De lezersbrieven, over de lessen van Thomas Piketty, de toekenning van het WK voetbal 2034 aan Saoedi-Arabië, katten in een boekwinkel, de natte voeten van de vos en wel of niet een natuurlijke kerstboom in huis nemen.
De trend dat columnisten en beleidsmakers erop hameren dat we meer moeten werken en dat het ‘handje ophouden’ ontmoedigd moet worden om de verzorgingsstaat betaalbaar te houden, mist het probleem volledig.
In Nederland, net als in de rest van de westerse wereld, zien we een alsmaar groeiende economie. Ondanks tijdelijke dips blijven de huizenprijzen en bedrijfswinsten stijgen.
Maar waar gaat dat groeiende vermogen heen? De oplossing ligt in een eerlijke herverdeling van kapitaal. Zoals Thomas Piketty aantoont, maakt het aanpakken van vermogensongelijkheid door het effectief belasten van grote vermogens de economie efficiënter. Deze inkomsten kunnen ook onze verzorgingsstaat versterken. Helaas lijkt deze aanpak in de huidige politieke constellatie weinig populair.
Leon Stille, Bollnäs (Zweden)
Het WK voetbal van 2034 is zonder slag of stoot toegewezen aan Saoedi-Arabië. Stampij maken of anderszins protesteren helpt volgens de KNVB niet, als het gaat om het toewijzen van WK’s aan landen waar foute regimes het niet zo nauw nemen met mensenrechten. Of met de positie van vrouwen.
In Saoedi-Arabië vallen arbeidsmigranten straks – letterlijk – weer bij bosjes dood neer, omdat zij in de bloedhitte nieuwe stadions moeten bouwen. Maar onze nationale voetbalbond zegt: we moeten vooral in verbinding blijven. Door kopjes thee met elkaar te drinken. Ik ga maar even Bloed aan de paal luisteren, waarmee Neerlands Hoop (Freek de Jonge en Bram Vermeulen) protesteerde tegen het WK van 1978 in Argentinië.
Roeland Loosen, Nijmegen
‘In het echt zie je nooit eens een kat in een boekwinkel’, schrijft Aaf Brandt Corstius in haar column van vorige week vrijdag.
Hierbij een fijne reistip: bezoek eens de Libreria Acqua Alta in Venetië. Het barst er van de oude en nieuwe boeken, tijdschriften, ansichtkaarten en nog veel meer. Maar, en nu komt het, tussen alle boeken huizen meerdere katten. Ze zitten er rustig en bekijken de klandizie. Al snuffelend kun je her en der verrast worden door bakjes kattenvoer of water. Deze winkel is een belevenis op zich.
Carla Spijk, Leersum
Jan van der Zee en Sjoerd Miedema proberen het effect van de vos als predator op de weidevogelstand te bagatelliseren. Met waterpeilverhoging heb je geen geweer nodig, denken zij. Maar praat dan eerst eens met de beheerders van het Wormer-en Jisperveld, een van de natste weidevogelgebieden, of Stichting de Hooge Weide in Castricum, om een paar voorbeelden te noemen.
De vos is helemaal niet bang voor natte voeten, en wat nog belangrijker is, zoals veel rovers maakt hij veel meer dieren dood dan hij kan eten wanneer hij de kans krijgt.
Maarten Müller, oud-boswachter, Castricum
Hoe komt lezer Ilona Dekker erbij dat de kerstbomen uit de bossen gekapt worden? De sparren blijven gewoon in het bos staan, omdat er speciale kerstboomkwekers zijn, en wel ongeveer dertig (!), verspreid over heel Nederland. Ze zijn verenigd in de Nederlandse Vereniging van Kerstboomkwekers, en leveren de bomen aan de verkopers.
En neem ook alsjeblieft geen kunstkerstboom in je woonkamer, zoals in de brief wordt gesuggereerd. Die zijn stukken minder mooi dan een echte boom, je blijft dat heel duidelijk zien. En waar is bij zo’n plastic geval die specifieke heerlijke geur gebleven die bij een kerstboom hoort?
Gerda Vogelzang, Poortugaal
Hartverscheurende column van Aleid Truijens over de wanstaltige onderwijsbegroting van ons zogenaamd revolutionaire extraparlementaire programmakabinet.
Een in een paar uurtjes samengesteld armoedig broddelwerkje dat niet alleen minachting voor onderwijs uitstraalt, maar ook minachting voor al onze jongeren en hun én onze toekomst. Pijnlijk blootgelegd in deze column.
Welke bewindspersoon, politicus of partij komt er eigenlijk echt op voor onze jongeren?
Arthur Gelink, Den Haag
Mij lijkt het een goed voorstel van lezer Floor Lacroix om de kinderbijslag inkomensafhankelijk te maken. En zeker ook de uitnodiging aan rijke ouders, die dit geld niet nodig hebben, om de kinderbijslag terug te storten ten goede van het onderwijs.
Wat zou het een prachtig gebaar zijn als hierop genereus wordt gereageerd. Het zou niet alleen het onderwijs, maar ook het morele klimaat hartverwarmend ondersteunen.
Juliette van der Stap,
Stevensbeek
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Source: Volkskrant