De man die in maart in Ede vier medewerkers van Café Petticoat gegijzeld hield, stond vandaag in Zutphen voor de rechter. Hij hoort daar wat hij heeft aangericht bij zijn slachtoffers. ‘Naar mijn mening kon je inzien dat je ons een trauma zou bezorgen.’
is regioverslaggever van de Volkskrant in Oost-Nederland.
Al voor hij zes wodka, een whisky en zeven bier op heeft, voelt Corné H. (28) zich vrijdag 29 maart ‘wazig in zijn hoofd’. In die toestand steekt de man, die een flink zorg- en verslavingsverleden heeft, twee messen en een bivakmuts in zijn zwarte rugzak. Hij stapt uit zijn begeleidwonenappartement en neemt de bus naar het centrum van Ede, om het daar op een drinken te zetten.
Het is de avond voordat H. in de vroege ochtend zijn geboorteplaats urenlang zal doen sidderen als blijkt dat hij vier mensen in Café Petticoat gegijzeld houdt. Er komt een enorme politiemacht op de been, de Explosieven Opruimingsdienst rukt uit, het treinverkeer rond Ede wordt stilgelegd en 150 huizen rond het café worden ontruimd.
Dinsdag stelt de rechter in Zutphen aan H. de vraag die bij velen leeft sinds die bewuste ochtend in maart: ‘Waarom is dit gebeurd?’ H. antwoordt traag: ‘Voor mij is dat ook nog steeds de grote vraag.’
De vier slachtoffers, allen jonge medewerkers van het café, vertellen in de rechtbank hoe hun leven is veranderd nadat H. die zaterdagochtend rond 5.15 uur binnenstapt en niet veel later in beide handen een mes vasthoudt.
‘Wat is hij van plan?’, vertelt een van de vrouwelijke slachtoffers over haar doodsangsten op dat moment. ‘Een overval? Verkrachting? Ik vreesde voor mijn leven.’
Ontsnappingspogingen worden niet ondernomen, omdat H. – naar later blijkt ten onrechte – beweert genoeg explosieven bij zich te dragen ‘om het hele straatje op te blazen’. Gaandeweg de ochtend lijkt H. iets bij zinnen te komen. Hij zoekt een uitweg en vraagt de onderhandelaar 10 duizend euro en een vrijgeleide.
Zover komt het niet. Rond 11 uur laat hij drie van de vier slachtoffers gaan. Daarna volgt de vierde, en stapt hij tegen half 1 zelf naar buiten met zijn handen achter zijn hoofd.
De vier gegijzelden krijgen sinds 30 maart psychische hulp, en zijn continu op hun hoede en angstig. Een van hen zegt zich nog altijd vermoeid en rusteloos te voelen. ‘Alles vreet energie.’ Het steekt de vier slachtoffers dat H. na de gijzeling als verward persoon, een slachtoffer is neergezet. ‘Ik snap dat hij ziek is’, zegt een ander, ‘maar hij was ook menselijk.’
Zo geeft H. de gegijzelden kussentjes om op te zitten, laat hij ze roken, drinken, naar de wc gaan en zelfs darten. Dan richt het slachtoffer zich tot de verdachte: ‘Naar mijn mening kon je inzien dat je ons een trauma zou bezorgen. Ik hoop dat je hulp krijgt, maar ook zult boeten voor je acties, zoals wij daar ook voor boeten.’
H. kampt sinds zijn veertiende met drank- en drugsverslavingen. Hij wordt als tiener gepest, misbruikt, verwondt zichzelf, doet zelfmoordpogingen en wordt na confrontaties met de politie veroordeeld tot jeugddetentie. Hij belandt in gesloten inrichtingen, zorginstellingen weten vaak niet wat ze met hem aan moeten of het ontbreekt passende instellingen aan ruimte.
Psychologen en psychiaters concluderen in de nasleep van de gijzeling dat H. lijdt aan een autismespectrum- en een posttraumatische stressstoornis, en (antisociale) tekenen van borderline vertoont. Tbs met dwangverpleging lijkt hen op zijn plaats.
De verdachte en zijn advocaat denken dit ook. Maar het Openbaar Ministerie wil meer en eist vanwege de wederrechtelijke vrijheidsberoving (formeel geen gijzeling) ook een gevangenisstraf van 12 maanden. De vier slachtoffers zouden daarbovenop ieder een immateriële schadevergoeding van 5.000 euro moeten krijgen.
De rechter, die op 24 december uitspraak doet, heeft dan al gevraagd of H. de gevolgen van zijn daden overziet. ‘Dat het ernstig is geweest, besef ik maar al te goed’, zegt H. ‘Ik heb daar verder weinig woorden voor.’ Dan draait hij zich om naar de slachtoffers: ‘Heel veel sterkte.’
Heb je suïcidale gedachten? Praat erover met vrienden, familie of een hulpverlener, of bel 113.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant