Dat Robbie Williams, in navolging van andere beroemdheden, een eigen speelfilm kreeg, is op zich niet zo vreemd. Dat de zanger door een cokesnuivende aap wordt gespeeld dan weer wel. Williams zelf is er dik tevreden over.
is filmredacteur van de Volkskrant.
‘Ga zitten’, zegt Robbie Williams. ‘Ik heb het tafelkleed vast aangetrokken.’
De popster – brede grijns, kort grijs haar – zit achter een lange tafel in The Grand, met het zwarte laken om zich heen geslagen. De raadszaal van het Amsterdamse hotel en oude stadhuis is weinig behaaglijk, vandaar. Prompt komt een van zijn pr-medewerkers (het zijn er minstens zes) aangesneld met een dekentje.
Later op de dag zal de Engelse artiest in de bioscoop Tuschinski de Nederlandse première van Better Man opluisteren, de speelfilm over zijn leven. Maar eerst maakt hij wat tijd vrij voor de pers. Dat Williams een eigen speelfilm kreeg is op zich niet zo vreemd. Toen het publiek superheldenmoe werd, ontdekte Hollywood een andere lucratieve ader: de muzikale filmbiografie. Die van Queen (Bohemian Rhapsody) brak de records, daarna volgden Elton John (Rocketman), Elvis (Elvis), Amy Winehouse (Back to Black) en Bob Marley (One Love). Die van Bob Dylan (No Way Home) komt binnenkort uit, Bruce Springsteen (Deliver Me From Nowhere) is in de maak.
Er is wel één opvallend verschil tussen al die films en het door de Australische Michael Gracey geregisseerde Better Man: Williams wordt níét vertolkt door een acteur, maar door een aap. Een dansende, zingende en cokesnuivende aap, die voortdurend met zichzelf en zijn omgeving in de clinch ligt. Alle andere personages in de film, zoals Williams’ oud-bandgenoten van Take That en de Oasis-broers, worden wel gewoon door mensen gespeeld.
De aap ziet er fabuleus uit, met dank aan de effectentovenaars van het Nieuw-Zeelandse filmbedrijf Weta (Planet of the Apes), waar men een digitale mix creëerde van chimpansee, acteur Jonno Davies (voor de beweging) en Williams. En het harige beest leidt – wonderlijk genoeg – mínder af dan zo’n acteur van vlees en bloed die zich met behulp van pruik en gebitsprothese uitgeeft als wereldberoemde ster, maar toch nét niet helemaal lijkt. Zouden popsterren in films voortaan altijd moeten worden gespeeld door dieren?
‘Kan niet!’, reageert Williams. ‘Want nu is het al door ons gedaan. Maar ik denk dat ze bij al die andere biografische films wel zullen inzien dat ze een creatief idee nodig hebben. Die eerdere films waren ook wel een beetje saai, toch? Weet je wat het is: je kunt mij in die aap herkennen, maar ook jezelf, of iedereen. In de kern zijn we allemaal primaten. Ik denk dat Better Man ons daaraan herinnert. De eerste keer dat ik ’m zag, dacht ik: wat is dit ongelofelijk speciaal! Daarna sloeg de twijfel toe: was ik misschien bevangen door narcisme? Maar vooralsnog is de ontvangst inderdaad positief.’
Met 50 jaar is Williams relatief jong (en levend) voor de eer van een biografische film, maar de zanger uit Stoke-On-Trent begon dan ook al vroeg: op z’n 16de ingelijfd bij boyband Take That, vier jaar later alweer ontslagen wegens onmatig drank- en drugsgebruik. Om vervolgens de wereld (op de VS na) te veroveren als soloartiest.
Tegen de verwachtingen in: alle hoop was gevestigd op het zoetsappige talent van Take That-leadzanger en liedjesschrijver Gary Barlow, met wie de recalcitrante Williams destijds in de clinch lag. Dat het kolossale succes gepaard ging met diepe inzinkingen werd duidelijk in de vorig jaar verschenen vierdelige docu-serie Robbie Williams, waarin de zanger vanuit zijn slaapkamer in Los Angeles de achter-de-schermen-opnamen van zijn artiestenbestaan terugzag. Nu: ‘Dat was als kijken naar een auto-ongeluk: niet leuk.’
Het sleutelmotief in Better Man is Williams’ angst om ‘zomaar iemand’ te zijn. ‘Oma, ben ik een nobody?’, vraagt het kleine aapje als zijn grootmoeder hem in bad stopt. De angst wordt gevoed door zijn vader: een derderangs kroeg-entertainer die zijn gezin in de steek laat. ‘Ik weet niet of ik dat exact zo tegen mijn oma heb gezegd’, zegt Williams. ‘Maar ik vertelde haar alles, dus dat zou best kunnen.’
Ook alle roem nam die angst niet weg. ‘Nee. Ik geloof dat niks, van wat dan ook, ooit genoeg voor mij zou zijn. Ik denk dat het een niet te vullen gat is. Maar ik blijf doorzetten! Ik denk dat ik nóg zichtbaarder wil zijn, alomtegenwoordig. En dit, deze film, is de grootste klap die ik nu kan uitdelen.’
Williams trekt een verschrikt gezicht bij de vraag of zijn vader de film al heeft gezien. ‘Nee, oef… Hij zal ’m vast wel gaan kijken, maar dan bij zo’n streamingdienst.’ (Williams’ vader heeft de ziekte van Parkinson). ‘We praten niet veel met elkaar, maar ik hou van mijn vader. Onze relatie is goed.’
Heeft hij het script vooraf naar de oud Take That-bandgenoten gestuurd? ‘Jawel, naar de hele groep. Gaz (Gary Barlow, red.) zei: ik kom nog slechter over dan Darth Vader in de eerste Star Wars! Toen hebben we wel een paar dingetjes aangepast in het script. Ik geef heus wel om de gevoelens van andere mensen. En over sommige dingen in de film voel ik me ook ongemakkelijk en beschaamd. Maar ik zou ik me nóg ongemakkelijker en beschaamder voelen als ik mijn verhaal niet op de juiste manier vertelde.’
Rocket Man, de biografische film van Elton John, kostte 40 miljoen dollar. Die van Williams heeft een geschat budget van 110 miljoen. ‘Dus er lopen nog idioten rond die geweldige ideeën willen financieren, die een risico willen nemen. Ik denk dat de film twee keer zo duur is vanwege de aap.’
In de Verenigde Staten kent men Williams niet. Toch zal de film ook daar in de bioscoop worden uitgebracht. ‘Succes daar zou leuk zijn. Het zou me ook afhelpen van een zekere jeuk die ik heb: het feit dat ik niet ben doorgebroken in Amerika wordt in Engeland altijd weer benoemd. Alsof het nodig is om mensen met succes erop te wijzen dat ze óók falen. Het zou cool zijn, Amerika. Dan kan ik daarna gewoon ‘fuck off’ zeggen.’
Ooit écht acteren in een film is Williams niet van plan. ‘Dat hele proces zo saai. De meeste shots zijn toch een soort administratie. Die leuke dingen, dat je in een film iets mag dóén, dat gebeurt maar zelden. Nee, dan ben je de hele dag bezig met dialoog en shit: een deur open- en dichtdoen, een glas water pakken...’
Al sluit hij een tweede deel van Better Man niet uit. ‘Er is altijd nog meer om te tonen. Niemand heeft mijn aambeien gezien. Nóg niet.’
Better Man gaat 2 januari officieel uit in de Nederlandse bioscopen. De film is vanaf volgende week al te zien in diverse voorpremières.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant