Wat is lezenswaardig deze week? Paul Onkenhout haalt elke week een tijdschrift uit de schappen en ontleedt het. In The New Yorker wordt Halina Reijn grondig belicht.
Halina Reijn drinkt te veel koffie; koffie met cafeïne wel te verstaan. De regisseur kreeg het op een middag in New York te horen van Harris Dickinson, de jonge acteur die naast wereldster Nicole Kidman haar veelbesproken erotische thriller Babygirl draagt. Terwijl Reijn op haar laptop aan het werk was, zei hij: ‘Je zou niet zoveel koffie moeten drinken.’
Het liet haar niet los en ze verwerkte de scène in het script van Babygirl. In de film krijgt Romy (Kidman) exact hetzelfde verwijt van haar veel jongere minnaar Samuel (Dickinson). Het is een belangrijke scène: met zijn ‘onverwachte uiting van paternalisme’ wekt hij de belangstelling van Romy, de topvrouw van een bedrijf dat robots ontwikkelt.
Het voorval wordt beschreven in een eervol, vleiend en omvangrijk (zesduizend woorden) stuk in The New Yorker. Uitgebreid en gedetailleerd (en bewonderend) schrijft cultuurredacteur Alex Barasch over de film en de drijfveren en achtergrond van Reijn. De laatste landgenoot die zoveel ruimte kreeg in het prestigieuze tijdschrift was Paul Verhoeven, in 2021, óók naar aanleiding van een film: Bernadette.
Boven het stuk over Reijn en Babygirl zette The New Yorker ‘Basic Instinct’ - een dubbellaagse kop die zowel refereert aan de werkwijze van Reijn als aan de film uit 1992 van Paul Verhoeven. Basic Instinct was een voedingsbodem voor Babygirl. Ook andere erotische thrillers uit de jaren tachtig en negentig, onder meer 9½ Weeks en Damage, ‘waren een openbaring voor de jonge Reijn’.
Ze zegt 9½ Weeks van Adrian Lyne ‘zo’n zesduizend keer’ te hebben gezien en ‘verafgoodde’ hem en Verhoeven. Dat is niet veranderd, hoewel ze met haar huidige blik ‘veel seksisme’ in de films ontwaart.
Uitgebreid komt haar omgang met Kidman ter sprake. Op haar beurt werpt de actrice een helder licht op de regisseur en haar aanpak. De twee vrouwen sloten een sterk verbond. ‘Ze heeft mij iets gegeven wat niemand mij ooit eerder gaf’, zegt Kidman.
‘One of the Netherlands’ most celebrated actresses’, een vrouw bovendien met een ‘ondeugende glimlach’, is in gedachten alweer bij een volgende film. Reijn: ‘Ik heb een paar embryo’s.’
De cover, traditioneel een tekening, is van de kerstman. Verder gaat het in het blad onder meer over kunstmatige ledematen, kunstenaar Rashid Johnson en de Franse schrijver Paul Valéry. Voor een stuk over de politieke wanorde in Frankrijk worden tien pagina’s uitgetrokken, zoals altijd pakt The New Yorker de zaken grondig aan.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant