge marges in rekening brengen bij VWS en dat zij daar als aandeelhouders van RGA van zullen profiteren. Zo reageert Van Lienden geschrokken als de contracten met de overheid – zogenoemde purchase orders (PO) – zichtbaar dreigen te worden voor David. ‘DUDE. Geen PO’s naar David. Weghalen.’
Eind juni 2020 trekt David de deur voor het laatst achter zich dicht bij Hulptroepen Alliantie. Van Lienden, Damme en Van Gestel hebben dan al ieder 3,5 miljoen euro dividend geïncasseerd van de mondkapjesdeal, maar David krijgt alleen te horen dat er ‘een klein beetje’ overblijft van de order en dat vrijwilligers daarvan een vergoeding kunnen krijgen. De naar China vertrekkende jurist ziet ervan af.
Een klein jaar later ontdekt de zakenman via de media dat Van Lienden, Damme en Van Gestel als aandeelhouders van RGA zo’n 21 miljoen euro netto verdienden aan de deal met de overheid. Uit een opgenomen telefoongesprek van 5 juni 2021, dat onderdeel is van het strafdossier, blijkt dat Van Lienden zich in eerste instantie berouwvol toont. ‘Heb me altijd richting jou het meest rot gevoeld van iedereen’, zegt Van Lienden. ‘Ik vind dat wij daar moreel over de rand zijn gegaan richting jou.’
Ook Van Gestel gaat in een opgenomen telefoongesprek enkele dagen later door het stof. ‘Ik ben uiteindelijk akkoord gegaan om naar jou toe ook de schijn op te houden dat er niks aan verdiend werd… Dit had nooit mogen gebeuren.’
Pogingen om nog tot een schikking te komen, lopen daarna op niets uit. David zegt onder valse voorwenselen gratis te hebben gewerkt voor de commerciële bv van Van Lienden en compagnons. Zelf heeft hij in die periode ‘geen euro’ verdiend, verklaart hij tegen de Fiod. Lucratieve aanbiedingen van commerciële partijen heeft hij juist afgeslagen.
Van Lienden, Damme en Van Gestel laten het aanvankelijke getoonde berouw weer varen. Ze stellen dat Davids bijdrage aan de mondkapjesdeal minimaal was en dat hij wel wist van de commerciële intenties.
Voor de ex-vrijwilliger is ‘de ontkenning van de waarheid’ de laatste druppel. Hij doet aangifte. Van Lienden, Damme en Van Gestel worden vervolgd wegens oplichting.
In zijn reactie laat Van Lienden weten dat er in het strafdossier documenten ontbreken waaruit blijkt dat David wel degelijk informatie kreeg ‘over de aandeelhoudersstructuur van RGA, inclusief de verkoopprijs van goederen, de volumes, en een winstprognose’. Die documenten zullen volgens hem later nog worden toegevoegd.
Pieter Zwart neemt op 22 maart 2020 contact op met Sywert van Lienden. De topman van e-commercebedrijf Coolblue heeft de berichten van de mediapersoonlijkheid op Twitter gevolgd en wil graag helpen. De twee mannen bellen elkaar dezelfde zondagavond nog en de samenwerking wordt beklonken. Vijf dagen later maakt Coolblue bijna een half miljoen over naar de bv van de stichting Hulptroepen Alliantie (HA) en een kleine maand later wordt dat bedrag nog eens verhoogd met 1,5 miljoen euro.
Met dat werkkapitaal van Coolblue kan HA mondkapjes inkopen. Coolblue zal daarna helpen bij de verkoop en distributie. Het gezamenlijke doel: ‘Het creëren van een betrouwbare non-profitmarkt voor persoonlijke beschermingsmiddelen.’
De betrokkenheid van het bedrijf geeft het vrijwilligersinitiatief in één klap statuur. Van Lienden vraagt al meteen op 22 maart of hij de naam van Zwart mag noemen als hij andere financiers benadert. ‘Je mag mijn naam noemen bij de rijke jongetjes’, antwoordt de ondernemer, zo blijkt uit chatverkeer dat is opgenomen in het strafdossier. ‘Ik zou ook zeggen dat Coolblue de logistiek doet. Dat geeft ook een beetje vertrouwen.’
Een maand later zal dat vertrouwen ook meespelen in de deal van VWS voor 100 miljoen euro. Ambtenaren verklaren dat ze onder anderen in zee gaan met Van Lienden en compagnons omdat die schermen met vooraanstaande partners als Coolblue, Randstad en de TU Delft.
De samenwerking tussen Hulptroepen en Coolblue lijkt in eerste instantie een succes. Via de door het bedrijf ontwikkelde webshop worden vele duizenden kleinere en grotere transacties afgehandeld voor particulieren en zorginstellingen, maar medio mei besluit Coolblue dat het genoeg is geweest. De schaarste neemt af en de eigen magazijnen liggen vol met relatief dure mondkapjes.
Onder de streep boekt Coolblue volgens de eigen berekeningen een verlies van 483 duizend euro door de samenwerking met Hulptroepen (later wordt dat bedrag naar boven bijgesteld tot 525 duizend euro). Het bedrijf besluit die kostenpost helemaal voor zijn rekening te nemen.
Dat gebeurt volgens Coolblue onder meer omdat Van Lienden en Damme de indruk wekken dat de stichting financieel onder druk staat. Een belangrijke rol daarbij speelt een mail van Van Lienden van 21 mei 2020, waarin wordt gewezen op de uitdagende financiële situatie van de charitatieve instelling en alle offers die de kopstukken moeten brengen – ze hebben bijvoorbeeld hun banen opgezegd. ‘Hopelijk zien jullie dat we diep gaan om dit zo op te lossen’, schrijft Van Lienden, die zichzelf twee dagen later via zijn commerciële bv een eerste dividend van een miljoen euro uitkeert uit de mondkapjesdeal met de overheid.
Bij de mail is een kostenoverzicht toegevoegd ‘om te laten zien wat wij hier allemaal zelf ingestoken hebben’. Ook toekomstige uitgaven worden in de tabel meegenomen. Coolblue krijgt zo te horen dat de kosten tot en met 21 juni 2021 in totaal 445.481 euro zullen bedragen.
Coolblue maakt daaruit op dat Hulptroepen Alliantie een kale kip is waar niet meer van geplukt kan worden. ‘Er was niets te halen, het waren drie jonge gasten die suggereerden geen geld te hebben’, zegt de financiële topvrouw van Coolblue in haar verhoor.
In het strafdossier concludeert de Fiod dat Coolblue een verkeerd beeld is voorgeschoteld. De werkelijke kosten zijn beduidend lager: niet 445.481 euro, zoals in de bijlage van Van Liendens mail staat, maar ongeveer 212 duizend euro.
Topman Pieter Zwart zegt daarover in zijn verhoor bij de Fiod: ‘Als je die e-mail van Sywert erbij pakt, dan is dat echt schandalig. Ondertussen is hij miljoenen aan het verdienen en dan stuur je zo’n e-mail naar mij. Dan ben je echt de boel aan het belazeren.’
Het OM vervolgt Van Lienden, Damme en Van Gestel in de zaak van Coolblue alleen voor valsheid in geschrifte, niet voor oplichting.
Van Lienden wijst er in een reactie op dat hij het naar Coolblue verstuurde kostenoverzicht niet heeft gemaakt en dat hij ook geen toegang had tot de administratie. Een freelancemedewerker was volgens hem verantwoordelijk.
Van Lienden, Van Gestel en Damme beseffen al vroeg dat ze ‘gillend rijk’ kunnen worden met hun deal met de overheid. Na de eerste gesprekken met de VWS-top in april 2020 schrijft Van Lienden al in een appgroep: ‘De stoomboot komt vroeg dit jaar.’ ‘Ja joh, Dagobert Duck’, antwoordt Van Gestel.
Na het zetten van de handtekeningen op 22 april 2020 schrijft Van Lienden dat ‘de geit is gemolken’. ‘Nooit meer geldzorgen.’
Toch duikt er in mei 2020 een tegenvaller op waardoor de winst potentieel iets lager kan uitvallen: door een fout van Van Gestel bij de onderhandelingen met een van de fabrikanten zijn er meer transportkosten dan aanvankelijk gedacht. ‘Godverdegodver’, moppert Van Lienden per chat over die tegenvaller.
Om dat te compenseren, dient Relief Goods Alliance valse facturen in bij LCH, de inkooporganisatie van het ministerie van VWS, zo is inmiddels de verdenking. De valsheid in geschrifte vindt volgens het Fiod-onderzoek plaats als LCH vraagt om de mondkapjes niet af te leveren bij het vliegveld van Shanghai, zoals eerder afgesproken, maar bij twee havens. Van Lienden laat aan de inkooporganisatie van VWS weten dat daar kosten aan verbonden zijn en dat hij die zal declareren.
Voor de twintig miljoen mondkapjes van fabrikant SQ dient Van Lienden namens RGA een factuur in van 86.203 euro voor extra transportkosten. Die kosten zijn volgens het OM nooit gemaakt, omdat met SQ een prijs is afgesproken inclusief transport naar Shanghai. Dat de spullen nu naar de haven moeten in plaats van het vliegveld, verandert daar niks aan.
Uit in beslag genomen chatverkeer blijkt dat Van Gestel de Chinese agent van RGA benadert om toch een factuur op te stellen voor LCH. De man sputtert eerst nog tegen. ‘I am not really understand, I guess you want me to add some costs more than what you pay, right?’ Na enig aandringen van Van Gestel (‘You will help me personally with this… ;-)’) komt de gewenste factuur alsnog en wordt die ingediend bij de inkooporganisatie van de overheid.
Bij de andere helft van de mondkapjes zijn er wel extra kosten door de bestemmingswijziging van vliegveld naar haven, maar beduidend minder dan RGA factureert. Er wordt volgens het strafdossier 41.967 euro te veel in rekening gebracht.
De tegenvaller die is ontstaan doordat er een fout is gemaakt bij de onderhandelingen met de fabrikant wordt zo alsnog gecompenseerd voor het bedrijf van Van Lienden. De overheid draait er volgens het OM voor op.
‘Car challenge is gewonnen’, schrijft Van Lienden in een Signalbericht als alle ingediende facturen zijn betaald door de overheid. ‘Camille zou proberen de zeevrachtkosten te verhalen op de fabrikant. Mislukt. Ik zou het bedrag proberen binnen te hengelen via de overheid. Gelukt.’
In een reactie zegt Van Lienden dat zijn chatbericht een ‘achteraf misplaatste kantoorgrap was over facturen in relatie tot auto’s, waar geen enkel gevolg aan is gegeven’. Van Lienden noemt zijn betrokkenheid bij de facturering ‘beperkt’. ‘Ik heb geen facturen opgesteld, geen contacten gehad daarover met de leveranciers en dit binnen RGA ook niet administratief verwerkt. Aangenomen dat ik destijds juist ben geïnformeerd zie ik (vooralsnog) geen onregelmatigheid.’
Het OM baseert zich in het strafdossier onder andere op vertrouwelijke informatie die is aangetroffen op in beslag genomen telefoons, laptops en harde schijven, al is het Nederlands Forensisch Instituut (NFI) er nog steeds niet in geslaagd om enkele zeer sterk versleutelde Diskashur-schijven van de verdachten te kraken. De advocaten van Van Lienden, Damme en Van Gestel dienden recentelijk een klacht in omdat de Fiod op grote schaal verkeerd zou zijn omgegaan met vertrouwelijke communicatie tussen de verdachten en raadsheren. De rechter-commissaris heeft inmiddels in een proces-verbaal geconstateerd dat de rechercheurs ‘de voorgeschreven werkwijze’ hebben gevolgd en dat er ‘geen aanwijzingen zijn dat onderzoekers kennis hebben genomen van geheimhoudersinformatie’. Wel wordt nu nog een keer bekeken welke stukken die onder het verschoningsrecht vallen moeten worden verwijderd uit de databank van het onderzoek.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant