De Brabantse Miggy ging bijna onderdoor aan het succes van Annie, dat ze niet eens zelf had gezongen.
schrijven elke week over een liedje waarvan de titel bestaat uit alleen een voornaam.
Annie hou jij me tassie effe vast
Want die gozer wil met me dansen
Annie, Miggy (1981)
Dit is het allesbehalve vrolijke verhaal van de Brabantse behangersdochter Marina van der Rijk. Miggy, noemde ze zichzelf. Ze was amper 20 toen ze in 1981 het land veroverde met Annie, een nummer van Clemens Duijnstee en Cor Willems over een faliekant mislukte danspartij.
‘Ze hadden lopen leuren met het liedje’, zei ze vijftien jaar later in de Volkskrant. ‘Niemand wilde het zingen, iedereen vond het te dom.’ De zangeres werd gevonden in Breda, in een rijtjeswoning waar ze woonde met haar vijf broers en zussen en haar moeder, die aan een ernstige longziekte leed.
Annie werd een enorme hit. Plotseling beland in de wereld van klatergoud en hongerige mannen die wilden meeliften op het succes, ging de leerling-verpleegkundige er bijna aan onderdoor. Ze werkte in weekeinden soms vier optredens per dag af en werd aangerand tijdens een concert in Zeeland.
Iedereen wilde Miggy. Een stadgenoot, student Max van der Pas, pikte een graantje mee. Hij werd ingehuurd om op tv (onder meer Toppop, met de jonge danser Gerard Joling) en tijdens optredens de waardeloze danser te spelen, de sufkop die drie regels tekst had: ‘Zeg dame bent u vrij / als dat zo is heb ik een vraag / toe dans een keer met mij.’
Na Annie viel haar loopbaan volledig stil. Haar dochter, Miggy, trok later wel aandacht als fotomodel en actrice. Als ‘Kyla King’ speelde ze in de jaren nul in pornofilms en in de eerste Nederlandse sekssoap, Stoute Tijden, Geile Tijden.
Marina van der Rijk overleed in 2012 in Geleen, na een kort ziekbed. Ze was pas 51.
Er was een verzwegen geheim, pas hier definitief onthuld: Miggy was niet de zangeres van Annie. In studio Soundhouse in Schiedam was het nummer ingezongen door twee zussen uit het Zuid-Hollandse Ter Aar. Diny Groeneveld-Pijper en Ineke Groeneveld-Pijper, zussen van de bekende zangeres Jody Pijper en getrouwd met twee broers, leverden in de studio van John Paay gewoonlijk bijdragen aan reclames en jingles.
Op een dag vertelde Diny Pijper een anekdote over een mislukte danspartij in een Rotterdamse discotheek. Ze had het van een kennis gehoord. Duijnstee (tekst) en Willems (muziek) bouwden er een liedje op en namen de tekst over het tassie en Annie één op één over. Technicus Fred de Groot was de drummer en sprak de drieregelige tekst van de klunzige danser in.
Een geintje was het, meer niet, maar platenmaatschappij CNR besloot het nummer toch uit te brengen. Diny en Ineke Pijper gingen niet met Annie het land in. Hun jonge kinderen hadden hun aandacht nodig. Miggy nam de B-kant van Annie wel voor haar rekening, Jofel gosertje. Over de zangeressen van het nummer sprak ze nooit.
Diny en Ineke Pijper hielden zich eveneens stil. Ze hadden een eenmalige vergoeding gekregen en gunden Miggy het succes van harte. En ze bleven zingen, de vrouwen uit Ter Aar, in de studio in Schiedam en misschien wel zorgelozer dan Marina van der Rijk ooit was geweest.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant